Przeznaczony do wykonywania prac w małych i średnich gospodarstwach rolnych przy współpracy z maszynami zawieszanymi, przyczepianymi i z napędem od WOM. Ciągnik posiada zsynchronizowaną skrzynię biegów, niezależne sprzęgło WOM, hamulec tarczowy mokry sterowany mechanicznie, układ kierowniczy hydrauliczny " Load Sensing ", przedni most napędowy typu " Gran Luce " - wysoki prześwit (kąt skrętu 50 stopni), zewnętrzny układ hydrauliczny z 4 lub 8 szybkozłączami oraz dodatkowy WOM i podnośnik przedni. Wydajność pompy hydraulicznej 29 dm3/min. W wyposażeniu standardowym: siedzisko łatwo montowalne, pedały i dźwignie sterowania, pasy bezpieczeństwa bezwładnościowe, rama, przedłużone błotniki ochraniające. Dodatkowo można zamówić kabinę - koszt kabiny 9570,00 zł.
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | SAME |
| Model ciągnika | Lamborghini Runner 350 ADT |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | b.d. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Lamborghini Runner 350 ADT Nowe! 2.62 AGROrank to nasza ocena! silnik nie jest dość mocny, niewielki zbiornik paliwa, silnik na olej napędowy, mała jednostka napędowa, jednostka przeciętna aczkolwiek efektywna, gwarantuje dobry stosunek osiągów do kosztów, niekoniecznie opłacalny na dużym gospodarstwie, pamiętajmy jednak, że 3 cylindry to zawsze niższa kultura pracy silnika, charakterystyczne są wysokie obroty znamionowe... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Lamborghini Runner 350 ADT | Pytania - forum dotyczące modelu Lamborghini Runner 350 ADT Nowe! |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 34.68 KM (25.5 kW) |
| Obroty znamionowe | 3000 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | 29 l. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | Same |
| Typ silnika | Same 500.3A |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 1.566 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 3 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | b.d. |
| Skok tłoka (suw) | b.d. |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | suchy, dwustopniowy z czujnikiem zanieczyszczenia |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | b.d. |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | b.d. |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 1030 kg do 1240 kg (w zależności od wersji) |
| Ciężar z kabiną | 1240 kg |
| Długość | 3250 mm |
| Wysokość | 1145-1240 mm |
| Szerokość | 1140-1360 mm |
| Prześwit | 345 mm |
| Rozstaw kół z przodu | od 975 mm do 1195 mm |
| Rozstaw kół z tyłu | od 910 mm do 1010 mm |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | 6 (Fc - klasa uciągu) kN |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na wszystkie koła |
| Dynamiczny podział mocy na osie (włącznie z całkowitym umieszczeniem mocy na jednej osi) | b.d., napęd AWD |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 12 |
| Liczba biegów do tyłu | 12 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Lamborghini Runner 350 ADT dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Napęd na cztery koła w Runnerze 350 ADT przede wszystkim poprawiał trakcję, gdy podłoże było mokre, luźne albo nierówne. W takich warunkach ciągnik łatwiej przenosił siłę uciągu na grunt i mniej tracił przyczepność podczas ruszania, zawracania czy pracy z maszyną zaczepianą.
W praktyce oznaczało to większą pewność prowadzenia na polu i mniejsze ryzyko zakopania się kół napędowych. Przy pracy w trudniejszych warunkach napęd 4x4 był więc ważnym elementem użytkowym, a nie tylko dodatkiem konstrukcyjnym.
W tej rodzinie ciągników rewers był rozwiązaniem spotykanym w zależności od wersji i rynku, ale dla samego Runnera 350 ADT nie zawsze da się to potwierdzić bez dokumentacji konkretnego egzemplarza. Jeśli był zastosowany, ułatwiał zmianę kierunku jazdy bez częstego używania głównego zakresu biegów.
Przy pracy z maszynami zaczepianymi miało to znaczenie zwłaszcza podczas nawrotów, podjazdów pod przyczepę albo manewrowania z ładowaczem i osprzętem wymagającym częstych zmian kierunku. Rewers skracał czas manewru i zmniejszał obciążenie operatora, ale jego dokładny typ zależał od wersji wyposażenia.
W Runnerze 350 ADT zastosowano wspomagany układ kierowniczy, typowy dla ciągników tej klasy. Takie rozwiązanie zmniejszało siłę potrzebną do skrętu i ułatwiało precyzyjne prowadzenie maszyny przy małych prędkościach oraz podczas częstych nawrotów.
Na zwrotność wpływał też sam charakter konstrukcji ciągnika, czyli jego kompaktowy układ i napęd przedniej osi. W praktyce model ten był nastawiony raczej na sprawne manewrowanie w gospodarstwie i na mniejszych polach niż na pracę wymagającą bardzo dużego promienia skrętu pod obciążeniem.
Ten model występował w konfiguracjach, w których kabina mogła być dostępna, ale nie należy zakładać, że każdy egzemplarz ją miał. W starszych ciągnikach tej klasy spotykało się także wersje bezkabininowe, przeznaczone do prostszych prac i niższych kosztów utrzymania.
Kabina poprawiała przede wszystkim ochronę operatora przed pogodą, kurzem i hałasem. W codziennej eksploatacji była ważna przy dłuższej pracy w polu, transporcie i zadaniach wykonywanych przez większą część dnia, bo zwiększała komfort i pozwalała pracować w bardziej stabilnych warunkach.
W praktyce taki ciągnik najczęściej współpracował z lżejszymi maszynami uprawowymi, które odpowiadały jego klasie mocy i masy. Mogły to być podstawowe narzędzia do uprawy przedsiewnej, lekkie agregaty, brony, kultywatory czy niewielkie rozsiewacze i opryskiwacze, o ile ich wymagania mieściły się w możliwościach ciągnika.
W transporcie zwykle pracował z przyczepami rolniczymi i prostszym osprzętem do przewozu materiałów w obrębie gospodarstwa. Dobór maszyn zależał jednak od konkretnej wersji wyposażenia, stanu technicznego i warunków pracy, więc nie każda konfiguracja była równie dobrze przygotowana do tych samych zadań.
Największym ograniczeniem była jego klasa konstrukcyjna, która sprzyjała pracom pomocniczym, ale nie zastępowała większego ciągnika w ciężkiej uprawie. Przy cięższym osprzęcie mogły ujawniać się ograniczenia związane z uciągiem, masą własną i stabilnością zestawu, zwłaszcza na trudniejszym podłożu.
Na większym areale problemem mogła być też wydajność pracy, jeśli zadania wymagały szerokich maszyn lub długiej pracy pod dużym obciążeniem. W takich warunkach Runner 350 ADT był raczej ciągnikiem do lżejszych i średnich zadań niż maszyną do intensywnej, ciężkiej uprawy na dużą skalę.
Tak, Runner 350 ADT należał do szerszej rodziny ciągników oferowanych pod markami SAME i Lamborghini, które dzieliły wspólną bazę konstrukcyjną. Różnice między nimi dotyczyły zwykle nazewnictwa, stylistyki i rynku sprzedaży, a nie samej idei technicznej.
Na tle tej rodziny wyróżniał się przede wszystkim jako kompaktowy ciągnik użytkowy z napędem 4x4, przeznaczony do lżejszych prac polowych i gospodarskich. Nie był to model nastawiony na ciężką orkę czy duże zestawy uprawowe, lecz na zadania, w których liczyły się zwrotność i uniwersalność.
Z punktu widzenia trwałości ważne były przede wszystkim prosta, mechaniczna konstrukcja oraz rozwiązania typowe dla ciągników użytkowych z tamtego okresu. Taka budowa zwykle ułatwiała podstawową obsługę i ograniczała liczbę elementów wymagających skomplikowanej diagnostyki.
W serwisie istotne były też dostęp do podzespołów eksploatacyjnych, regularna obsługa układu napędowego i kontrola szczelności hydrauliki. W starszych egzemplarzach duże znaczenie ma jednak stan konkretnej sztuki, bo po latach to właśnie zużycie i jakość wcześniejszego serwisowania najbardziej wpływają na bezproblemową pracę.
Przy zakupie używanego egzemplarza użytkownicy zwykle zwracali uwagę na stan silnika, skrzyni biegów, napędu przedniej osi i hydrauliki. Ważne były też luzy w układzie kierowniczym, wycieki oraz to, czy ciągnik pracował bez niepokojących odgłosów pod obciążeniem.
Istotna była również historia serwisowa i ogólny stopień zużycia, bo w starszym ciągniku nawet pozornie drobne objawy mogą wskazywać na większe nakłady napraw. Kupujący często oceniali też, czy egzemplarz był używany do lekkich prac gospodarskich, czy raczej pracował stale w cięższych warunkach.
W opiniach użytkowników starszych ciągników tej klasy najczęściej pojawiają się uwagi dotyczące zużycia elementów eksploatacyjnych, wycieków hydrauliki oraz luzów w układzie kierowniczym i napędzie. Takie problemy nie muszą dotyczyć każdego egzemplarza, ale po latach użytkowania są dość typowe dla maszyn o podobnej konstrukcji.
Część użytkowników zwracała też uwagę na stan instalacji elektrycznej i elementów sterowania, zwłaszcza jeśli ciągnik pracował intensywnie albo był słabo serwisowany. Ostatecznie wiele zależało od historii konkretnej sztuki, bo dobrze utrzymany egzemplarz mógł pracować bez poważniejszych problemów przez długi czas.
Runner 350 ADT najlepiej nadawał się do lżejszych i średnich prac polowych, w których ważna była zwrotność oraz możliwość sprawnego manewrowania. Mógł obsługiwać podstawowe zabiegi uprawowe, prace pomocnicze przy przygotowaniu pola i zadania wymagające częstych nawrotów.
Nie był to ciągnik projektowany do najcięższych prac uprawowych, ale dobrze wpisywał się w gospodarstwa, gdzie liczyła się uniwersalność i praca z maszynami o umiarkowanych wymaganiach. W praktyce sprawdzał się tam, gdzie potrzebny był ciągnik do codziennych zadań, a nie do najbardziej wymagających zestawów.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstw średnich i mniejszych, w których ciągnik miał wykonywać wiele różnych zadań, ale bez pracy z bardzo ciężkim osprzętem. Taki model pasował do gospodarstw mieszanych, gdzie oprócz prac polowych liczyły się też transport i obsługa codziennych prac gospodarskich.
W większych gospodarstwach mógł pełnić rolę maszyny pomocniczej, natomiast w mniejszych często mógł być głównym ciągnikiem roboczym. O jego przydatności decydował jednak nie tylko areał, ale też rodzaj upraw, liczba maszyn w gospodarstwie i intensywność użytkowania.
Jako ciągnik pomocniczy mógł obsługiwać transport, lekkie prace polowe, pracę z ładowaczem lub zadania przy obejściu, odciążając większe maszyny w gospodarstwie. W takiej roli liczyły się jego zwrotność, napęd 4x4 i możliwość szybkiego wykonywania wielu krótkich zadań.
Jako ciągnik główny sprawdzał się raczej w mniejszych gospodarstwach, gdzie nie było potrzeby pracy z dużymi agregatami czy ciężką uprawą na szeroką skalę. Wtedy był maszyną podstawową do codziennej obsługi gospodarstwa, ale z wyraźnym limitem przy bardziej wymagających pracach.
Runner 350 ADT mógł współpracować z maszynami i osprzętem dostosowanym do jego klasy mocy oraz układu hydraulicznego. W praktyce chodziło przede wszystkim o lekkie i średnie narzędzia zawieszane, przyczepy rolnicze, prostszy osprzęt do prac gospodarskich oraz wyposażenie pomocnicze używane w codziennej obsłudze gospodarstwa.
Przy doborze osprzętu ważne były też masa maszyny, zapotrzebowanie na hydraulikę i wymagania dotyczące WOM, jeśli dany sprzęt go potrzebował. Nie każdy zestaw będzie odpowiedni dla każdego egzemplarza, bo znaczenie ma także konkretna wersja wyposażenia i stan techniczny ciągnika.
Najważniejszym ograniczeniem była jego przydatność przede wszystkim do prac lekkich i średnich, a nie do zadań wymagających dużej mocy uciągu i pracy z ciężkimi maszynami. W codziennej eksploatacji oznaczało to, że dobrze radził sobie z wieloma zadaniami pomocniczymi, ale szybciej osiągał swoje granice przy bardziej wymagającym osprzęcie.
Drugim ograniczeniem mogły być wiek i stan konkretnego egzemplarza, bo w starszych ciągnikach duże znaczenie mają zużycie podzespołów i dostępność sprawnego serwisu. Dlatego przy codziennej pracy liczyła się nie tylko konstrukcja modelu, ale też to, jak był utrzymany przez poprzednich użytkowników.