| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Steiger |
| Model ciągnika | Steiger Bearcat 1000 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | Steiger 9130 |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | Steiger Panther 1000 |
| Lata produkcji | od 1986 do 1986 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Steiger Bearcat 1000 Nowe! 2.64 AGROrank to nasza ocena! bardzo mocny silnik, silnik na olej napędowy, więcej cylindrów to atut, oświetlenie raczej typowe, brak wspomagania nagłego hamowania, napęd na 4 koła, z dynamicznym podziałem mocy na osie, brak synchronizacji biegów, duża liczba biegów do przodu, przeciętna liczba przełożeń do tyłu... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Steiger Bearcat 1000 | Pytania - forum dotyczące modelu Steiger Bearcat 1000 Nowe! |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 235 KM (175.2 kW) |
| Obroty znamionowe | b.d. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | b.d. |
| Typ silnika | Caterpillar |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | b.d. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 8 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | b.d. |
| Skok tłoka (suw) | b.d. |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | b.d. |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | b.d. |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | 18.4-38 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x4, 4WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na wszystkie koła, stały rozkład siły na wszystkie 4 koła |
| Napęd stały | Tak |
| Stały rozkład sił na wszystkie koła | Tak |
| Dynamiczny podział mocy na osie (włącznie z całkowitym umieszczeniem mocy na jednej osi) | b.d., napęd AWD |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | Tak |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | Nie, układ otwarty |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 12 |
| Liczba biegów do tyłu | 2 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Steiger Bearcat 1000 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Przegubowa konstrukcja daje temu ciągnikowi bardzo mały promień skrętu jak na maszynę tej klasy, więc na dużych polach ułatwia manewrowanie na uwrociach i przy zawracaniu z szerokimi narzędziami. W praktyce chodzi przede wszystkim o sprawniejsze prowadzenie zestawu roboczego na dużym areale, gdzie liczy się powtarzalność przejazdów i ograniczenie zbędnych nawrotów.
W ciężkiej pracy polowej taka budowa pomaga też utrzymać lepszą trakcję, bo obie części ramy mogą ustawiać się względem siebie, a masa maszyny jest wykorzystywana bardziej równomiernie. To rozwiązanie było szczególnie ważne tam, gdzie ciągnik miał pracować długo z dużym obciążeniem i na rozległych polach.
Lepszy będzie tam, gdzie ciągnik ma ciągnąć ciężkie narzędzia na dużej powierzchni i często pracować w linii prostej, a nie wykonywać wiele ciasnych manewrów. Przegubowy układ i duża masa własna sprzyjają takim zadaniom bardziej niż klasyczna konstrukcja o sztywnej ramie.
W porównaniu z ciągnikiem o zwykłej budowie Steiger Bearcat 1000 ma przewagę przede wszystkim w dużych gospodarstwach nastawionych na orkę, uprawę przedsiewną i pracę z szerokimi agregatami. Nie jest to jednak maszyna stworzona do częstych prac pomocniczych, transportu po ciasnych podwórzach czy obsługi w miejscach o ograniczonej przestrzeni.
Przede wszystkim był to ciągnik do ciężkiej uprawy polowej, a więc do zadań wymagających dużej siły uciągu i długiej pracy z narzędziami o dużym oporze roboczym. Taki typ maszyny projektowano głównie z myślą o orce, uprawie pożniwnej i pracy z szerokimi zestawami uprawowymi.
Inne prace w gospodarstwie były możliwe, ale nie stanowiły jego podstawowej roli. W praktyce był to raczej ciągnik główny do najcięższych zadań niż uniwersalna maszyna do codziennych, lekkich prac pomocniczych.
Najczęściej decydowała potrzeba większego uciągu i możliwości pracy z szerszymi narzędziami niż te, które obsługiwał mniejszy ciągnik. W dużych gospodarstwach liczyło się też to, że jedna mocna maszyna mogła zastąpić kilka przejazdów słabszym sprzętem przy ciężkiej uprawie.
Wybór takiego ciągnika wynikał również z warunków pracy: na dużych, otwartych polach przegubowa konstrukcja i duża masa dawały sens tam, gdzie zwrotność typowego ciągnika nie była najważniejsza. Użytkownicy szukali więc przede wszystkim maszyny do wydajnej pracy uciągowej, a nie do wszechstronnych zadań gospodarskich.
W porównaniu z nowszymi ciągnikami przegubowymi jego ograniczeniem jest przede wszystkim starsza konstrukcja, a więc prostsza ergonomia, mniej zaawansowane sterowanie i brak rozwiązań, które dziś ułatwiają precyzyjną pracę oraz obsługę operatora. Trzeba też pamiętać, że to maszyna z innej epoki technicznej, więc nie oferuje poziomu komfortu i automatyzacji znanego z nowszych modeli.
W codziennej eksploatacji znaczenie ma również wiek egzemplarzy: dostępność części, stan przegubu, hydrauliki i układu napędowego może być bardzo różna. W praktyce ograniczeniem bywa więc nie tylko sama konstrukcja, ale też to, że zachowane sztuki wymagają większej uwagi serwisowej niż współczesne ciągniki przegubowe.
Do bardzo szerokich narzędzi uprawowych nadaje się dobrze, bo właśnie do takiej pracy był projektowany. Duża masa, przegubowe prowadzenie i wysoki potencjał uciągu pozwalały mu współpracować z narzędziami o dużym zapotrzebowaniu na siłę pociągową.
W praktyce ważne było jednak dopasowanie narzędzia do warunków pola i stanu gleby, bo sama szerokość nie wystarcza. Przy bardzo dużych zestawach liczyły się także obciążenie osi, trakcja i możliwość bezpiecznego prowadzenia maszyny na uwrociach oraz podczas transportu między polami.
Tak, w dużych gospodarstwach mógł pełnić rolę ciągnika głównego, zwłaszcza tam, gdzie najważniejsze były ciężkie prace polowe i duży uciąg. Taka maszyna była zwykle przeznaczona do najważniejszych zadań sezonowych, a nie do drobnych prac pomocniczych.
Jego rola polegała na obsłudze największych narzędzi i wykonywaniu prac, które wymagały dużej mocy oraz stabilności w polu. W mniejszych gospodarstwach byłby zwykle zbyt wyspecjalizowany i zbyt duży jak na codzienne potrzeby.
Największe znaczenie mają przegubowa rama, duża masa własna i układ napędowy nastawiony na przenoszenie siły uciągu. W ciężkiej orce przekłada się to na stabilne prowadzenie zestawu i możliwość utrzymania pracy pod dużym obciążeniem.
W praktyce taki ciągnik zachowuje się inaczej niż lżejsze maszyny: lepiej wykorzystuje masę do trzymania przyczepności, ale wymaga odpowiednio dużej przestrzeni do manewrowania. Przy orce kluczowe jest więc nie tylko to, że ma moc, lecz także to, że jego konstrukcja sprzyja długiej, ciężkiej pracy w linii prostej.
W zachowanych egzemplarzach najczęściej problemem jest po prostu wiek: zużycie przegubu, luzy w układzie kierowniczym, stan hydrauliki oraz elementów napędu i zawieszenia osi. W starszych ciągnikach tej klasy istotne są też przecieki, wyeksploatowane uszczelnienia i ogólne zmęczenie materiału po wielu latach pracy.
Trzeba też brać pod uwagę, że dostępność części i jakość wcześniejszych napraw mogą mocno wpływać na stan konkretnej sztuki. Dlatego przy ocenie takiego ciągnika bardziej liczy się rzeczywisty stan egzemplarza niż samo oznaczenie modelu.
Różni się przede wszystkim miejscem w gamie mocy i konfiguracji, bo nazwa Bearcat obejmowała kilka wersji o odmiennych parametrach i zastosowaniu. Sam Bearcat 1000 był jedną z odmian tej rodziny, więc różnice wobec innych modeli dotyczyły głównie wielkości, mocy i doboru wyposażenia.
W praktyce porównanie trzeba prowadzić do konkretnego wariantu z rodziny Bearcat, a nie do całej serii jako takiej. Bez tego łatwo pomylić podobne oznaczenia i przypisać jednemu modelowi cechy, które należały do innej wersji.
Był przeznaczony do ciężkich prac polowych, przede wszystkim do orki, uprawy przedsiewnej i współpracy z dużymi narzędziami o wysokim zapotrzebowaniu na uciąg. Taki ciągnik miał sens tam, gdzie liczyła się siła i możliwość długiej pracy pod obciążeniem.
Nie był to model do lekkich, codziennych zadań gospodarskich. Jego konstrukcja wskazuje wyraźnie, że miał obsługiwać najtrudniejsze prace w dużym gospodarstwie, a nie pełnić rolę uniwersalnego ciągnika do wszystkiego.
Najbardziej odpowiadał dużym gospodarstwom polowym, które potrzebowały mocnego ciągnika do pracy na rozległych areałach. Taki model miał największy sens tam, gdzie pola były duże, a zestawy robocze szerokie i ciężkie.
Był to sprzęt dla użytkownika nastawionego na intensywną pracę uciągową, a nie na częste manewry w ciasnej zabudowie czy obsługę wielu różnych zadań w jednym dniu. W małym gospodarstwie jego potencjał byłby zwykle niewykorzystany.
Pełnił rolę ciągnika do najcięższych zadań, czyli maszyny, która miała wykonać główną pracę polową tam, gdzie potrzebny był duży uciąg. W praktyce był to często ciągnik odpowiedzialny za kluczowe zabiegi na dużych areałach.
Nie był maszyną pomocniczą do drobnych prac, lecz raczej podstawowym narzędziem do ciężkiej uprawy. Jego miejsce w gospodarstwie wynikało z tego, że miał zastępować słabsze ciągniki tam, gdzie one nie dawały już rady z narzędziem lub warunkami pracy.
Mógł współpracować przede wszystkim z dużymi narzędziami uprawowymi wymagającymi wysokiego uciągu, takimi jak pługi, ciężkie agregaty uprawowe czy szerokie narzędzia do pracy pożniwnej. Dobór osprzętu zależał jednak od konkretnej konfiguracji ciągnika i wymagań maszyny współpracującej.
W przypadku takiego modelu ważne były też parametry zaczepu, hydrauliki i ewentualnego WOM, jeśli dana maszyna tego wymagała. Nie da się więc przypisać mu pełnej kompatybilności ze wszystkimi narzędziami tylko na podstawie samej mocy; decydowało konkretne wyposażenie i charakter pracy.
Najważniejszym ograniczeniem była jego specjalizacja: świetnie nadawał się do ciężkiej pracy polowej, ale był mało wygodny tam, gdzie potrzebna jest duża zwrotność i częste zmiany zadań. W codziennym użytkowaniu oznaczało to, że nie był maszyną uniwersalną do wszystkiego.
Drugim ograniczeniem jest dziś wiek zachowanych egzemplarzy, bo starsza konstrukcja wymaga większej uwagi przy serwisie i ocenie stanu technicznego. W praktyce codzienną pracę ogranicza więc zarówno gabaryt i przeznaczenie ciągnika, jak i typowe dla starszych maszyn zużycie podzespołów.