Model Wildcat III ST-210 marki Steiger wyróżniał się mocą i solidnością, co czyniło go maszyną dedykowaną do intensywnych zadań polowych oraz transportowych w rolnictwie. Jego konstrukcja była dostosowana do pracy w trudnych warunkach terenowych, gdzie wymagana była wysoka efektywność i niezawodność.
Ten ciągnik należał do serii Wildcat III, która była kontynuacją tradycji marki Steiger w produkcji dużych, czterokołowych ciągników o wysokich osiągach. Model ST-210 był przykładem maszyny, która łączyła siłę napędu z komfortem operatora, co pozwalało na długotrwałą pracę w polu.
Steiger Wildcat III ST-210 był ciągnikiem o ramowej konstrukcji, wyposażonym w napęd na cztery koła, co zwiększało jego zdolności trakcyjne. Charakteryzował się mocnym silnikiem, który zapewniał odpowiednią siłę do pracy z ciężkim osprzętem rolniczym.
Model ten zajmował miejsce w ofercie Steiger jako maszyna średniej i wyższej klasy mocy, przeznaczona dla gospodarstw potrzebujących wszechstronnego ciągnika do zadań takich jak orka, uprawa czy transport. Jego design i rozwiązania techniczne odzwierciedlały podejście marki do produkcji wytrzymałych ciągników z dużym potencjałem roboczym.
Wildcat III ST-210 był wykorzystywany przede wszystkim do prac polowych wymagających dużej siły uciągu, takich jak orka, bronowanie, siew czy uprawa roli. Dzięki napędowi na cztery koła i wytrzymałej konstrukcji sprawdzał się również w transporcie ciężkich ładunków na terenie gospodarstwa.
Jego wszechstronność pozwalała na współpracę z różnorodnym osprzętem rolniczym, zarówno ciągniętym, jak i zawieszanym, co czyniło go użytecznym narzędziem w codziennych pracach rolnych. Model ten był odpowiedni dla gospodarstw o średniej i dużej powierzchni, gdzie wymagana była mocna i niezawodna maszyna.
Steiger Wildcat III ST-210 wyposażono w komfortową kabinę, która zapewniała dobrą widoczność i wygodę operatora podczas długotrwałej pracy. Sterowanie ciągnikiem było zaprojektowane z myślą o łatwości obsługi, co przekładało się na precyzyjne prowadzenie i efektywność wykonywanych zadań.
Model ten posiadał przekładnię umożliwiającą płynną zmianę biegów, co ułatwiało dostosowanie prędkości do różnych warunków pracy. Systemy hydrauliczne pozwalały na sprawną obsługę maszyn współpracujących, a solidna konstrukcja podwozia zwiększała stabilność i bezpieczeństwo podczas pracy w terenie.
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Steiger |
| Model ciągnika | Steiger Wildcat III ST-210 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | b.d. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Steiger Wildcat III ST-210 Nowe! 2.72 AGROrank to nasza ocena! bardzo mocna jednostka, zdecydowanie na duże gospodarstwa, silnik diesla, na prawdę duży i mocny silnik, jednostka przeciętna aczkolwiek efektywna, gwarantuje dobry stosunek osiągów do kosztów, osiągi i sprawność wypadają bardzo dobrze, ilość cylindrów stanowi wyróżnik, obroty znamionowe silnika powyżej 2500 obr/min, oświetlenie raczej typowe... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Steiger Wildcat III ST-210 | Pytania - forum dotyczące modelu Steiger Wildcat III ST-210 Nowe! |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 210 KM (156.6 kW) |
| Obroty znamionowe | 2800 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | Caterpillar |
| Typ silnika | Caterpillar 3208 |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 10.4 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 8 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 114 mm |
| Skok tłoka (suw) | 127 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x4, 4WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na wszystkie koła, stały rozkład siły na wszystkie 4 koła |
| Napęd stały | Tak |
| Stały rozkład sił na wszystkie koła | Tak |
| Dynamiczny podział mocy na osie (włącznie z całkowitym umieszczeniem mocy na jednej osi) | b.d., napęd AWD |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | b.d. |
| Liczba biegów do tyłu | b.d. |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Steiger Wildcat III ST-210 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Przegubowa konstrukcja przede wszystkim ułatwiała przeniesienie dużej siły uciągu na podłoże i pozwalała zachować dobrą trakcję podczas pracy z ciężkimi narzędziami. W praktyce taki układ był ceniony tam, gdzie ciągnik miał długo pracować pod dużym obciążeniem i utrzymywać stabilny tor jazdy.
Ma to znaczenie zwłaszcza na dużych polach i w pracach wymagających stałej siły pociągowej. Jednocześnie przegub ograniczał zwrotność w porównaniu z klasycznym ciągnikiem o sztywnej ramie, więc był to układ nastawiony bardziej na uciąg niż na manewrowanie.
Najlepiej sprawdzał się w pracach wymagających dużego uciągu i długich przejazdów po polu, takich jak ciężka uprawa, głęboka orka czy praca z szerokimi agregatami. Tego typu ciągnik był projektowany do zadań, w których liczy się stała siła na zaczepie, a nie częste zmiany kierunku.
W rolnictwie wielkoobszarowym mógł też obsługiwać duże zestawy do uprawy przedsiewnej i inne maszyny o dużym zapotrzebowaniu na moc. Nie był to natomiast ciągnik do drobnych, manewrowych prac przy budynkach czy na małych działkach.
Na mniejszych polach jego głównym ograniczeniem była gabarytowość i mniejsza wygoda zawracania. Przegubowy układ poprawiał prowadzenie w ciężkiej pracy, ale na ciasnych uwrociach wymagał więcej miejsca niż klasyczny ciągnik rolniczy.
W praktyce oznaczało to większą liczbę manewrów i mniej swobodną pracę tam, gdzie działki są krótkie albo nieregularne. Taki ciągnik był więc lepiej dopasowany do dużych, otwartych areałów niż do pól o ograniczonej przestrzeni roboczej.
W dużych gospodarstwach szerokorzędowych liczyła się możliwość pracy z szerokimi narzędziami i utrzymania wysokiej wydajności na dużej powierzchni. Steiger Wildcat III ST-210 odpowiadał na takie potrzeby, bo był ciągnikiem nastawionym na uciąg i pracę z dużymi zestawami polowymi.
W tego typu gospodarstwach ważna była też stabilność podczas pracy na długich przejazdach oraz możliwość obsługi cięższych maszyn uprawowych. Taki charakter konstrukcji lepiej pasował do organizacji pracy na dużym areale niż do zadań wymagających częstego manewrowania.
Na tle innych maszyn z rodziny Steiger model ST-210 wyróżniał się przede wszystkim swoim miejscem w gamie mocy i konfiguracją nastawioną na konkretne zadania uciągowe. Był to ciągnik z tej samej filozofii konstrukcyjnej, ale dopasowany do nieco innego zakresu pracy niż mocniejsze lub słabsze odmiany serii.
Wyróżniała go także typowa dla Steigera przegubowa rama i układ jezdny przygotowany do pracy w ciężkich warunkach polowych. Jeśli porównuje się go z innymi wersjami serii, różnice dotyczą głównie doboru mocy, masy i przeznaczenia roboczego, a nie samej idei konstrukcji.
Najczęściej współpracował z ciężkimi maszynami uprawowymi wymagającymi dużego uciągu, takimi jak pługi wieloskibowe, agregaty uprawowe czy szerokie kultywatory. Taki ciągnik był też naturalnym partnerem dla dużych zestawów do uprawy przedsiewnej używanych na rozległych polach.
W praktyce dobór osprzętu zależał od warunków gospodarstwa i sposobu agregowania, ale zawsze chodziło o maszyny, które potrafiły wykorzystać jego potencjał trakcyjny. Nie był to ciągnik przeznaczony do lekkich, małych narzędzi, bo jego możliwości były skierowane raczej na pracę z dużym sprzętem polowym.
Najbardziej wymagające były warunki, w których ciągnik musiał utrzymać trakcję na ciężkiej, wilgotnej lub bardzo zwięzłej glebie. W takich sytuacjach duże obciążenie układu jezdnego i zapotrzebowanie na uciąg były szczególnie wysokie.
Trudniejsze były też pola nierówne, grząskie albo o słabej nośności, bo wtedy masa maszyny i charakter pracy z ciężkim osprzętem stawały się bardziej odczuwalne. Tereny mocno pofałdowane lub z częstymi nawrotami nie były dla niego tak wygodne jak duże, równe powierzchnie.
Tak, jego konstrukcja była nastawiona na pracę z napędem na cztery koła, bo właśnie taki układ najlepiej wykorzystywał możliwości ciągnika w ciężkich pracach uciągowych. W maszynach tej klasy napęd na wszystkie koła był kluczowy dla przeniesienia mocy na podłoże.
To rozwiązanie miało znaczenie zwłaszcza podczas pracy z dużymi narzędziami i na trudniejszych glebach, gdzie sama moc silnika nie wystarcza bez odpowiedniej trakcji. W praktyce był to ciągnik projektowany do pełnego wykorzystania przyczepności, a nie do lekkich zadań transportowych.
W rolnictwie wielkoobszarowym wykorzystywano go przede wszystkim do ciężkiej uprawy i pracy z szerokimi maszynami polowymi. Jego zadaniem było obsługiwanie dużych areałów w sposób ciągły, bez częstych przestojów na manewry czy zmianę zestawu.
Typowe były też prace związane z przygotowaniem gleby pod siew oraz z zadaniami wymagającymi dużej siły pociągowej. W takim gospodarstwie pełnił rolę ciągnika do najcięższych prac polowych, a nie uniwersalnej maszyny do wszystkich zadań.
Przy obsłudze zwracano uwagę przede wszystkim na stan układu napędowego, przegubu oraz elementów przenoszących duże obciążenia w pracy polowej. W ciągniku tej klasy ważna była też regularna kontrola ogumienia, smarowania i wszystkich podzespołów pracujących pod dużym naciskiem.
W eksploatacji istotne było również właściwe dopasowanie maszyny do zadania, bo ciągnik najlepiej pracował wtedy, gdy wykorzystywano jego uciąg, a nie zmuszano go do pracy w warunkach ciasnych i manewrowych. To była maszyna wymagająca raczej starannej obsługi niż lekkiego, okazjonalnego użytkowania.
Był przeznaczony do ciężkich prac polowych, w których liczy się duża siła uciągu i możliwość współpracy z szerokimi narzędziami. Najlepiej pasował do zadań wykonywanych na dużych areałach, gdzie ciągnik mógł pracować długo i równomiernie.
W praktyce chodziło głównie o uprawę gleby i przygotowanie pola pod dalsze zabiegi. Nie był to ciągnik do lekkich prac pomocniczych, lecz do zadań, które wymagały pełnego wykorzystania jego masy i trakcji.
Najlepiej pasował do dużego gospodarstwa nastawionego na produkcję polową, zwłaszcza tam, gdzie dominowały rozległe, otwarte pola. Taki układ pracy pozwalał wykorzystać jego możliwości uciągowe bez ograniczeń wynikających z ciasnych nawrotów czy małych działek.
Był to wybór dla gospodarstw potrzebujących ciągnika do ciężkiej, powtarzalnej pracy z dużym osprzętem. W mniejszych gospodarstwach jego potencjał byłby trudniejszy do wykorzystania, bo konstrukcja tego typu wymaga odpowiedniej skali prac.
Mógł pełnić rolę głównego ciągnika do najcięższych prac polowych, obsługującego duże maszyny i długie odcinki robocze. W takim układzie był maszyną wyspecjalizowaną, a nie uniwersalnym ciągnikiem do wszystkiego.
Jego zadaniem było przejmowanie prac wymagających największego uciągu, dzięki czemu lżejsze ciągniki mogły zajmować się innymi zadaniami. To dobrze pokazuje jego miejsce w gospodarstwie: jako sprzęt do zadań wymagających siły i stabilności na polu.
Mógł współpracować z ciężkimi maszynami uprawowymi i narzędziami polowymi, które wymagały dużej siły pociągowej oraz stabilnej pracy na szerokim froncie roboczym. W praktyce chodziło o sprzęt przeznaczony do dużych areałów i intensywnej pracy w polu.
Dobór konkretnej maszyny zależał od wersji wyposażenia i warunków pracy, ale zasadniczo były to zestawy, które mogły wykorzystać jego uciąg i masę. Nie był to ciągnik do lekkich narzędzi zawieszanych, lecz do współpracy z większym osprzętem polowym.
Trzeba było brać pod uwagę przede wszystkim duże gabaryty, mniejszą wygodę manewrowania i konieczność pracy na odpowiednio dużej powierzchni. To ciągnik stworzony do uciągu, więc w ciasnych miejscach jego możliwości były naturalnie ograniczone.
Ograniczeniem była też potrzeba dopasowania go do cięższych zadań, bo przy lekkich pracach jego potencjał był wykorzystywany słabo. W praktyce najlepiej sprawdzał się tam, gdzie mógł pracować długo, prosto i z dużym obciążeniem.