| Ogólne dane o kombajnie New Holland Z 089 Bizon TC59 | |
|---|---|
| Marka (producent) | New Holland |
| Model kombajnu | Z 089 Bizon TC59 |
| Lata produkcji | r. |
| Opinie | Opinie o New Holland Z 089 Bizon TC59 Nowe! |
| Porównywarka | Porównaj kombajn Nowe! |
| Pytania na forum o New Holland Z 089 Bizon TC59 | Pytania - forum dotyczące modelu New Holland Z 089 Bizon TC59 Nowe! |
| Parametry techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | GENESIS |
| Typ silnika (model, wersja) | GENESIS 675 TA 6/ATA |
| Pojemność skokowa | 7480 cm3 (7,5 l.) |
| Liczba cylindrów | 6 |
| Turbina / turbodoładowanie | tak |
| Moc znamionowa (kW/KM) | 162 kW / 220 KM |
| Pojemność zbiornika paliwa | 400 l. |
| Zbiornik AdBlue | brak |
| Parametry zespołu żniwnego w New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Szerokość robocza zespołu żniwnego | 610 cm |
| Odwracanie kierunku pracy hedera (rewers) | hydrauliczny |
| Parametry zespołu młucącego w New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Średnica bębna zespołu młucącego | b.d. |
| Parametry wytrzęsaczy w New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Liczba wytrzęsaczy | b.d. |
| Sita w New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Powierzchnia sita wstępnego | b.d. |
| Powierzchnia sita dokładnego (dolnego) | b.d. |
| Całkowity obszar przesiewania powierzchnia zespołu przesiewowego objęta działaniem wentylatora | b.d. |
| Rodzaj dolnego sita | b.d. |
| Wydajność pracy New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Wydajność rozładunku | b.d. |
| Pojemność zbiornika na ziarno | 6700 l |
| Prędkość maksymalna | b.d. |
| Wskaźnik utraty ziarna | b.d. |
| Parametry przekładni w New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Przekładnia | przekładnia hydrauliczna |
| Liczba biegów do przodu | b.d. |
| Hamulce w New Holland Z 089 Bizon TC59 | Wartość |
|---|---|
| Hamulce | b.d. |
| Wymiary | Wartość |
|---|---|
| Długość całkowita (z hederem) | 8.20 m |
| Szerokość bez hedera | 3.62 m |
| Wysokość całkowita (z kabiną) | 3.90 m |
| Całkowita masa (z kabiną) | 12000 kg |
W praktyce TC59 Bizon był wariantem z rodziny kombajnów New Holland TC, a jego konstrukcja i sposób obsługi były zbliżone do innych maszyn tej serii. Różnice między egzemplarzami mogły wynikać przede wszystkim z rynku, roku produkcji i wyposażenia, a nie z całkowicie odmiennej budowy.
Jeżeli porównuje się go z innymi kombajnami TC, najważniejsze są zwykle detale dotyczące silnika, szerokości hedera, układu omłotowego i poziomu wyposażenia kabiny. Dlatego przy ocenie konkretnej maszyny warto sprawdzać jej specyfikację, a nie opierać się wyłącznie na nazwie handlowej.
Najbardziej charakterystyczne były rozwiązania typowe dla kombajnów klasy TC z tego okresu: klasyczny układ omłotu z bębnem młócącym i wytrząsaczami oraz konstrukcja nastawiona na zbiór zbóż w gospodarstwach średniej wielkości. To właśnie ten układ decydował o sposobie prowadzenia maszyny i ustawiania jej pod warunki łanu.
W praktyce oznaczało to konieczność dobrego dopasowania prędkości jazdy, obrotów młocarni i ustawień sit do wilgotności oraz stopnia zachwaszczenia. Przy poprawnej regulacji maszyna mogła pracować stabilnie, ale jej skuteczność mocno zależała od bieżących warunków żniwnych.
Przy używanym TC59 Bizon warto zwrócić uwagę przede wszystkim na stan elementów roboczych układu omłotowego, wytrząsaczy, przenośników i napędu. W kombajnach tego typu zużycie tych podzespołów jest naturalne, a ich naprawa bywa kosztowna, jeśli maszyna pracowała intensywnie przez wiele sezonów.
W relacjach użytkowników często powracają też kwestie związane z instalacją hydrauliczną, napędami pasowymi, łożyskami oraz ogólnym stanem blach i podłóg w miejscach narażonych na korozję. Przy oględzinach ważniejsze od samego przebiegu są ślady nierównej pracy, luzy, hałas pod obciążeniem i jakość wcześniejszych napraw.
TC59 Bizon był przede wszystkim kombajnem do zbioru zbóż, takich jak pszenica, jęczmień, żyto czy owies, czyli upraw, dla których klasyczny układ młócący i wytrząsaczowy był naturalnym rozwiązaniem. W takich warunkach maszyna mogła pracować przewidywalnie, o ile była dobrze ustawiona do stanu łanu.
Ograniczenia pojawiały się przy bardzo wilgotnym, wyległym albo mocno zanieczyszczonym materiale, bo wtedy rosło obciążenie układu omłotowego i spadała płynność pracy. Jak w wielu kombajnach tej klasy, trudniejsze warunki wymagały wolniejszej jazdy i częstszej korekty ustawień, a wydajność mogła wyraźnie spaść.
Tak, w praktyce można spotkać egzemplarze różniące się wyposażeniem, bo w tej klasie kombajnów część elementów bywała zależna od rynku, roku produkcji i zamówionej specyfikacji. Różnice mogły dotyczyć między innymi kabiny, układu sieczkarni, rodzaju hedera, ogumienia czy wyposażenia wspomagającego pracę operatora.
To ma znaczenie przy zakupie, bo dwa egzemplarze o tej samej nazwie mogą oferować inny komfort obsługi i inny zakres prac, do których są przygotowane. Dlatego przed oceną konkretnego TC59 Bizon warto sprawdzić nie tylko model, ale też faktyczne wyposażenie danej sztuki.
Najważniejsze były regulacje związane z jakością omłotu i czyszczenia, czyli ustawienie bębna, klepiska, sit oraz prędkości wentylatora. To one decydowały o tym, czy kombajn zostawiał czyste ziarno i nie gubił go w słomie lub na sitach.
W codziennej obsłudze duże znaczenie miała też kontrola naciągu pasów, poziomu smarowania, stanu łożysk i czystości układów roboczych. W kombajnie tej klasy regularna korekta ustawień w zależności od wilgotności i rodzaju zboża była ważniejsza niż jednorazowe ustawienie na cały sezon.
Do TC59 Bizon zwykle da się dobrać podstawowe części eksploatacyjne, bo wiele elementów zużywalnych ma odpowiedniki w handlu zamiennym albo występuje w ofertach wyspecjalizowanych dostawców. Dotyczy to zwłaszcza pasków, łożysk, filtrów, noży, palców, sit czy części roboczych układu młócącego.
Trudniej bywa z elementami mniej typowymi, zależnymi od konkretnej wersji lub rocznika, zwłaszcza jeśli chodzi o osłony, elementy kabiny, niektóre podzespoły napędowe albo części blacharskie. Przy starszym kombajnie dostępność części jest więc zazwyczaj dobra dla eksploatacji bieżącej, ale bardziej zróżnicowana przy naprawach większych i nietypowych.
TC59 Bizon należał do klasy średniej i pod względem wydajności był oceniany przede wszystkim przez pryzmat prostego układu omłotowego oraz możliwości pracy w średnich gospodarstwach. Na tle podobnych kombajnów z tego okresu jego wynik zależał bardziej od szerokości hedera, stanu technicznego i ustawień niż od samej nazwy modelu.
W porównaniu z maszynami o zbliżonej konstrukcji oferował typową dla tej klasy wydajność, ale nie był kombajnem do bardzo dużych areałów ani do ekstremalnie ciężkich warunków. W praktyce jego miejsce było między mniejszymi kombajnami gospodarczymi a większymi maszynami nastawionymi na szybszy zbiór.
Przed sezonem warto sprawdzić przede wszystkim stan układu omłotowego, wytrząsaczy, sit, przenośników i wszystkich napędów pasowych. To są elementy, które najszybciej pokazują zużycie i bezpośrednio wpływają na jakość zbioru oraz ryzyko przestojów.
Równie ważne są łożyska, hydraulika, instalacja elektryczna, hamulce, ogumienie i szczelność układów, a także stan kabiny oraz podłóg narażonych na korozję. Dobrą praktyką jest uruchomienie maszyny pod obciążeniem, bo dopiero wtedy wychodzą luzy, hałas i problemy z przeniesieniem napędu.
W doświadczeniach użytkowników często przewija się obraz maszyny prostej konstrukcyjnie, ale wymagającej regularnej obsługi i pilnowania zużycia podzespołów. Przy zadbanym egzemplarzu trwałość bywa oceniana dobrze, natomiast zaniedbane sztuki potrafią generować częste drobne awarie związane z napędami, łożyskami i regulacjami.
Najczęściej podkreśla się, że o awaryjności decyduje bardziej stan konkretnego egzemplarza niż sam model. Egzemplarze z historią systematycznego serwisu zwykle pracują spokojniej, a maszyny po wielu latach intensywnej eksploatacji wymagają już większej uwagi przy każdym sezonie.
TC59 Bizon był przeznaczony przede wszystkim do zbioru zbóż, czyli do typowych prac żniwnych w gospodarstwach rolnych. Jego konstrukcja odpowiadała pracy z pszenicą, jęczmieniem, żytem, owsem i podobnymi uprawami, w których klasyczny kombajn z wytrząsaczami sprawdzał się najlepiej.
W zależności od wyposażenia mógł też obsługiwać inne rośliny zbożowe lub nasienne, ale jego podstawową rolą był zbiór materiału ziarniastego. Nie był to kombajn wyspecjalizowany w bardzo szerokim zakresie upraw, tylko maszyna nastawiona na typowe żniwa zbożowe.
Najlepiej sprawdzał się w gospodarstwach średniej wielkości, które potrzebowały własnego kombajnu do zbioru zbóż bez sięgania po dużą maszynę o wysokiej wydajności. Taki profil użytkowania pasował do gospodarstw, gdzie liczyła się prostsza obsługa i możliwość samodzielnego wykonywania podstawowego serwisu.
Był też sensowny tam, gdzie areał nie uzasadniał zakupu większego kombajnu, a jednocześnie zależało na maszynie bardziej wydajnej niż najmniejsze konstrukcje. W praktyce był to kombajn dla gospodarstwa, które chciało mieć własny sprzęt do regularnych żniw zbożowych, a nie maszynę do bardzo intensywnej pracy usługowej.
W gospodarstwie pełnił rolę podstawowej maszyny do zbioru ziarna, czyli przejmował najważniejszy etap żniw po zakończeniu dojrzewania upraw. Jego zadaniem było skoszenie, wymłócenie, oczyszczenie i zebranie ziarna w sposób możliwie ciągły, bez konieczności korzystania z bardziej złożonych rozwiązań.
W praktyce był to sprzęt, od którego zależało tempo zakończenia żniw i sprawność całej organizacji pracy w sezonie. Dlatego jego stan techniczny, ustawienie i dostępność operatora miały bezpośredni wpływ na przebieg zbioru w gospodarstwie.
TC59 Bizon współpracował przede wszystkim z hederem zbożowym przeznaczonym do zbioru zbóż, a dobór szerokości zależał od wersji maszyny i jej wyposażenia. W praktyce zakres współpracy trzeba zawsze potwierdzić dla konkretnego egzemplarza, bo nie każdy kombajn miał identyczną specyfikację osprzętu.
Jeżeli maszyna była wyposażona odpowiednio, mogła pracować także z przystawkami dostosowanymi do określonych upraw, ale nie należy zakładać pełnej uniwersalności bez sprawdzenia mocowań, napędów i parametrów roboczych. Przy takim modelu najważniejsze jest dopasowanie osprzętu do konkretnej wersji kombajnu, a nie tylko do samej nazwy modelu.
Najważniejszym ograniczeniem była jego klasa i konstrukcja, czyli kombajn nastawiony na typowe żniwa zbożowe, a nie na bardzo trudne warunki lub bardzo duże areały. Przy ciężkim, wilgotnym albo wyległym łanie trzeba było liczyć się ze spadkiem tempa pracy i większą wrażliwością na ustawienia.
Ograniczeniem bywała też konieczność częstej kontroli regulacji i stanu zużycia podzespołów, bo starsza maszyna nie wybacza zaniedbań tak łatwo jak nowsze konstrukcje. W praktyce TC59 Bizon najlepiej pracował tam, gdzie warunki były umiarkowane, a operator mógł na bieżąco reagować na zmiany w łanie.