Ciągnik rolniczy URSUS 10014 T (prototyp) ma: wmontowany silnik turbodoładowany z chłodnicą powietrza, skrzynię przekładniową 32x32, mechaniczną, synchronizowaną z rewersem elektrohydraulicznym i półbiegami, most napędowy tylny z blokadą elektrohydrauliczną i zwolnicami planetarnymi, rozdzielacz hydauliki zewnętrznej trzysekcyjny (6 szybkozłączy), trzypunktowy układ zawieszenia (TUZ) kat.2. Ciągnik posiada: podnośnik hydrauliczny z funkcjami EHG (regulacja siłowa i pozycyjna). Pompa ma ciśnienie nominalne 19 Mpa, rozmiary kół przednich 380 / 70 / R24, tylnich 480 / 70 / R34, a rozstaw kół przednich / tylnich to: 1750 - 2060 / 1536 - 2260.
| Ursus 10014 T dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Ursus |
| Model ciągnika | Ursus 10014 T |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | b.d. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Ursus 10014 T Nowe! 2.98 AGROrank to nasza ocena! dość mocna jednostka, nadaje się na duże gospodarstwa, zbiornik paliwa raczej przeciętny ale nie mały, to jest na prawdę szybki ciągnik, układ paliwowy i jednostka zasługują na wyróżnienie, duży mocny silnik, wydajny i mocny, średnia opłacalność przy zachowaniu dobrego stosunku osiągów do kosztów, klasycznie 4 cylindry, czy przypadkiem moment obrotowy nie jest zbyt wysoki jak na potrzeby (???)... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Ursus 10014 T | Pytania - forum dotyczące modelu Ursus 10014 T Nowe! |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 104.72 KM (77 kW) |
| Obroty znamionowe | 2200 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | 125 l. |
| Maksymalna prędkość | 40 km / h |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | Deutz |
| Typ silnika | Deutz TCD 3,6 L4 EURO IIIB |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 3.6 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | b.d. |
| Skok tłoka (suw) | b.d. |
| Maksymalny moment obrotowy | 440 Nm przy 1600 obr. / min. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | b.d. |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | b.d. |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Minimalne obroty | 540 obr. / min. |
| Maksymalne obroty | 750/1000 obr. / min. |
| Sterowanie WOM | ręczne |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 3980 kg (w zależności od wersji) |
| Ciężar z kabiną | 3980 kg |
| Długość | 4500 mm |
| Wysokość | 2718 mm |
| Szerokość | 2141 mm |
| Prześwit | 400 mm |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | 4300 kg |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | 60 l / min |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | b.d. |
| Liczba biegów do tyłu | b.d. |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Ursus 10014 T dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Ursus 10014 T był ciągnikiem przeznaczonym do ogólnych prac polowych i transportowych w średnich oraz większych gospodarstwach. W praktyce dobrze pasował do zadań wymagających ciągnika o większym uciągu niż lekkie modele pomocnicze, ale jeszcze bez ciężaru i kosztów eksploatacji typowych dla największych maszyn.
Najczęściej wykorzystywano go do orki, uprawy przedsiewnej, pracy z agregatami, siewnikami, prasą czy transportem płodów rolnych. Jego rola zależała od wyposażenia i stanu konkretnego egzemplarza, ale z założenia był to ciągnik uniwersalny, nastawiony na codzienną pracę w gospodarstwie.
Tak, wersja z napędem na cztery koła była w tym modelu istotna, bo właśnie napęd 4x4 wyraźnie poprawiał trakcję w cięższych warunkach. W praktyce oznaczało to lepsze przeniesienie mocy na podłoże, mniejszą skłonność do poślizgu i pewniejsze prowadzenie ciągnika na polu.
Znaczenie tego rozwiązania było szczególnie duże podczas pracy na wilgotnej glebie, na pochyłościach oraz przy maszynach stawiających większy opór. Trzeba jednak pamiętać, że rzeczywisty efekt zależał też od ogumienia, balastu i stanu przedniego napędu w konkretnym egzemplarzu.
W Ursusie 10014 T stosowano silnik wysokoprężny z rodziny jednostek używanych w cięższych ciągnikach Ursusa z tego okresu. Była to konstrukcja nastawiona na prostotę obsługi i pracę pod obciążeniem, a nie na wysoki poziom wyrafinowania znany z nowszych maszyn.
W praktyce taki silnik zwykle zapewniał dość równą pracę przy roboczym obciążeniu, ale kultura pracy była bardziej surowa niż w nowocześniejszych konstrukcjach. Zużycie paliwa zależało głównie od rodzaju pracy, stanu technicznego i regulacji układu zasilania; przy lekkich zadaniach nie był to ciągnik szczególnie oszczędny, natomiast przy pracy pod obciążeniem mógł pracować rozsądnie jak na swoją klasę.
W codziennej eksploatacji Ursus 10014 T mógł współpracować z typowymi maszynami zawieszanymi i zaczepianymi używanymi w gospodarstwach tego okresu. Chodzi przede wszystkim o pługi, agregaty uprawowe, brony, kultywatory, siewniki, rozsiewacze, opryskiwacze, przyczepy oraz część maszyn do zbioru i przygotowania pasz.
Zakres współpracy zależał od zapotrzebowania maszyny na moc, rodzaju zaczepu, wydajności hydrauliki i parametrów WOM. Dlatego przy konkretnym osprzęcie trzeba zawsze brać pod uwagę nie tylko sam model ciągnika, ale też jego wersję i stan techniczny.
W cięższych warunkach polowych ograniczeniem mogła być przede wszystkim konstrukcja typowa dla starszej generacji ciągników: mniej komfortowa obsługa, prostsza hydraulika i mniejsza rezerwa wydajności niż w nowszych maszynach. Przy bardzo wymagających pracach istotne stawały się też masa własna, stan ogumienia i sprawność przedniego napędu, jeśli egzemplarz był w niego wyposażony.
Użytkownicy takich ciągników często zwracają uwagę, że przy głębokiej uprawie, ciężkiej glebie albo pracy z dużymi maszynami trzeba liczyć się z większym obciążeniem układu napędowego i wyraźnie niższym komfortem niż w nowszych konstrukcjach. Ograniczeniem bywa więc nie tylko sama moc, ale też wiek maszyny i zużycie jej podzespołów.
Najważniejsza różnica dotyczyła miejsca tego modelu w ofercie: Ursus 10014 T należał do cięższych ciągników przeznaczonych do bardziej wymagających prac niż popularne, lżejsze modele rolnicze z tego samego okresu. W praktyce oznaczało to inną klasę uciągu, masy i zastosowań niż w przypadku mniejszych Ursusów.
W porównaniu z wieloma innymi ciągnikami Ursusa z tamtych lat ten model był nastawiony bardziej na pracę w większym obciążeniu i z większym osprzętem. Różnice mogły też dotyczyć wersji wyposażenia, napędu i rozwiązań technicznych, dlatego przy porównaniu z konkretnym modelem trzeba zawsze brać pod uwagę jego dokładną odmianę.
Sam model mógł być wykorzystywany z ładowaczem czołowym lub osprzętem pomocniczym, ale dostępne informacje nie potwierdzają, aby był fabrycznie projektowany jako ciągnik typowo pod ładowacz. W praktyce decydowały przede wszystkim stan ramy, hydrauliki, układu kierowniczego i sposób montażu osprzętu.
Przy takim zastosowaniu ważna była wydajność hydrauliki, stabilność ciągnika oraz możliwość bezpiecznego doboru wsporników i przeciwwagi. Jeśli egzemplarz miał być używany z ładowaczem, trzeba sprawdzić nie tylko sam ciągnik, ale też jakość adaptacji i zużycie przedniej osi oraz układu kierowniczego.
Przy eksploatacji Ursusa 10014 T najważniejsze jest to, że jako starszy model opiera się w dużej mierze na dostępności części zamiennych do podzespołów mechanicznych i na znajomości konstrukcji przez warsztaty specjalizujące się w starszych Ursusach. W praktyce łatwiej ocenić dostępność elementów typowych i eksploatacyjnych niż części rzadkich lub specyficznych dla konkretnej wersji.
Istotne jest też, czy w okolicy są serwisy i mechanicy, którzy znają tę rodzinę ciągników, bo przy starszych maszynach wiele napraw opiera się na diagnostyce mechanicznej, a nie na elektronice. Przed zakupem warto sprawdzić dostępność filtrów, elementów układu hamulcowego, hydrauliki, sprzęgła oraz części do przedniego napędu, jeśli występuje.
Przy zakupie używanego egzemplarza trzeba przede wszystkim ocenić stan silnika, skrzyni biegów, hydrauliki, układu kierowniczego i mostów, a także sprawdzić, czy ciągnik nie ma nadmiernych luzów i wycieków. W starszym Ursusie bardzo ważna jest też próba pod obciążeniem, bo dopiero wtedy widać, jak pracują sprzęgło, przekładnia i napęd.
Warto zwrócić uwagę na pracę przedniego napędu, jeśli model jest w niego wyposażony, stan instalacji elektrycznej oraz ślady napraw blacharskich i spawania w newralgicznych miejscach. Dobrze jest też porównać numerację i wyposażenie z dokumentami, bo w starszych ciągnikach zdarzają się egzemplarze po wielu przeróbkach.
W opiniach użytkowników taki Ursus jest zwykle oceniany jako ciągnik o prostej konstrukcji, którą da się naprawiać bez skomplikowanej diagnostyki. Trwałość zależy jednak bardzo mocno od tego, jak był eksploatowany i serwisowany, bo przy wieloletniej pracy zużycie podzespołów bywa większym problemem niż sama konstrukcja.
Najczęściej powtarza się więc nie tyle ocena samego modelu, ile uwaga, że dobrze utrzymany egzemplarz potrafi jeszcze długo pracować, a zaniedbany szybko ujawnia luzy, wycieki i problemy z hydrauliką lub przekładnią. To typowa obserwacja dla starszych ciągników tej klasy, a nie cecha jednego, konkretnego egzemplarza.
Ursus 10014 T był przeznaczony do typowych prac polowych wymagających ciągnika średnio-ciężkiej klasy, czyli orki, uprawy, siewu i pracy z maszynami zaczepianymi lub zawieszanymi. W gospodarstwie mógł też obsługiwać transport płodów rolnych i materiałów, zwłaszcza tam, gdzie potrzebny był mocniejszy ciągnik niż do lekkich zadań pomocniczych.
W praktyce jego konstrukcja odpowiadała pracy mieszanej: część sezonu spędzał w polu, a poza tym wykorzystywano go do przewozu przyczep, prac gospodarskich i obsługi prostszego osprzętu. To właśnie taka uniwersalność była jego główną rolą.
Ten model najlepiej pasował do gospodarstw, które potrzebowały jednego mocniejszego ciągnika do wielu zadań, ale nie wymagały jeszcze bardzo dużej maszyny nowej generacji. Najczęściej chodziło o gospodarstwa średnie i większe, w których ważna była wszechstronność oraz możliwość pracy z cięższymi narzędziami.
Może być też sensowny w gospodarstwie, które korzysta z prostszej technologii i chce utrzymać starszy, mechaniczny park maszynowy. W takim układzie jego przydatność zależy bardziej od stanu technicznego i zaplecza serwisowego niż od samej nazwy modelu.
W swoim czasie mógł pełnić rolę głównego ciągnika w średnim gospodarstwie, zwłaszcza jeśli park maszynowy nie był bardzo wymagający. W większych gospodarstwach częściej stawał się jednak maszyną pomocniczą do prac, w których nie opłacało się angażować największego ciągnika.
Ostatecznie jego rola zależała od wielkości gospodarstwa, rodzaju produkcji i stanu konkretnego egzemplarza. Dobrze utrzymany mógł być ciągnikiem podstawowym, ale dziś częściej spotyka się go jako maszynę wspierającą codzienne prace niż jako jedyny główny ciągnik w nowoczesnym gospodarstwie.
Ursus 10014 T może współpracować z typowym osprzętem rolniczym używanym w gospodarstwach mechanicznych, czyli z pługami, bronami, kultywatorami, agregatami uprawowymi, siewnikami, opryskiwaczami, rozsiewaczami i przyczepami. W zależności od wyposażenia mógł też obsługiwać część maszyn napędzanych z WOM.
Nie da się jednak wskazać pełnej listy bez odniesienia do konkretnej wersji i stanu technicznego, bo znaczenie mają wydajność hydrauliki, typ zaczepu, parametry WOM oraz masa i zapotrzebowanie danej maszyny. Dlatego przy doborze osprzętu trzeba sprawdzać nie tylko moc, ale też realne możliwości układu roboczego ciągnika.
Najlepiej sprawdza się w warunkach, w których potrzebny jest prosty, mocniejszy ciągnik do regularnych prac polowych, transportu i obsługi podstawowego osprzętu. Dobrze odnajduje się na gospodarstwach o umiarkowanym areale, gdzie liczy się uciąg, nieskomplikowana budowa i możliwość samodzielnej obsługi.
Ograniczenia pojawiają się przy bardzo ciężkiej uprawie, pracy z dużymi nowoczesnymi maszynami oraz tam, gdzie oczekuje się wysokiego komfortu, dużej wydajności hydrauliki i precyzyjnej obsługi osprzętu. W takich warunkach decydujące stają się wiek konstrukcji, stan techniczny i ewentualne różnice między wersjami wyposażenia.