Sampo 2045 ('99) to model kombajnu zbożowego produkowany przez fińską markę Sampo, który reprezentował rozwiązania typowe dla końca lat 90. XX wieku. Maszyna ta była kontynuacją sprawdzonych konstrukcji serii 2000, przystosowaną do pracy w różnych warunkach polowych, z naciskiem na niezawodność i uniwersalność.
Wprowadzony w 1999 roku, model ten łączył tradycyjne rozwiązania mechaniczne z elementami ułatwiającymi obsługę i konserwację, co czyniło go atrakcyjnym wyborem dla rolników poszukujących solidnego kombajnu do zbioru zbóż.
Kombajn Sampo 2045 ('99) opierał się na klasycznej konstrukcji z bębnem młócącym i systemem separacji opartym na wibracyjnym podwójnym sitowym czyszczeniu. Był to model średniej wielkości, który łączył prostotę obsługi z efektywnością zbioru.
W serii 2000 pełnił rolę maszyny o umiarkowanej mocy i wydajności, skierowanej do gospodarstw o powierzchni średniej wielkości, które potrzebowały uniwersalnego kombajnu do zbioru zbóż i innych roślin zbożowych.
Sampo 2045 ('99) był przeznaczony głównie do zbioru zbóż, takich jak pszenica, jęczmień, owies czy żyto, a także innych roślin zbożowych. Jego konstrukcja pozwalała na efektywną pracę na polach o różnej wielkości i ukształtowaniu terenu.
Dzięki możliwości współpracy z różnorodnymi hederami i przystawkami, kombajn mógł być wykorzystywany także do zbioru rzepaku oraz kukurydzy, co zwiększało jego uniwersalność w gospodarstwie.
Kombajn wyposażono w kabinę operatora zapewniającą dobrą widoczność pola pracy oraz ergonomiczne rozmieszczenie elementów sterujących, co ułatwiało obsługę maszyny podczas długotrwałej pracy.
System omłotu opierał się na bębnie młócącym, a separacja odbywała się poprzez sito wibracyjne, co było standardowym rozwiązaniem w tym segmencie maszyn. Rozładunek ziarna realizowany był za pomocą rury wyładowczej, umożliwiającej szybkie i sprawne opróżnianie zbiornika.
Obsługa i konserwacja kombajnu była ułatwiona dzięki dostępowi do kluczowych podzespołów oraz prostocie konstrukcji, co wpływało na niezawodność i czas pracy maszyny w sezonie żniwnym.
Sampo 2045 ('99) był odpowiedni dla gospodarstw średniej wielkości, które potrzebowały niezawodnego i uniwersalnego kombajnu do zbioru różnych zbóż i roślin zbożowych. Jego konstrukcja i wyposażenie odpowiadały wymaganiom użytkowników ceniących prostotę oraz solidność.
Wybór tego modelu był uzasadniony tam, gdzie priorytetem była sprawdzona technologia i łatwość serwisowania, a także możliwość pracy na polach o zróżnicowanym ukształtowaniu terenu.
| Ogólne dane o kombajnie Sampo 2045 ('99) | |
|---|---|
| Marka (producent) | Sampo |
| Model kombajnu | 2045 ('99) |
| Inne wersje modelu 2045 w nawiasie rocznik | |
| Lata produkcji | od 1999 do 2002 r. |
| Opinie | Opinie o Sampo 2045 ('99) Nowe! |
| Porównywarka | Porównaj kombajn Nowe! |
| Pytania na forum o Sampo 2045 ('99) | Pytania - forum dotyczące modelu Sampo 2045 ('99) Nowe! |
| Parametry techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | AGCO SISU POWER |
| Typ silnika (model, wersja) | 420 |
| Pojemność skokowa | 4400 cm3 (4,4 l.) |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Turbina / turbodoładowanie | tak |
| Moc znamionowa (kW/KM) | 74 kW / 100 KM |
| Pojemność zbiornika paliwa | 200 l. |
| Zbiornik AdBlue | brak |
| Parametry zespołu żniwnego w Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Szerokość robocza zespołu żniwnego | 345 cm |
| Inne szerokości | 310 cm |
| Automatyczna kontrola położenia wysokości hedera | nie |
| Przechylanie boczne (przechylanie hedera na boki) | nie |
| Wyrównanie pochylenia wzdłużnego / poprzecznego | nie |
| Średnica nagarniacza | 105 cm |
| Regulacja prędkości nagarniacza | silnik elektryczny |
| Odwracanie kierunku pracy hedera (rewers) | elektryczny |
| Parametry zespołu młucącego w Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Średnica bębna zespołu młucącego | 50 cm |
| Szerokość bębna zespołu młucącego | 111 cm |
| Parametry wytrzęsaczy w Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Liczba wytrzęsaczy | 4 wytrzęsacze |
| Powierzchnia separacji wytrzęsaczy | 4,6 m2 |
| Długość wytrzęsacza | 410 cm |
| Sita w Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Powierzchnia sita wstępnego | b.d. |
| Powierzchnia sita dokładnego (dolnego) | 1,33 m2 |
| Całkowity obszar przesiewania powierzchnia zespołu przesiewowego objęta działaniem wentylatora | 3,4 m2 |
| Rodzaj dolnego sita | zmienne |
| Wydajność pracy Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Wydajność rozładunku | b.d. |
| Pojemność zbiornika na ziarno | b.d. |
| Prędkość maksymalna | 24,8 km/h |
| Wskaźnik utraty ziarna | nie |
| Parametry przekładni w Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Przekładnia | przekładnia hydrauliczna |
| Liczba biegów do przodu | 3 |
| Hamulce w Sampo 2045 ('99) | Wartość |
|---|---|
| Hamulce | mechaniczne |
| Wymiary | Wartość |
|---|---|
| Długość całkowita (z hederem) | 8,5 m |
| Szerokość całkowita (z hederem) | 3,78 m |
| Szerokość bez hedera | 3 m |
| Wysokość całkowita (z kabiną) | 3,5 m |
| Całkowita masa (z kabiną) | 6000 kg |
| Opony na koła napędowe (przód) | 18,4R34 |
| Opony na koła skrętne (tył) | 12,4R20 |
| Alternatywne rozmiary opon na przód | 600/65R34 |
| Alternatywne rozmiary opon na tył | 360/70R20 |
| Dane | Wartość |
|---|---|
| Klimatyzacja | nie |
| Ogrzewanie | tak |
Sampo 2045 z 1999 roku był najczęściej kojarzony z typowym zbiorem zbóż, przede wszystkim pszenicy, jęczmienia, żyta i owsa. W praktyce taki kombajn sprawdzał się tam, gdzie liczyła się praca na średnich areałach i w warunkach, w których nie trzeba było stosować bardzo dużego hedera ani wyjątkowo wydajnego układu omłotowego.
Najbardziej odpowiednie były pola o w miarę równym łanie i zboże o standardowej wilgotności, zbierane w normalnym terminie żniw. Przy trudniejszych warunkach, takich jak wylegnięty lub nierówny łan, znaczenie miało już doświadczenie operatora i dokładne ustawienie młocarni.
Różnice między Sampo 2045 a innymi kombajnami marki z tego okresu wynikają przede wszystkim z wielkości, konfiguracji omłotu i wyposażenia roboczego. Samo oznaczenie modelu wskazuje na konkretną klasę maszyny, ale w obrębie marki mogły występować wersje o innej szerokości hedera, innym układzie separacji lub odmiennym wyposażeniu kabiny.
W praktyce nie należy utożsamiać tego modelu z całym ówczesnym portfolio Sampo, bo poszczególne kombajny różniły się zakresem zastosowania i poziomem wyposażenia. Jeśli porównuje się go z innymi maszynami tej marki z końca lat 90-tych, kluczowe są właśnie różnice w wydajności roboczej, komforcie obsługi i dostępnych opcjach, a nie sama nazwa producenta.
Na wydajność omłotu i separacji ziarna największy wpływ miały młocarnia, bęben omłotowy, klepisko oraz układ wytrząsaczy. To te elementy decydowały o tym, jak skutecznie kombajn oddzielał ziarno od słomy i jak dobrze radził sobie przy zmiennej masie plonu.
W takim modelu ważne było też prawidłowe ustawienie szczeliny klepiska, obrotów bębna i intensywności pracy całego układu. W praktyce to właśnie regulacja, a nie sam jeden parametr katalogowy, miała największe znaczenie dla jakości omłotu i ograniczenia strat na polu.
Przy ocenie awaryjności użytkownicy zwykle zwracają uwagę na stan układu napędowego, elementów młocarni, hydrauliki oraz instalacji elektrycznej. W starszym kombajnie duże znaczenie ma też to, czy maszyna była regularnie serwisowana i jak intensywnie pracowała w poprzednich sezonach.
W relacjach użytkowników częściej pojawia się nie tyle jeden stały problem konstrukcyjny, ile kwestia zużycia wynikającego z wieku egzemplarza. Dlatego awaryjność tego modelu ocenia się zwykle przez pryzmat konkretnego stanu technicznego, a nie wyłącznie samego oznaczenia modelu.
Przed sezonem żniwnym najczęściej sprawdza się pasy, łożyska, łańcuchy napędowe, noże, elementy młocarni oraz stan sit. W kombajnie z tego okresu ważna jest też kontrola układu hydraulicznego, chłodzenia i wszystkich punktów smarowania, bo to one najszybciej ujawniają zużycie po postoju.
Warto również obejrzeć heder, przenośniki i elementy zabezpieczeń, bo nawet drobne luzy lub pęknięcia mogą później zatrzymać pracę w polu. Przy starszych maszynach taka kontrola ma większe znaczenie niż samo uruchomienie kombajnu po zimie.
Takie kombajny często występowały w różnych konfiguracjach wyposażenia, ale zakres odmian zależał od rynku i specyfikacji konkretnego egzemplarza. Różnice mogły dotyczyć przede wszystkim szerokości hedera, wyposażenia roboczego, ogumienia, a także poziomu doposażenia kabiny.
Nie każdy egzemplarz musiał mieć identyczny zestaw elementów, dlatego przy tym modelu warto sprawdzać konkretną wersję, a nie tylko nazwę handlową. Jeśli chodzi o kabinę, w starszych kombajnach często spotykało się odmiany o różnym standardzie wygłuszenia, wentylacji i wyposażenia operatora.
Na nierównym łanie taki kombajn mógł pracować, ale stabilność podawania masy i jakość omłotu były wtedy bardziej wrażliwe na ustawienie maszyny i doświadczenie operatora. Przy wyraźnych nierównościach pola trzeba było liczyć się z większą zmiennością obciążenia młocarni i stratami wynikającymi z nierównego zasilania.
W wilgotniejszym łanie problemem była przede wszystkim większa podatność materiału na zapychanie i trudniejsze oddzielanie ziarna od słomy. W takich warunkach ważne było ostrożne tempo jazdy, właściwa regulacja młocarni i bieżąca obserwacja pracy sit oraz wytrząsaczy.
Najczęściej omawiane problemy dotyczą doboru obrotów bębna, ustawienia klepiska i równowagi między czystym omłotem a stratami ziarna. Zbyt agresywne ustawienie może zwiększać uszkodzenia ziarna, a zbyt łagodne prowadzi do niedomłotu i większych strat w słomie.
Użytkownicy zwracają też uwagę na to, że ustawienia trzeba dopasować do gatunku zboża, jego wilgotności i stopnia dojrzałości. W starszym kombajnie nawet niewielkie zużycie elementów młocarni może wymagać korekty nastaw, bo fabryczne wartości nie zawsze dają najlepszy efekt w konkretnych warunkach.
Do takiego modelu zwykle łatwiej znaleźć części eksploatacyjne niż elementy rzadkie lub specyficzne dla konkretnej wersji. Filtry, pasy, łożyska, łańcuchy czy podstawowe materiały serwisowe są zazwyczaj dostępne w handlu zamiennym albo przez dostawców specjalizujących się w starszych kombajnach.
Większe znaczenie ma dostępność części zależnych od wersji i stanu rynku wtórnego, na przykład elementów kabiny, osłon czy niektórych podzespołów młocarni. W praktyce przy starszym Sampo 2045 warto liczyć się z tym, że część zamienników będzie dostępna bez problemu, a część trzeba będzie dobierać po numerze i wymiarach.
W opiniach o komforcie obsługi najczęściej pojawia się obraz maszyny prostej i funkcjonalnej, ale bez standardów wygody znanych z nowszych kombajnów. Przy dłuższych żniwach znaczenie mają przede wszystkim ergonomia stanowiska operatora, widoczność z kabiny i poziom hałasu.
Użytkownicy starszych kombajnów tego typu zwykle zwracają uwagę, że komfort zależy też od stanu konkretnego egzemplarza: zużyte siedzenie, luzy w sterowaniu czy słabsza wentylacja potrafią mocno obniżyć wygodę pracy. Sam model nie jest więc oceniany wyłącznie przez konstrukcję, ale również przez to, jak został utrzymany.
Sampo 2045 z 1999 roku był przeznaczony przede wszystkim do zbioru zbóż, czyli typowych prac żniwnych związanych z omłotem i separacją ziarna od słomy. Tego typu kombajn obsługiwał podstawowy zakres zbioru w gospodarstwach nastawionych na produkcję roślinną.
W zależności od wyposażenia i zastosowanej przystawki mógł być używany także do innych upraw zbożowych, ale jego podstawową rolą był standardowy zbiór polowy. Nie był to model wyspecjalizowany w bardzo szerokim zakresie prac, tylko maszyna do klasycznych żniw zbożowych.
Taki kombajn mógł być odpowiedni przede wszystkim dla gospodarstw średniej wielkości, które potrzebowały własnej maszyny do zbioru zbóż, ale nie wymagały dużego, wysokowydajnego kombajnu. W praktyce liczyła się tu prostsza obsługa i możliwość pracy na areałach, które nie uzasadniały zakupu większej konstrukcji.
Był to wybór bardziej dla gospodarstwa, które stawiało na samodzielne wykonanie żniw i akceptowało starszą technikę w zamian za prostszą budowę. Przy większych areałach lub bardzo krótkim oknie żniwnym jego możliwości mogły być już zbyt ograniczone.
W gospodarstwie podczas żniw pełnił rolę podstawowej maszyny do zbioru i omłotu ziarna. Oznaczało to, że przejmował główną część pracy związanej z koszeniem, młóceniem i oddzielaniem ziarna od reszty masy roślinnej.
W praktyce taki kombajn pozwalał gospodarstwu prowadzić żniwa we własnym zakresie, bez konieczności korzystania z usług obcych w każdym terminie. Jego znaczenie było więc przede wszystkim organizacyjne: miał zapewnić samodzielność zbioru i kontrolę nad tempem prac polowych.
Sampo 2045 z 1999 roku mógł współpracować z hederem zbożowym przeznaczonym do podstawowego zbioru zbóż, a dobór szerokości zależał od konkretnej wersji maszyny i jej wyposażenia. W przypadku starszych kombajnów ważne było dopasowanie przystawki do układu podawania i możliwości napędu, a nie tylko do samej mocy silnika.
Jeżeli egzemplarz był odpowiednio przygotowany, mógł pracować także z przystawkami dostosowanymi do innych upraw, ale tego nie da się potwierdzić bez danych o konkretnej konfiguracji. Dlatego przy tym modelu najlepiej sprawdzać dokumentację danego egzemplarza, bo zakres współpracy mógł się różnić.
Przy planowaniu pracy trzeba uwzględnić, że jest to starszy kombajn o ograniczeniach wynikających z wieku, wydajności i dostępnego wyposażenia. W praktyce oznacza to większą wrażliwość na stan techniczny, konieczność dokładniejszej regulacji i mniejszy margines tolerancji na trudne warunki niż w nowszych maszynach.
Warto też brać pod uwagę szerokość hedera, tempo zbioru i warunki łanu, bo przy wysokim plonie, wilgotnej masie lub nierównym polu wydajność może szybko spaść. Taki model lepiej planować do pracy w warunkach stabilnych niż do intensywnego zbioru na dużą skalę w krótkim czasie.