Sampo 2075 TS ('97) dane techniczne, specyfikacja i osiągi

Kombajn zbożowy Sampo 2075 TS ('97 to maszyna zaprojektowana do efektywnego zbioru zbóż na średnich i większych gospodarstwach rolnych.

Model Sampo 2075 TS z 1997 roku reprezentował konstrukcję kombajnu zbożowego dostosowanego do potrzeb rolnictwa lat 90. Charakteryzował się solidną budową i rozwiązaniami technicznymi typowymi dla tamtego okresu, które umożliwiały sprawną obsługę zbiorów w różnych warunkach polowych.

Maszyna ta należała do serii kombajnów Sampo, które były znane z trwałości i uniwersalności, co czyniło je popularnym wyborem wśród rolników poszukujących sprzętu o dobrym stosunku jakości do ceny.

Charakterystyka konstrukcji i miejsce modelu w ofercie Sampo

Sampo 2075 TS był modelem wyposażonym w tradycyjny układ omłotu i separacji, dostosowany do zbioru zbóż takich jak pszenica, jęczmień czy owies. Konstrukcja kombajnu opierała się na sprawdzonych rozwiązaniach mechanicznych, które zapewniały niezawodność podczas pracy na polu.

Model ten cechował się prostotą obsługi i serwisowania, co ułatwiało eksploatację w warunkach gospodarstw o różnym stopniu mechanizacji. Jego miejsce w ofercie Sampo było związane z segmentem maszyn średniej wielkości, skierowanych do użytkowników potrzebujących wszechstronnego kombajnu do zbioru podstawowych upraw zbożowych.

Zastosowanie i rola w gospodarstwie

Kombajn Sampo 2075 TS był przeznaczony przede wszystkim do zbioru zbóż na polach o umiarkowanej powierzchni. Jego konstrukcja pozwalała na efektywną pracę w warunkach typowych dla gospodarstw średniej wielkości, gdzie ważna była niezawodność i łatwość obsługi.

Maszyna współpracowała z różnymi przystawkami żniwnymi, co umożliwiało zbiór nie tylko zbóż, ale także innych upraw rolnych wymagających omłotu. Dzięki temu model ten mógł pełnić rolę podstawowego kombajnu w gospodarstwie, realizując zadania związane z żniwami i przygotowaniem plonów do dalszej obróbki.

Obsługa i rozwiązania techniczne istotne w użytkowaniu

Sampo 2075 TS wyposażony był w kabinę operatora zapewniającą podstawowy komfort pracy, z dobrym widokiem na pole i elementy robocze kombajnu. Sterowanie maszyną opierało się na mechanicznych i hydraulicznych układach, które były typowe dla kombajnów z tamtego okresu.

System omłotu i separacji opierał się na bębnie młócącym oraz sito separacyjnym, co zapewniało skuteczne oddzielenie ziarna od plew i słomy. Rozładunek ziarna odbywał się za pomocą rury wyładowczej, umożliwiającej szybkie przeładunki do przyczep lub kontenerów.

Regularne czynności serwisowe i konserwacyjne były stosunkowo proste, co wpływało na niezawodność i długowieczność maszyny w codziennej eksploatacji.