| Oliver 80 Standard dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Oliver |
| Model ciągnika | Oliver 80 Standard |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | Oliver 88 Standard |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1937 do 1948 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Oliver 80 Standard Nowe! 2.35 AGROrank to nasza ocena! silnik czterocylindrowy, dość niskie obroty znamionowe, oświetlenie raczej typowe, hamulec bez wspomagania, typowe 2 koła napędowe, skrzynia bez synchronizacji, niezbyt duża liczba biegów do przodu, bardzo duża liczba przełożeń do tyłu... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Oliver 80 Standard | Pytania - forum dotyczące modelu Oliver 80 Standard Nowe! |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 1200 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | b.d. |
| Typ silnika | Waukesha-Oliver |
| Pojemność silnika | 5.43 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 114 mm |
| Skok tłoka (suw) | 133 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | od 1206 mm |
| Rozstaw kół z tyłu | od 1372 mm |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | 7.50-18 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 4 |
| Liczba biegów do tyłu | 1 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Oliver 80 Standard dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Oliver 80 Standard był ciągnikiem ogólnego przeznaczenia, używanym przede wszystkim do typowych prac polowych i pomocniczych w gospodarstwie. Sprawdzał się przy uprawie roli, pracach transportowych oraz przy obsłudze maszyn zaczepianych i zawieszanych, które odpowiadały jego klasie mocy.
W praktyce był to ciągnik do codziennej pracy na średnim poziomie obciążenia, a nie maszyna do najcięższych zadań. Jego rola polegała na zastępowaniu pracy koni i wspieraniu gospodarstwa w zadaniach wymagających stałej, mechanicznej siły uciągu.
Najlepiej pasował do gospodarstw średniej wielkości, które potrzebowały uniwersalnego ciągnika do wielu różnych zadań, ale nie opierały całej organizacji pracy na dużych, ciężkich maszynach. Taki ciągnik był szczególnie użyteczny tam, gdzie liczyła się wszechstronność i możliwość wykonywania zarówno prac polowych, jak i transportowych.
Nie był to model nastawiony na bardzo duże areały ani na intensywną, ciężką uprawę w dużej skali. W takich warunkach mógł pełnić ważną rolę roboczą, ale jego możliwości były bardziej dopasowane do gospodarstw o umiarkowanym zapotrzebowaniu na moc i uciąg.
W wielu gospodarstwach Oliver 80 Standard mógł pełnić rolę ciągnika głównego, zwłaszcza tam, gdzie park maszynowy był jeszcze niewielki, a gospodarstwo opierało się na jednym uniwersalnym traktorze. Był na tyle wszechstronny, że mógł wykonywać większość podstawowych prac w sezonie.
W większych gospodarstwach częściej funkcjonował jako ciągnik pomocniczy, wykorzystywany do lżejszych zadań, transportu lub prac wymagających mniejszego obciążenia niż w przypadku większych modeli. Jego rola zależała więc od skali gospodarstwa i od tego, jakie maszyny były już w nim dostępne.
Mógł współpracować z typowymi narzędziami używanymi w gospodarstwach swojej epoki, takimi jak pługi, brony, kultywatory, siewniki czy lekkie maszyny do uprawy i transportu. W praktyce dobór osprzętu zależał od warunków glebowych, szerokości roboczej i tego, czy dana maszyna odpowiadała jego klasie uciągu.
W przypadku maszyn napędzanych z WOM lub wymagających hydrauliki znaczenie miała także konkretna wersja wyposażenia. Dlatego przy współpracy z bardziej wymagającym osprzętem trzeba było zawsze brać pod uwagę nie tylko moc, ale też rzeczywiste możliwości podłączenia i obsługi danej maszyny.
W porównaniu z większymi ciągnikami swojej epoki ograniczeniem była przede wszystkim niższa rezerwa uciągu i mniejsza możliwość pracy z szerokimi lub ciężkimi narzędziami. Oznaczało to, że w trudnych warunkach polowych musiał pracować z mniejszym obciążeniem albo na mniejszej szerokości roboczej.
Takie ciągniki zwykle miały też mniejsze możliwości w zakresie pracy z dużymi zestawami transportowymi i bardziej wymagającymi maszynami napędzanymi z WOM. W praktyce był to model bardziej uniwersalny niż wyspecjalizowany do najcięższych zadań, jakie wykonywały większe traktory.
Oznaczenie Standard odnosiło się do klasycznej, bardziej podstawowej odmiany ciągnika, bez rozbudowanych zmian konstrukcyjnych typowych dla wersji specjalistycznych. Taka konfiguracja była nastawiona na uniwersalne zastosowanie w gospodarstwie, a nie na pracę w szczególnych warunkach lub z wyspecjalizowanym osprzętem.
W praktyce różnice wobec innych odmian tej serii mogły dotyczyć wyposażenia, układu stanowiska operatora, ogumienia albo przeznaczenia do określonego typu pracy. Bez potwierdzenia konkretnej wersji nie należy jednak zakładać, że każda odmiana Standard miała identyczne wyposażenie jak pozostałe ciągniki z tej rodziny.
Najlepiej radził sobie w typowych warunkach polowych, gdzie potrzebny był ciągnik do regularnej uprawy, siewu, bronowania i lżejszych prac transportowych. Był to model odpowiedni do zadań, w których liczyła się równowaga między uciągiem a prostą, codzienną obsługą.
W trudniejszych warunkach, takich jak ciężka gleba, duże opory robocze albo potrzeba pracy z szerokimi narzędziami, jego możliwości były bardziej ograniczone. Dlatego najlepiej wykorzystywano go tam, gdzie prace były zróżnicowane, ale nie wymagały ciągłego obciążania ciągnika do granic możliwości.
Charakterystyczne dla tej serii były rozwiązania typowe dla amerykańskich ciągników ogólnego przeznaczenia z tamtego okresu: prosta konstrukcja, nacisk na trwałość i mechaniczne układy łatwe w obsłudze. Taki układ odpowiadał potrzebom gospodarstw, które oczekiwały niezawodnej maszyny do codziennej pracy.
W zależności od wersji i rocznika mogły występować różnice w detalach wyposażenia, ale sama idea konstrukcji pozostawała podobna: ciągnik miał być możliwie uniwersalny i nieskomplikowany. To właśnie ta prostota była jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów modeli Olivera z tego okresu.
W przypadku starszych egzemplarzy najczęściej zwraca się uwagę na zużycie wynikające z wieku, a nie na jedną, powszechnie znaną wadę konstrukcyjną. Dotyczy to zwłaszcza układów mechanicznych, instalacji elektrycznej, hydrauliki oraz elementów wymagających regularnej regulacji i konserwacji.
Jeżeli pojawiają się konkretne problemy, zwykle są one silnie związane ze stanem zachowania danego egzemplarza, historią napraw i dostępnością części. Dlatego przy tym modelu bardziej miarodajne jest ocenianie pojedynczej maszyny niż przypisywanie wszystkim egzemplarzom jednego, stałego zestawu usterek.
Różnice wobec innych modeli Olivera o zbliżonej mocy mogły dotyczyć przede wszystkim konstrukcji podwozia, wyposażenia, przeznaczenia i szczegółów układu napędowego. Sama zbliżona moc nie oznaczała jeszcze identycznego charakteru pracy, bo poszczególne modele mogły być nastawione na inny rodzaj uciągu lub obsługi osprzętu.
W praktyce Oliver 80 Standard należał do grupy ciągników uniwersalnych, ale jego miejsce w ofercie trzeba oceniać razem z konkretną wersją i rocznikiem. Bez porównania z dokładnie wskazanym modelem nie da się rzetelnie sprowadzić różnic tylko do liczby koni mechanicznych.
Był przeznaczony do podstawowych prac polowych, takich jak orka, bronowanie, kultywatorowanie i siew, a także do lżejszych zadań związanych z transportem płodów rolnych lub materiałów. To był ciągnik do szerokiego zakresu codziennych prac, a nie do jednego wyspecjalizowanego zastosowania.
W praktyce dobrze wpisywał się w gospodarstwa, które potrzebowały jednej maszyny do kilku sezonowych zadań. Jego przeznaczenie było więc typowo uniwersalne, z naciskiem na regularne prace uprawowe i pomocnicze.
Najbardziej odpowiadał gospodarstwom średnim, które potrzebowały jednego uniwersalnego ciągnika do prac polowych, transportu i obsługi prostszego osprzętu. Taki model sprawdzał się tam, gdzie ważna była elastyczność, a nie maksymalna wydajność w bardzo dużej skali.
Mógł też być dobrym wyborem dla mniejszych gospodarstw, jeśli miał zastąpić kilka lżejszych maszyn i wykonywać większość najważniejszych zadań w sezonie. W dużych gospodarstwach częściej pełnił funkcję uzupełniającą niż podstawową.
Mógł pełnić funkcję ciągnika uniwersalnego, czyli maszyny wykorzystywanej do wielu różnych zadań w ciągu roku. W zależności od wielkości gospodarstwa pracował jako podstawowy traktor roboczy albo jako pomocniczy ciągnik do lżejszych i bardziej powtarzalnych zadań.
Jego rola była przede wszystkim praktyczna: miał zapewniać napęd do prac polowych, transportu i obsługi prostych maszyn. Nie był to model wyspecjalizowany w jednym kierunku, lecz ciągnik nastawiony na codzienne wykorzystanie w gospodarstwie.
Mógł współpracować z maszynami odpowiadającymi jego klasie uciągu, czyli z pługami, bronami, kultywatorami, siewnikami oraz prostszymi maszynami transportowymi. W przypadku osprzętu napędzanego z WOM lub wymagającego hydrauliki istotne było jednak konkretne wyposażenie danego egzemplarza.
Nie da się rzetelnie przypisać mu pełnej kompatybilności z każdą maszyną rolniczą o podobnym przeznaczeniu. Ostatecznie decydowały parametry współpracującego sprzętu, stan techniczny ciągnika i to, w jakiej wersji został on skonfigurowany.
Najważniejszym ograniczeniem była jego skala pracy: dobrze radził sobie z typowymi zadaniami, ale nie był przeznaczony do bardzo ciężkiej uprawy ani do pracy z dużymi, szerokimi maszynami. W trudnych warunkach trzeba było liczyć się z mniejszą rezerwą mocy i uciągu niż w większych traktorach.
Ograniczenia wynikały też z realiów epoki, w której powstał, czyli z mniejszych możliwości hydrauliki, wyposażenia i komfortu obsługi niż w późniejszych konstrukcjach. Dlatego najlepiej oceniał się jako solidny ciągnik do codziennych prac, a nie jako maszyna do najbardziej wymagających zadań polowych.