| Zetor 2511 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Zetor |
| Model ciągnika | Zetor 2511 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1968 do 1977 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Zetor 2511 Nowe! 2.44 AGROrank to nasza ocena! dość słaba jednostka napędowa, zasilany olejem napędowym, silnik mały, przeciętna jednostka napędowa ale efektywna, zapewnia przyzwoity stosunek osiągów i parametrów do kosztów, dobrze wypada jeśli porównamy koszty i możliwości, tylko dwa cylindry, idealnie dobrane znamionowe obroty pracy silnika, oświetlenie raczej typowe... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Zetor 2511 | Pytania - forum dotyczące modelu Zetor 2511 Nowe! |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 25 KM (18.6 kW) |
| Obroty znamionowe | 2000 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | Zetor |
| Typ silnika | Zetor |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 1.6 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 2 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 95 mm |
| Skok tłoka (suw) | 110 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | b.d. |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | b.d. |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | 540 obr. / min. |
| Sterowanie WOM | ręczne |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 1339 kg (w zależności od wersji) |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | 1750 mm |
| Rozmiar kół z przodu | 6-16 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 10 |
| Liczba biegów do tyłu | 2 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Zetor 2511 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Silnik trzycylindrowy w Zetorze 2511 dawał prostą, zwartą konstrukcję i wystarczającą elastyczność do lżejszych oraz średnio ciężkich prac polowych. W praktyce oznaczało to spokojną pracę przy orce na mniejszych areałach, uprawie przedsiewnej, koszeniu czy transporcie, bez potrzeby stosowania dużej i bardziej złożonej jednostki napędowej.
W codziennej eksploatacji taki układ był ceniony za łatwiejszą obsługę i niższe wymagania serwisowe niż w większych ciągnikach. Trzeba jednak pamiętać, że przy mocnym obciążeniu silnik trzycylindrowy miał swoje ograniczenia i nie był przeznaczony do pracy z ciężkim, szerokim osprzętem.
Zetor 2511 był ciągnikiem z napędem na jedną oś, czyli w układzie 4x2. Taki wariant był typowy dla tej klasy maszyn i dobrze odpowiadał pracy na równych polach, w lżejszych zadaniach gospodarczych oraz w transporcie.
Brak napędu na przednią oś ograniczał możliwości w trudniejszym terenie, na mokrej glebie i przy większym uciągu. W gospodarstwie oznaczało to, że ciągnik lepiej sprawdzał się tam, gdzie ważniejsza była zwrotność i prostota niż wysoka trakcja w ciężkich warunkach.
Zetor 2511 wypadał lepiej od większych ciągników tam, gdzie liczyły się niewielkie gabaryty, łatwe manewrowanie i mniejsze zapotrzebowanie na moc. Był wygodniejszy w pracach na małych działkach, w obejściu, przy lekkich pracach uprawowych oraz w zadaniach transportowych na krótkich dystansach.
W porównaniu z większymi maszynami miał też przewagę w prostszej obsłudze i niższym obciążeniu gleby. Nie był natomiast konkurencją dla dużych ciągników w ciężkiej orce, pracy z szerokimi agregatami czy przy dużych maszynach wymagających większego uciągu.
Najczęściej wskazywanym ograniczeniem jest po prostu niewielka rezerwa mocy i uciągu. Przy cięższych maszynach Zetor 2511 szybciej tracił tempo pracy, a w trudniejszych warunkach mógł mieć problem z utrzymaniem równomiernego obciążenia.
Ograniczeniem była też masa i konstrukcja samego ciągnika, które nie sprzyjały pracy z dużym osprzętem wymagającym stabilności i mocnej hydrauliki. W praktyce oznaczało to, że lepiej pozostawał przy maszynach lekkich lub średnich, dobranych do jego klasy.
Tak, Zetor 2511 należał do rodziny lekkich ciągników Zetora z tej samej epoki, rozwijanych jako proste maszyny do mniejszych gospodarstw. W obrębie tej grupy różnice między wersjami dotyczyły przede wszystkim mocy, wyposażenia i szczegółów konstrukcyjnych, a nie samej idei ciągnika.
W porównaniu z pokrewnymi modelami 2511 był jedną z lżejszych i prostszych odmian, nastawioną na podstawowe prace rolnicze. Jeśli zestawia się go z innymi wersjami z tej rodziny, kluczowe są różnice w silniku, układzie napędowym i wyposażeniu roboczym, bo to one decydowały o zakresie zastosowań.
Najczęściej docenia się w nim prostą mechanikę: nieskomplikowany silnik, klasyczną przekładnię i rozwiązania pozbawione nadmiaru elektroniki. Taka konstrukcja ułatwia bieżącą obsługę i naprawy, zwłaszcza w starszych egzemplarzach, gdzie dostęp do części i diagnostyka mają duże znaczenie.
Za trwałe uchodzą też elementy typowe dla starszych Zetorów, czyli solidna rama konstrukcyjna, nieskomplikowany układ przeniesienia napędu i ogólnie mało wyszukane podzespoły. W praktyce ich zaletą jest to, że wiele usterek da się rozpoznać i usunąć bez specjalistycznego wyposażenia serwisowego.
W starszych egzemplarzach najczęściej pojawiają się problemy wynikające ze zużycia: wycieki oleju, luzy w układzie kierowniczym, zużyte sprzęgło, słabsza hydraulika albo trudności z rozruchem po latach pracy. To typowe objawy dla ciągnika, który ma już za sobą długą eksploatację.
Użytkownicy zwracają też uwagę na stan instalacji elektrycznej i ogólne zużycie elementów roboczych, zwłaszcza gdy ciągnik był długo używany bez regularnego serwisu. Nie są to jednak wady samego modelu jako takiego, tylko raczej skutki wieku i wcześniejszej obsługi konkretnego egzemplarza.
Zetor 2511 był pierwotnie najbardziej odpowiedni do małych i średnich gospodarstw, w których potrzebny był prosty ciągnik do codziennych prac. Dobrze pasował do gospodarstw o rozdrobnionej strukturze pól, gdzie liczyła się zwrotność i możliwość wykonywania wielu lżejszych zadań jednym ciągnikiem.
Był to model nastawiony na podstawową mechanizację, a nie na ciężką produkcję wielkoobszarową. W takim otoczeniu sprawdzał się jako maszyna do prac polowych, transportu i obsługi gospodarstwa, bez wymogu pracy z największymi narzędziami.
Najczęściej pełnił rolę ciągnika pomocniczego, a nie głównego. Był wykorzystywany do lżejszych prac, transportu, obsługi podwórza i zadań, przy których większy ciągnik byłby po prostu zbyt duży lub zbyt kosztowny w użyciu.
W mniejszych gospodarstwach mógł jednak być maszyną podstawową, jeśli zakres prac nie wymagał dużej mocy ani ciężkiego osprzętu. O jego roli decydował więc przede wszystkim rozmiar gospodarstwa i poziom mechanizacji, a nie sam model jako taki.
W typowej eksploatacji współpracował z lekkimi i średnimi maszynami zawieszanymi oraz narzędziami przeznaczonymi do pracy w jego klasie mocy. Mogły to być podstawowe narzędzia uprawowe, lekkie przyczepy, kosiarki czy proste maszyny wykorzystywane w gospodarstwie.
Dobór osprzętu zależał jednak od konkretnej wersji wyposażenia, stanu technicznego i możliwości układu hydraulicznego oraz WOM. W przypadku cięższych maszyn trzeba było zachować ostrożność, bo nie każdy osprzęt był dla niego odpowiedni.
Najlepiej nadawał się do lżejszych prac polowych i codziennych zadań gospodarczych. W praktyce obejmowało to uprawę na mniejszych areałach, transport, pracę przy sianiu i koszeniu oraz obsługę podwórza i budynków gospodarskich.
Jego charakter sprawiał, że był użyteczny tam, gdzie potrzebna była prostota i zwrotność, a nie duża siła uciągu. Przy cięższych pracach polowych szybciej ujawniały się jego ograniczenia, dlatego nie był to ciągnik do najbardziej wymagających zadań.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstwa małego lub średniego, w którym ciągnik miał wykonywać wiele prostych, codziennych prac. Dobrze pasował do gospodarstw o ograniczonym areale, gdzie ważna była uniwersalność w lekkich zadaniach i łatwość manewrowania.
W większych gospodarstwach mógł pełnić funkcję uzupełniającą, ale jego naturalnym środowiskiem były raczej mniejsze jednostki produkcyjne. To właśnie tam jego prostota i umiarkowane możliwości były najlepiej wykorzystane.
W gospodarstwie rolnym mógł pełnić rolę ciągnika do zadań pomocniczych, transportowych i lżejszych prac polowych. Często był wykorzystywany jako maszyna do codziennej obsługi gospodarstwa, gdy nie było potrzeby uruchamiania większego ciągnika.
W mniejszych gospodarstwach mógł być także podstawowym ciągnikiem roboczym. Ostateczna rola zależała od skali produkcji, rodzaju upraw i tego, jak ciężkie maszyny miały z nim współpracować.
Mógł współpracować z lekkimi maszynami i narzędziami rolniczymi dobranymi do jego klasy mocy, takimi jak proste narzędzia uprawowe, lekkie przyczepy czy podstawowy osprzęt do prac gospodarczych. W praktyce ważne było, aby maszyna współpracująca nie wymagała zbyt dużego uciągu ani wysokiego zapotrzebowania na hydraulikę.
Zakres współpracy zależał od konkretnego wyposażenia egzemplarza, zwłaszcza układu hydraulicznego i WOM. Dlatego przy doborze osprzętu trzeba było patrzeć nie tylko na sam model, ale też na stan techniczny i rzeczywiste możliwości danego ciągnika.
Przy planowaniu pracy trzeba uwzględnić przede wszystkim ograniczoną moc, mniejszy uciąg i brak zapasu do ciężkich zadań. To oznacza, że ciągnik lepiej radził sobie z pracami lekkimi i średnimi niż z dużymi maszynami czy głęboką uprawą na trudnych glebach.
Warto też brać pod uwagę wiek konstrukcji, bo w starszych egzemplarzach stan techniczny może mocno wpływać na realne możliwości pracy. W praktyce najbezpieczniej zakładać dobór osprzętu do jego klasy, a nie do współczesnych standardów wydajności.