Przeznaczony do wykonywania prac w sadach i na plantacjach krzewów owocowych. Ciągnik został wyposażony w mechaniczną skrzynię przekładniową z kołami przesuwnymi, mechaniczną blokadę mechanizmu różnicowego tylnego mostu, niezależny WOM włączany sprzęgłem głównym, podnośnik z regulacją siłową i pozycyjną, pompę podnośnika o wydatku 26,2 dm3/min, hydraulikę zewnętrzną z 2 szybkozłączami oraz hydrostatyczny mechanizm kierowniczy. Posiada hamulec roboczy bębnowy, suchy i mechaniczny hamulec postojowy. Ponadto w wyposażeniu ciągnika znajduje się reflektor roboczy na błotniku, zaczep dolny wychylny, belka zaczepowa, trójkąt wyróżniający, zestaw narzędzi oraz rama dwusłupkowa.
| Ursus 3502 RH dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Ursus |
| Model ciągnika | Ursus 3502 RH |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | b.d. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Ursus 3502 RH Nowe! 2.62 AGROrank to nasza ocena! niezbyt mocny silnik, dość mały zbiornik, silnik na olej napędowy, większa niż przeciętna pojemność silnika, jednostka przeciętna aczkolwiek efektywna, gwarantuje dobry stosunek osiągów do kosztów, średnia opłacalność przy zachowaniu dobrego stosunku osiągów do kosztów, 3 cylindry, paliwo wtryskiwane bezpośrednio, raczej typowe wtryskiwacze... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Ursus 3502 RH | Pytania - forum dotyczące modelu Ursus 3502 RH Nowe! |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 47.056 KM (34.6 kW) |
| Obroty znamionowe | b.d. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | 58 l. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | Ursus |
| Typ silnika | Ursus 3250 |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 2.502 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 3 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | b.d. |
| Skok tłoka (suw) | b.d. |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | tłoczkowa, bezpośredni wtrysk paliwa |
| Wtryskiwacze | z rozpylaczem wielootworowym |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | tak, chłodzenie z pompą wody |
| Chłodnica | tak, z wentylatorem |
| Termostat | tak |
| Rodzaj chłodnicy | rurkowo-płytkowa |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 1940 kg do 2040 kg (w zależności od wersji) |
| Ciężar z kabiną | 2040 kg |
| Długość | 3625 mm |
| Wysokość | 2445 mm |
| Szerokość | 1310 mm |
| Prześwit | 325 mm |
| Rozstaw kół z przodu | od 1040 mm |
| Rozstaw kół z tyłu | od 985 mm |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | 9 (Fc - klasa uciągu) kN |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 8 |
| Liczba biegów do tyłu | 2 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Ursus 3502 RH dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Ursus 3502 RH nie był fabrycznie kojarzony jako wyspecjalizowana wersja pod ładowacz czołowy, więc nie należy zakładać takiego przeznaczenia bez potwierdzenia konkretnego egzemplarza. W praktyce mógł jednak współpracować z osprzętem pomocniczym, jeśli miał odpowiedni układ hydrauliczny, zaczepy i ewentualnie dodatkowe wzmocnienia montowane przez użytkownika lub dealera.
O tym, czy nadawał się do pracy z ładowaczem, decydowało przede wszystkim wyposażenie danego ciągnika, a nie samo oznaczenie modelu. Przy ocenie takiej współpracy trzeba sprawdzić stan przedniej osi, hydrauliki i punktów mocowania, bo to one przesądzają o bezpieczeństwie i wygodzie pracy z osprzętem.
W gospodarstwie o mieszanym profilu produkcji taki ciągnik miał znaczenie przede wszystkim jako maszyna do zadań codziennych, a nie do jednego, wyspecjalizowanego kierunku pracy. Konstrukcja tego typu zwykle pozwalała wykonywać zarówno prace polowe, jak i lżejsze zadania transportowe czy pomocnicze w obejściu.
W praktyce ważna była tu prostota obsługi i możliwość podpięcia różnych maszyn używanych sezonowo. Dla gospodarstwa mieszanego oznaczało to jeden ciągnik do wielu zadań, ale bez oczekiwania, że będzie równie efektywny w każdej z nich jak maszyna bardziej wyspecjalizowana.
Różnice między wersjami z rodziny Ursus 3502 mogły dotyczyć przede wszystkim wyposażenia i konfiguracji, a nie samej idei ciągnika. Oznaczenie RH należy traktować jako wariant, który mógł mieć inne detale techniczne lub użytkowe niż pozostałe odmiany tej rodziny, ale bez dokumentacji konkretnego egzemplarza nie warto przypisywać mu cech całej serii.
Jeżeli pytanie dotyczy przeznaczenia, to różnice zwykle sprowadzały się do tego, czy dana wersja była lepiej dopasowana do określonych prac, czy raczej miała charakter bardziej uniwersalny. W przypadku modeli zbliżonych konstrukcyjnie najważniejsze są: hydraulika, układ zaczepów, ogumienie, kabina i ewentualne wyposażenie dodatkowe.
Ursus 3502 RH najlepiej sprawdzał się przy lżejszych i średnio ciężkich pracach polowych oraz w transporcie gospodarczym, jeśli był prawidłowo dobrany do maszyn współpracujących. Tego typu ciągnik zwykle wykorzystywano do uprawy przedsiewnej, prac pielęgnacyjnych, koszenia, lekkich prac z maszynami zawieszanymi i przewozu płodów rolnych na krótszych odcinkach.
W transporcie istotne były stan hamulców, ogumienie i ogólna sprawność układu napędowego, bo od tego zależała bezpieczna jazda z przyczepą. Nie był to jednak ciągnik do najcięższych zadań transportowych ani do pracy z bardzo wymagającym osprzętem, jeśli gospodarstwo oczekiwało wysokiej rezerwy mocy.
Najważniejszym ograniczeniem była zwykle mniejsza rezerwa mocy i siły uciągu, przez co ciągnik szybciej dochodził do granicy swoich możliwości przy cięższych narzędziach. W praktyce oznaczało to, że w trudniejszych warunkach polowych trzeba było dobierać mniejszy osprzęt albo pracować wolniej.
W porównaniu z mocniejszymi ciągnikami tej klasy mógł też mieć mniejszy zapas komfortu i wydajności przy pracy z większymi przyczepami, szerszymi agregatami czy bardziej wymagającym napędem osprzętu. To nie była wada sama w sobie, ale cecha, która wyznaczała mu bardziej umiarkowany zakres zastosowań.
Tak, w swoim okresie produkcji taki ciągnik zwykle mógł współpracować z typowym osprzętem używanym w gospodarstwach, o ile zgadzały się podstawowe wymagania techniczne. Chodziło przede wszystkim o zgodność z zaczepem, wydajnością hydrauliki, wałkiem odbioru mocy i dopuszczalnym obciążeniem ciągnika.
W praktyce łatwość doboru zależała bardziej od konkretnej wersji wyposażenia niż od samego modelu. Najczęściej problemem nie była dostępność maszyn, tylko to, czy dany osprzęt był dobrany do mocy, masy i parametrów hydraulicznych ciągnika.
Z punktu widzenia codziennej obsługi najważniejsze były rozwiązania wpływające na prostotę uruchamiania, kontroli podstawowych płynów i serwisowania podzespołów eksploatacyjnych. W takich ciągnikach duże znaczenie miały dostęp do filtra powietrza, układu paliwowego, smarowania oraz łatwość sprawdzenia stanu hydrauliki i napędu.
Istotne były też elementy, które operator obsługiwał każdego dnia: sterowanie przekładnią, sprzęgłem, podnośnikiem i WOM. Im prostszy i bardziej czytelny był układ tych podzespołów, tym łatwiej było utrzymać ciągnik w regularnej pracy bez długich przestojów.
Przy zakupie używanego egzemplarza użytkownicy zwracali zwykle uwagę na stan silnika, przekładni, hydrauliki i układu jezdnego, bo to właśnie te elementy najdrożej naprawia się po latach pracy. Ważna była też historia eksploatacji, czyli to, czy ciągnik pracował lekko, czy był regularnie przeciążany.
Istotne były również wycieki, zużycie sprzęgła, luz na układzie kierowniczym i stan instalacji elektrycznej. W starszych ciągnikach duże znaczenie ma też kompletność wyposażenia, bo brakujące elementy mogą utrudnić dalszą eksploatację bardziej niż sama liczba motogodzin.
Przed dalszą eksploatacją warto przede wszystkim sprawdzić silnik, skrzynię biegów, hydraulikę i hamulce, bo to one decydują o bezpieczeństwie i sprawności pracy. Należy też ocenić stan chłodzenia, instalacji paliwowej oraz ewentualne wycieki z mostów i zwolnic, jeśli występują w danej wersji.
W praktyce nie wolno pominąć także ogumienia, luzów w układzie kierowniczym i działania WOM, jeśli ciągnik ma współpracować z maszynami napędzanymi mechanicznie. W starszym egzemplarzu ważna jest również kontrola przewodów, uszczelek i połączeń, bo drobne nieszczelności często ujawniają się dopiero pod obciążeniem.
Był raczej ciągnikiem uniwersalnym niż maszyną wyspecjalizowaną w jednym zadaniu. Tego typu konstrukcja miała służyć do różnych prac w gospodarstwie, dlatego łączono w niej możliwości pracy polowej, transportowej i pomocniczej.
Jednocześnie uniwersalność nie oznaczała pełnej swobody w doborze osprzętu. W praktyce najlepiej sprawdzał się tam, gdzie zadania były zróżnicowane, ale nie wymagały bardzo dużej mocy ani pracy z ciężkimi, szerokimi maszynami.
Najlepiej nadawał się do codziennych prac pomocniczych, lżejszych prac polowych i transportu wewnątrzgospodarczego. W takim zakresie mógł obsługiwać maszyny zawieszane, wykonywać prace przy paszach, przewozić ładunki i wspierać bieżącą organizację pracy w gospodarstwie.
Jeżeli gospodarstwo nie wymagało bardzo dużej wydajności w ciężkiej uprawie, taki ciągnik mógł pełnić rolę podstawowej maszyny roboczej. Jego moc i konstrukcja były bardziej dopasowane do zadań codziennych niż do najtrudniejszych prac polowych.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstwa małego lub średniego, w którym ciągnik miał wykonywać wiele różnych zadań, ale bez skrajnie ciężkiej eksploatacji. Taki profil obejmuje zwykle prace polowe, transport, obsługę maszyn pomocniczych i zadania przy budynkach gospodarczych.
W gospodarstwie nastawionym na intensywną, ciężką uprawę mógł być zbyt słaby jako jedyna maszyna główna. Natomiast tam, gdzie liczyła się wszechstronność i prostsza obsługa, jego charakter był bardziej użyteczny.
Mógł pełnić rolę ciągnika podstawowego do lżejszych zadań albo maszyny pomocniczej wspierającej większy park maszynowy. W praktyce często taki ciągnik przejmował transport, drobne prace polowe, obsługę osprzętu i zadania, które nie wymagały angażowania większego ciągnika.
W gospodarstwie o zróżnicowanej produkcji jego rola była zwykle bardzo praktyczna: zastępował kilka wyspecjalizowanych maszyn w prostszych zadaniach. To sprawiało, że był użyteczny tam, gdzie liczyła się elastyczność pracy, a nie maksymalna wydajność w jednym kierunku.
Mógł współpracować z typowymi maszynami zawieszanymi i przyczepianymi używanymi w gospodarstwach w swoim okresie, o ile odpowiadały mu parametry hydrauliki, zaczepów i WOM. W praktyce chodziło o narzędzia do uprawy, koszenia, transportu oraz prostszy osprzęt pomocniczy.
Nie da się jednak bez zastrzeżeń wskazać pełnej listy kompatybilnych maszyn bez znajomości konkretnej wersji ciągnika. Ostatecznie decydowały wyposażenie egzemplarza, stan techniczny i wymagania maszyny współpracującej, zwłaszcza jeśli chodzi o napęd i udźwig podnośnika.
Najważniejsze ograniczenia wynikały z klasy mocy i konstrukcji, więc ciągnik nie był przeznaczony do najcięższych prac ani do dużych zestawów roboczych. W praktyce oznaczało to konieczność rozsądnego doboru maszyn i unikania pracy na granicy możliwości, zwłaszcza w trudnych warunkach glebowych.
Drugim ograniczeniem była typowa dla starszych konstrukcji zależność od stanu technicznego konkretnego egzemplarza. Zużyta hydraulika, przekładnia czy układ kierowniczy mogły mocno obniżyć użyteczność ciągnika, nawet jeśli sam model był w swoim czasie funkcjonalny i prosty w obsłudze.