| Ogólne dane o kombajnie Claas Mercator 60 | |
|---|---|
| Marka (producent) | Claas |
| Model kombajnu | Mercator 60 |
| Lata produkcji | od 1972 do 1980 r. |
| Opinie | Opinie o Claas Mercator 60 Nowe! |
| Porównywarka | Porównaj kombajn Nowe! |
| Pytania na forum o Claas Mercator 60 | Pytania - forum dotyczące modelu Claas Mercator 60 Nowe! |
| Parametry techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | Perkins |
| Typ silnika (model, wersja) | A6.3544 |
| Pojemność skokowa | 5797 cm3 (5,8 l.) |
| Liczba cylindrów | 6 |
| Turbina / turbodoładowanie | nie |
| Moc znamionowa (kW/KM) | 70 kW / 95 KM |
| Pojemność zbiornika paliwa | 195 l. |
| Zbiornik AdBlue | brak |
| Parametry zespołu żniwnego w Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Szerokość robocza zespołu żniwnego | 360 cm |
| Inne szerokości | 260 – 420 cm |
| Automatyczna kontrola położenia wysokości hedera | nie |
| Przechylanie boczne (przechylanie hedera na boki) | nie |
| Wyrównanie pochylenia wzdłużnego / poprzecznego | nie |
| Średnica nagarniacza | 105 cm |
| Regulacja prędkości nagarniacza | tak |
| Odwracanie kierunku pracy hedera (rewers) | mechaniczny |
| Parametry zespołu młucącego w Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Średnica bębna zespołu młucącego | 45 cm |
| Szerokość bębna zespołu młucącego | 125 cm |
| Parametry wytrzęsaczy w Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Liczba wytrzęsaczy | 4 wytrzęsacze |
| Powierzchnia separacji wytrzęsaczy | 4,2 m2 |
| Długość wytrzęsacza | 340 cm |
| Sita w Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Powierzchnia sita wstępnego | b.d. |
| Powierzchnia sita dokładnego (dolnego) | 0,93 m2 |
| Całkowity obszar przesiewania powierzchnia zespołu przesiewowego objęta działaniem wentylatora | 3,15 m2 |
| Rodzaj dolnego sita | zmienne |
| Wydajność pracy Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Wydajność rozładunku | b.d. |
| Pojemność zbiornika na ziarno | b.d. |
| Prędkość maksymalna | 19,9 km/h |
| Wskaźnik utraty ziarna | nie |
| Parametry przekładni w Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Przekładnia | przekładnia mechaniczna |
| Liczba biegów do przodu | 3 |
| Hamulce w Claas Mercator 60 | Wartość |
|---|---|
| Hamulce | mechaniczne, tarczowe |
| Wymiary | Wartość |
|---|---|
| Długość całkowita (z hederem) | 9,25 m |
| Szerokość bez hedera | 3 m |
| Wysokość bez kabiny | 3,38 m |
| Masa bez kabiny | 5600 kg |
| Opony na koła napędowe (przód) | 18,4-26 |
| Opony na koła skrętne (tył) | 11,5/80-15 |
| Alternatywne rozmiary opon na przód | 14,9-26 |
| Dane | Wartość |
|---|---|
| Klimatyzacja | nie |
| Ogrzewanie | nie |
W Claas Mercator 60 znaczenie ma przede wszystkim to, że układ omłotu i separacji był projektowany pod zboża zbierane w warunkach typowych dla swojej epoki, czyli przy dość zmiennej wilgotności i nierównym dojrzewaniu łanu. W praktyce sprawność pracy zależała od ustawienia bębna, klepiska i przepływu materiału przez maszynę, bo przy wilgotniejszym ziarnie łatwiej było o większe obciążenie młocarni i gorsze oddzielanie ziarna od słomy.
Przy suchszym materiale kombajn zwykle pracował lżej, a separacja była prostsza, natomiast przy wilgotniejszych zbożach trzeba było liczyć się z ostrożniejszą regulacją i mniejszą wydajnością roboczą. To nie był kombajn do bardzo trudnych warunków omłotu, ale przy właściwym ustawieniu potrafił zbierać zboże w szerokim zakresie typowych warunków polowych.
Tak, w praktyce ten model występował w konfiguracjach zależnych od rynku, rocznika i wyposażenia zamówionego przez pierwszego nabywcę. Różnice mogły dotyczyć przede wszystkim szerokości hedera, rodzaju napędu przystawki oraz szczegółów związanych z ustawieniem i wyposażeniem układu młócącego.
Nie należy jednak zakładać, że każdy egzemplarz miał identyczny zestaw elementów. W przypadku maszyn używanych najpewniejsze są dane konkretnego egzemplarza, bo po latach mogły być montowane inne hedery, zmieniane podzespoły robocze albo uzupełniane wyposażenie zależnie od potrzeb gospodarstwa.
Po latach eksploatacji użytkownicy najczęściej zwracają uwagę na zużycie elementów roboczych młocarni, napędów i układu czyszczenia, a także na stan łożysk, pasów oraz łańcuchów. W starszych kombajnach tego typu problemem bywa też korozja i ogólne zmęczenie materiału, zwłaszcza jeśli maszyna była przechowywana pod gołym niebem.
W relacjach użytkowników powtarza się również temat dostępności części do niektórych starszych wersji oraz konieczności dokładnego sprawdzenia luzów, wycieków i pracy wszystkich mechanizmów przed sezonem. To nie są wady każdego egzemplarza, ale przy Mercatorze 60 są to właśnie obszary, które najczęściej wymagają uwagi po wielu latach pracy.
Poza zbożami Claas Mercator 60 mógł być wykorzystywany także do zbioru roślin o podobnym sposobie omłotu i separacji, przede wszystkim niektórych nasion drobnych oraz upraw, dla których dostępne były odpowiednie przystawki i ustawienia robocze. Zakres takich zastosowań zależał jednak od wyposażenia konkretnego egzemplarza i od tego, czy gospodarstwo dysponowało właściwym hederem lub przystawką.
Bez większych przeróbek nie był to kombajn uniwersalny do wszystkich upraw, więc przy roślinach innych niż klasyczne zboża trzeba zawsze brać pod uwagę dopasowanie do materiału żniwnego, strat oraz jakości czyszczenia. W praktyce o możliwości zbioru decydowały bardziej konkretne warunki i osprzęt niż sama nazwa modelu.
W Claas Mercator 60 czyszczenie ziarna opierało się na klasycznym układzie sit i nawiewu, który oddzielał ziarno od plew oraz drobnych zanieczyszczeń po omłocie. Taki układ był typowy dla kombajnów tej generacji i wymagał poprawnego ustawienia przepływu powietrza oraz otwarcia sit, bo od tego zależała skuteczność oddzielania materiału.
Jeśli ustawienia były dobrane właściwie, kombajn mógł dawać czyste ziarno przy akceptowalnych stratach. Przy zbyt dużym obciążeniu lub złej regulacji jakość czyszczenia spadała, dlatego w tym modelu ważna była bieżąca kontrola pracy układu czyszczącego podczas żniw.
Tak, to właśnie w mniejszych gospodarstwach i na polach o mniejszym areale Mercator 60 mógł mieć sens, bo był maszyną z epoki, w której liczyła się prostsza obsługa i możliwość pracy na mniejszej skali. Jego gabaryty i konstrukcja były bliższe warunkom gospodarstw rodzinnych niż dużych, intensywnych gospodarstw towarowych.
Na rozdrobnionych polach trzeba jednak brać pod uwagę zwrotność, czas przejazdów i organizację zbioru, bo starszy kombajn nie zawsze jest tak wygodny jak nowsze maszyny o lepszej manewrowości. Mimo to w takim gospodarstwie mógł pełnić rolę podstawowego kombajnu do własnego zbioru zbóż.
Różnice użytkowe między Mercatorem 60 a innymi kombajnami z tej serii wynikają głównie z wielkości, wydajności i wyposażenia roboczego. W obrębie rodziny Mercator poszczególne wersje mogły różnić się szerokością hedera, mocą napędu, pojemnością zbiornika i ogólną skalą maszyny, co przekładało się na tempo pracy i wymagania wobec ciągnika lub organizacji żniw.
Mercator 60 zwykle postrzega się jako jedną z bardziej klasycznych wersji tej serii, ale dokładne porównanie zależy od konkretnego modelu z rodziny Mercator, bo oznaczenia nie zawsze oznaczały identyczny układ techniczny. Dlatego przy zestawianiu go z innym Mercatorem warto porównywać nie tylko nazwę, ale też rocznik i wyposażenie danego egzemplarza.
Przy zakupie Claas Mercator 60 z rynku wtórnego najważniejsze jest sprawdzenie stanu młocarni, układu czyszczenia, napędów oraz wszystkich elementów, które zużywają się w sezonowej pracy. Trzeba też ocenić, czy maszyna nie ma nadmiernych luzów, wycieków i śladów napraw po kolizjach lub pracy z przeciążeniem.
Warto zwrócić uwagę na dostępność części do konkretnego egzemplarza, kompletność osłon i stan hedera, bo w starszych kombajnach często to właśnie osprzęt decyduje o realnej gotowości do pracy. Dobrze jest też uruchomić maszynę pod obciążeniem, jeśli to możliwe, bo wtedy łatwiej wychodzą problemy z napędami i regulacją omłotu.
Najczęściej wymiany wymagają elementy naturalnie zużywające się w pracy sezonowej, czyli pasy, łańcuchy, łożyska, noże tnące, palce podajników oraz części robocze młocarni i układu czyszczącego. W starszym kombajnie tego typu zużycie tych podzespołów jest normalne i bezpośrednio wpływa na płynność pracy.
W praktyce często trzeba też kontrolować elementy hedera, napędów i uszczelnień, bo ich stan decyduje o stratach i awaryjności w sezonie. Zakres wymian zależy jednak od historii konkretnej maszyny, intensywności pracy i sposobu przechowywania po żniwach.
Tak, jak na kombajn swojej epoki Mercator 60 był konstrukcją dość prostą w obsłudze, opartą na rozwiązaniach mechanicznych, które można było szybko zrozumieć po krótkim przeszkoleniu. Podstawowe czynności, takie jak uruchomienie, regulacja omłotu czy kontrola pracy hedera, nie wymagały zaawansowanej elektroniki ani skomplikowanych systemów sterowania.
Trzeba jednak pamiętać, że prostota nie oznacza pełnej bezobsługowości. Operator bez doświadczenia musi nauczyć się właściwej regulacji i obserwacji maszyny w czasie pracy, bo od tego zależy jakość omłotu, czyszczenia i ograniczenie strat.
Claas Mercator 60 był przeznaczony przede wszystkim do zbioru zbóż, czyli podstawowych prac żniwnych w gospodarstwach uprawowych. W realiach swojej epoki miał obsługiwać typowe zbiory pszenicy, jęczmienia, żyta i podobnych roślin, w których klasyczny układ omłotu i sit był wystarczający.
W zależności od wyposażenia i warunków mógł być też używany do innych prac zbiorowych wymagających kombajnu zbożowego, ale jego podstawową rolą był regularny zbiór łanu i oddzielenie ziarna od słomy w jednym przejeździe. To była maszyna nastawiona na sezonowe żniwa, a nie na szerokie spektrum współczesnych zastosowań specjalistycznych.
Najbardziej odpowiadał gospodarstwom średnim i mniejszym, które potrzebowały własnego kombajnu do zbioru zbóż bez inwestowania w większą, bardziej złożoną maszynę. W takim układzie liczyły się prostota konstrukcji, możliwość samodzielnej obsługi i dopasowanie do skali areału.
Był to kombajn bardziej gospodarstwa rodzinnego niż dużego przedsiębiorstwa rolnego. W praktyce najlepiej pasował tam, gdzie ważne były umiarkowane potrzeby wydajnościowe, własna organizacja żniw i możliwość utrzymania maszyny w prostszym zapleczu technicznym.
W okresie produkcji Claas Mercator 60 pełnił rolę podstawowego kombajnu do samodzielnego zbioru zbóż w gospodarstwach, które chciały uniezależnić się od usługowego omłotu. Dawał możliwość wykonania żniw we własnym terminie i w ramach własnego sprzętu, co miało duże znaczenie zwłaszcza w mniejszych i średnich gospodarstwach.
Był więc maszyną praktyczną, a nie specjalistyczną, i miał zastępować pracę ręczną lub usługową w sezonie zbioru. W realiach tamtych lat stanowił ważny element mechanizacji gospodarstwa, bo łączył zbiór, omłot i wstępne czyszczenie ziarna w jednym przejeździe.
Claas Mercator 60 mógł współpracować przede wszystkim z hederem do zbioru zbóż, a w zależności od wersji i rynku także z innymi przystawkami dostosowanymi do konkretnych upraw. Zakres współpracy zależał od układu napędu, mocowania i wyposażenia danego egzemplarza, więc nie każdy kombajn miał identyczne możliwości.
Przy ocenie osprzętu trzeba brać pod uwagę zgodność mechaniczną i roboczą, a nie tylko samą szerokość przystawki. W starszych kombajnach kluczowe jest to, czy dana przystawka rzeczywiście pasuje do konkretnej wersji hedera i czy zapewnia prawidłowy podawanie materiału do młocarni.
Najważniejsze ograniczenia to wiek konstrukcji, mniejsza wydajność niż w nowszych kombajnach oraz większa wrażliwość na prawidłową regulację i stan techniczny. Przy planowaniu pracy trzeba uwzględnić, że starsza maszyna wymaga częstszej kontroli, a jej tempo pracy zależy mocno od warunków łanu i doświadczenia operatora.
Warto też brać pod uwagę dostępność części, stan hedera, możliwości transportowe i manewrowanie na mniejszych działkach. To kombajn, który dobrze wpisuje się w prostsze, sezonowe żniwa, ale nie zastąpi nowszej maszyny tam, gdzie liczy się wysoka dzienna przepustowość i szerokie możliwości pracy w trudnych warunkach.