Fahr M 1102 był klasycznym kombajnem zbożowym o konstrukcji typowej dla maszyn średniej wielkości produkowanych w drugiej połowie XX wieku.
Model Fahr M 1102 reprezentował serię kombajnów zbożowych produkowanych przez niemiecką markę Fahr, znaną z maszyn rolniczych dostosowanych do warunków europejskich gospodarstw. Konstrukcja tego kombajnu była przystosowana do pracy na polach o średniej wielkości, typowych dla rolnictwa w okresie jego produkcji.
Maszyna wyróżniała się prostą, solidną budową, która zapewniała niezawodność i stosunkowo łatwą obsługę, co było ważne w gospodarstwach o umiarkowanym stopniu mechanizacji.
Konstrukcja i miejsce w ofercie Fahr M 1102
Fahr M 1102 był modelem bazującym na sprawdzonych rozwiązaniach mechanicznych, które zapewniały efektywny omłot i separację ziarna. Jego konstrukcja opierała się na tradycyjnym układzie bębna młócącego i sita, typowym dla kombajnów z tamtego okresu.
W ofercie producenta model ten zajmował pozycję maszyny przeznaczonej do podstawowego zbioru zbóż, z naciskiem na prostotę obsługi i konserwacji. Nie wyróżniał się zaawansowaną elektroniką ani automatyzacją, co odpowiadało potrzebom gospodarstw o umiarkowanym stopniu mechanizacji i budżetowych ograniczeniach.
Zastosowanie i rola Fahr M 1102 w gospodarstwie
Kombajn Fahr M 1102 był przeznaczony do zbioru podstawowych zbóż, takich jak pszenica, jęczmień czy owies, w warunkach typowych dla średnich gospodarstw rolnych. Jego konstrukcja umożliwiała efektywną pracę na polach o umiarkowanej powierzchni, gdzie nie wymagana była wysoka wydajność maszyn wielkoskalowych.
Maszyna była wykorzystywana głównie do zbioru zboża, ale dzięki uniwersalnej konstrukcji mogła być stosowana także przy innych uprawach zbożowych, pod warunkiem odpowiedniego dostosowania ustawień urządzeń omłotowych.
Obsługa i rozwiązania techniczne istotne w użytkowaniu Fahr M 1102
Fahr M 1102 charakteryzował się ergonomicznym stanowiskiem operatora, które zapewniało dobrą widoczność pola pracy oraz dostęp do podstawowych elementów sterowania. Sterowanie kombajnem było mechaniczne, co ułatwiało naprawy i konserwację, ale wymagało od operatora większego zaangażowania podczas pracy.
Układ omłotu i separacji opierał się na klasycznych rozwiązaniach bębna młócącego i sita, które zapewniały skuteczne oddzielenie ziarna od plew. Rozładunek ziarna odbywał się za pomocą standardowego żmijkowego systemu, co było typowe dla maszyn tej klasy i epoki produkcji.