Case IH 1640 ('85) dane techniczne, specyfikacja i osiągi

Case IH 1640 ('85) był kombajnem zbożowym zaprojektowanym do pracy w średnich i dużych gospodarstwach rolnych w latach 80. XX wieku.

Model Case IH 1640 z 1985 roku reprezentował linię kombajnów zbożowych produkowanych przez markę Case IH, skierowaną na rynek maszyn rolniczych tamtego okresu. Maszyna ta była przeznaczona do zbioru różnych zbóż i charakteryzowała się konstrukcją typową dla kombajnów tamtej dekady, łączącą solidność i sprawdzone rozwiązania techniczne.

Wprowadzenie tego modelu wpisywało się w rozwój oferty Case IH, odpowiadając na potrzeby rolników poszukujących wydajnych i trwałych kombajnów do pracy na polach o różnej powierzchni.

Konstrukcja i miejsce modelu w ofercie Case IH

Case IH 1640 był modelem średniej wielkości kombajnu zbożowego, który wykorzystywał klasyczne rozwiązania omłotowe i separacyjne znane w tamtym czasie. Był kontynuacją serii 1600, która zyskała popularność dzięki niezawodności i łatwości obsługi.

Kombajn ten łączył tradycyjne rozwiązania z nowoczesnymi wówczas elementami, takimi jak ulepszony system omłotu i czyszczenia, co pozwalało na efektywną pracę w różnych warunkach polowych. Model 1640 plasował się jako maszyna uniwersalna, odpowiednia dla gospodarstw o średniej skali produkcji.

Zastosowanie i rola w gospodarstwie

Case IH 1640 służył głównie do zbioru zbóż, takich jak pszenica, jęczmień czy owies, oraz innych roślin zbożowych. Jego konstrukcja umożliwiała efektywną pracę na polach o zróżnicowanym ukształtowaniu terenu i w różnych warunkach pogodowych.

Kombajn ten był wykorzystywany zarówno w gospodarstwach indywidualnych, jak i w usługach żniwnych, gdzie wymagana była maszyna o solidnej konstrukcji i uniwersalnym zastosowaniu. Jego możliwości pozwalały na współpracę z różnymi hederami, co zwiększało zakres upraw, które można było skutecznie zebrać.

Obsługa i rozwiązania użytkowe w Case IH 1640

Kombajn Case IH 1640 wyposażono w kabinę operatora zapewniającą dobrą widoczność pola pracy oraz podstawowy komfort obsługi. Sterowanie maszyną było oparte na mechanicznych i hydraulicznych układach znanych z konstrukcji z lat 80., co ułatwiało konserwację i naprawy.

System omłotu i separacji opierał się na bębnie młócącym oraz systemie separacji słomy, które były standardem w tym segmencie maszyn. Czyszczenie ziarna odbywało się za pomocą wentylatora i sita, co pozwalało na uzyskanie zadowalającej jakości ziarna przy zbiorze różnych gatunków.

Rozładunek ziarna realizowano za pomocą standardowego żmijkowego podajnika, co umożliwiało współpracę z różnymi pojemnikami i przyczepami, ułatwiając organizację pracy podczas żniw.