| J.I. Case 940 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | J.I. Case |
| Model ciągnika | J.I. Case 940 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1960 do 1967 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o J.I. Case 940 Nowe! 2.92 AGROrank to nasza ocena! na prawdę duży i mocny silnik, średnia opłacalność przy zachowaniu dobrego stosunku osiągów do kosztów, ta ilość cylindrów zapewnia wyższą kulturę pracy, znamionowe obroty pracy poniżej 2000, 12 V-oltowy rozrusznik, akumulator 6V, oświetlenie raczej typowe, WOM na plus, brak BAS, hamulce tarczowe, pracują na sucho, ciężki ciągnik... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o J.I. Case 940 | Pytania - forum dotyczące modelu J.I. Case 940 Nowe! |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 1800 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | J.I. Case |
| Typ silnika | J.I. Case |
| Pojemność silnika | 6.2 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 6 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 102 mm |
| Skok tłoka (suw) | 127 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | 12 V |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | 6 V |
| Ilość akumulatorów | 0 |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | 540 obr. / min. |
| Sterowanie WOM | ręczne |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Tak |
| Rodzaj hamulców | hamulce tarczowe, suche, mechaniczne |
| Tarcze | Pojedyncza tarcza |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 3971 kg do 6955 kg (w zależności od wersji) |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | 7.50-18 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 6 |
| Liczba biegów do tyłu | 1 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| J.I. Case 940 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
J.I. Case 940 najlepiej pasował do lżejszych i średnio ciężkich prac polowych, takich jak uprawa przedsiewna, siew, koszenie, zgrabianie czy praca z prostszymi maszynami zawieszanymi. W praktyce był to ciągnik, który dobrze odnajdywał się tam, gdzie liczyła się uniwersalność, a nie bardzo duży uciąg.
W transporcie mógł obsługiwać przyczepy i zadania gospodarcze na krótszych dystansach, zwłaszcza w gospodarstwach o mieszanym profilu produkcji. Nie był to jednak ciągnik przeznaczony do najcięższych zestawów transportowych ani do pracy z dużymi maszynami wymagającymi wysokiej mocy i dużej masy własnej.
Najlepiej sprawdzał się w gospodarstwach średnich i mniejszych, które potrzebowały jednego uniwersalnego ciągnika do codziennych prac polowych, transportu i obsługi podstawowego osprzętu. Taki charakter maszyny był szczególnie przydatny tam, gdzie ciągnik musiał często zmieniać zadania w ciągu dnia.
Był to model bardziej praktyczny jako ciągnik ogólnoużytkowy niż jako wyspecjalizowana maszyna do bardzo ciężkiej uprawy. W gospodarstwach nastawionych na prostą organizację pracy i szerokie wykorzystanie jednego ciągnika jego rola była zwykle najbardziej uzasadniona.
J.I. Case 940 mógł pełnić obie role, ale najczęściej był traktowany jako ciągnik główny w gospodarstwach o umiarkowanej skali albo jako mocny ciągnik pomocniczy tam, gdzie w parku maszynowym były już większe jednostki. O tym, jaką funkcję pełnił, decydował przede wszystkim rozmiar gospodarstwa i zakres wykonywanych prac.
Jako ciągnik główny obsługiwał większość codziennych zadań, a jako pomocniczy przejmował lżejsze prace, transport i zadania wymagające większej zwrotności. W obu przypadkach jego wartość wynikała z uniwersalności, a nie z wyspecjalizowania do jednego typu robót.
W praktyce mógł współpracować z typowymi maszynami zawieszanymi i ciągnionymi używanymi w swoim okresie, takimi jak pługi, brony, agregaty uprawowe, siewniki, kosiarki czy przyczepy. Zakres współpracy zależał jednak od konkretnej wersji wyposażenia, stanu technicznego i wymagań danej maszyny.
Przy doborze osprzętu ważne były przede wszystkim układ hydrauliczny, dostępny WOM oraz możliwości zaczepu. Nie da się więc wskazać jednej, sztywnej listy maszyn pasujących do każdego egzemplarza bez sprawdzenia konfiguracji konkretnego ciągnika.
Najczęściej odczuwalne ograniczenia dotyczyły pracy z większymi narzędziami i w ciężkich warunkach glebowych, gdzie brakowało zapasu mocy, masy lub trakcji. Przy bardziej wymagających zadaniach ciągnik mógł szybciej osiągać granicę swoich możliwości niż większe modele z tej samej epoki.
W praktyce oznaczało to, że najlepiej czuł się w pracach umiarkowanie obciążających, a nie w bardzo intensywnej uprawie na dużej szerokości roboczej. Ograniczeniem bywała też prostsza konstrukcja typowa dla tej klasy maszyn, która nie dawała takiego komfortu i rezerwy roboczej jak cięższe ciągniki.
Różnice między J.I. Case 940 a innymi ciągnikami Case z tego samego okresu wynikały głównie z miejsca tego modelu w ofercie, a więc z mocy, masy i zakresu zastosowań. W porównaniu z większymi wersjami był zwykle prostszy i lżejszy, a od mniejszych modeli odróżniał go większy potencjał do pracy z bardziej wymagającym osprzętem.
Nie należy jednak utożsamiać go automatycznie z całym segmentem Case z tamtych lat, bo szczegóły zależały od konkretnej serii i wersji wyposażenia. Najbardziej sensowne porównanie dotyczy więc nie samej marki, lecz tego, czy dany egzemplarz był nastawiony bardziej na uniwersalność, czy na cięższą pracę.
Najbardziej charakterystyczne były rozwiązania typowe dla ciągnika uniwersalnego z jego epoki: prosta, mechaniczna konstrukcja, układ nastawiony na codzienną obsługę gospodarstwa i wyposażenie pozwalające pracować z podstawowym osprzętem. Taki układ był ważniejszy od rozbudowanej elektroniki czy zaawansowanych systemów sterowania, których w tym okresie jeszcze nie stosowano w obecnym znaczeniu.
Jeżeli patrzeć na model przez pryzmat użytkowy, istotne były przede wszystkim elementy wpływające na współpracę z narzędziami i trwałość w eksploatacji, a nie pojedynczy efektowny detal konstrukcyjny. Właśnie ta prostota i dostosowanie do ówczesnych realiów pracy były jego najbardziej rozpoznawalną cechą.
Po latach pracy użytkownicy zwykle zwracali uwagę na stan układu napędowego, hydrauliki, sprzęgła, hamulców oraz ogólną szczelność i zużycie elementów eksploatacyjnych. W starszym ciągniku równie ważna stawała się historia serwisowa, bo od niej zależało, czy maszyna nadal pracuje pewnie i bez nadmiernych luzów.
Istotne były też dostępność części i jakość wcześniejszych napraw, zwłaszcza jeśli ciągnik był intensywnie użytkowany przez wiele sezonów. Przy ocenie egzemplarza po latach liczył się więc nie tylko sam model, ale przede wszystkim jego rzeczywisty stan techniczny.
W codziennej obsłudze kluczowe były regularne kontrole oleju, filtrów, układu chłodzenia, hydrauliki oraz punktów smarowania. W starszym ciągniku zaniedbanie takich czynności szybko przekładało się na spadek niezawodności i większe zużycie podzespołów.
Ważna była też bieżąca kontrola regulacji sprzęgła, hamulców i elementów przeniesienia napędu, bo to one najczęściej decydowały o bezproblemowej pracy w polu i w transporcie. Przy maszynie tej generacji prosta, ale systematyczna obsługa miała duże znaczenie dla utrzymania sprawności.
Przed oceną przydatności warto sprawdzić przede wszystkim rzeczywisty stan techniczny konkretnego egzemplarza, a nie tylko sam model. Znaczenie mają też wersja wyposażenia, rodzaj skrzyni biegów, stan hydrauliki, możliwości WOM oraz to, z jakimi maszynami ciągnik ma faktycznie pracować.
W praktyce trzeba również uwzględnić wielkość gospodarstwa, rodzaj gleby, zakres transportu i to, czy ciągnik ma być maszyną główną, czy pomocniczą. Dopiero zestawienie tych informacji pozwala ocenić, czy J.I. Case 940 będzie odpowiedni do konkretnego zastosowania.
J.I. Case 940 był przeznaczony do ogólnych prac rolniczych, przede wszystkim do uprawy, siewu, transportu i obsługi podstawowych maszyn towarzyszących. Jego rola polegała na wykonywaniu szerokiego zakresu zadań w gospodarstwie, a nie na specjalizacji w jednym, bardzo ciężkim typie pracy.
W realiach swojej epoki był to ciągnik uniwersalny, wykorzystywany tam, gdzie liczyła się wszechstronność i możliwość szybkiego przechodzenia między różnymi zadaniami. Taki profil sprawiał, że dobrze pasował do codziennej pracy w gospodarstwie mieszanym.
Był odpowiednim wyborem dla gospodarstw, które potrzebowały jednego ciągnika do wielu zadań i nie opierały pracy na bardzo ciężkich zestawach uprawowych. Najlepiej pasował do gospodarstw średnich, mniejszych lub mieszanych, gdzie ważna była uniwersalność i prostota obsługi.
Jeżeli gospodarstwo wymagało głównie prac pomocniczych, transportu i umiarkowanie ciężkiej uprawy, taki ciągnik mógł dobrze spełniać swoją rolę. W przypadku dużej skali produkcji i bardzo wymagających narzędzi jego możliwości mogły być już zbyt ograniczone.
J.I. Case 940 mógł pełnić rolę podstawowego ciągnika roboczego albo maszyny uzupełniającej park maszynowy. W zależności od gospodarstwa obsługiwał codzienne prace polowe, transport, zadania przy budynkach gospodarczych i lżejsze prace z osprzętem.
Jego rola wynikała z tego, że był to ciągnik uniwersalny, a nie wyspecjalizowany. Dzięki temu mógł przejmować różne obowiązki w ciągu sezonu, ale nie zastępował maszyn przeznaczonych do szczególnie ciężkich zadań.
Mógł współpracować z typowym osprzętem rolniczym używanym w swojej klasie, na przykład z pługami, bronami, kultywatorami, siewnikami, kosiarkami i przyczepami. W praktyce dobór zależał od tego, czy dana maszyna była zawieszana, półzawieszana czy ciągniona, oraz od zapotrzebowania na moc i hydraulikę.
Nie da się jednak potwierdzić pełnej kompatybilności bez znajomości konkretnej wersji ciągnika i wyposażenia danego egzemplarza. Przy takim modelu zawsze trzeba brać pod uwagę stan techniczny, rodzaj zaczepu i dostępność WOM, bo to one decydowały o realnej współpracy z osprzętem.
Najważniejsze ograniczenia dotyczyły przede wszystkim pracy w ciężkich warunkach, gdzie ciągnik mógł okazać się zbyt lekki lub zbyt mało wydajny do większych narzędzi. W codziennej eksploatacji oznaczało to, że najlepiej sprawdzał się przy zadaniach umiarkowanych, a nie przy bardzo intensywnej pracy na dużym areale.
Drugim ograniczeniem była typowa dla starszych konstrukcji prostota wyposażenia, która z jednej strony ułatwiała obsługę, ale z drugiej nie dawała dzisiejszego poziomu komfortu i wsparcia operatora. Przy ocenie tego modelu warto więc patrzeć na niego przez pryzmat jego epoki i rzeczywistych możliwości, a nie współczesnych standardów.