| J.I. Case 813-B dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | J.I. Case |
| Model ciągnika | J.I. Case 813-B |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1958 do 1959 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o J.I. Case 813-B Nowe! 2.44 AGROrank to nasza ocena! silnik 4-cylindrowy, znamionowe obroty pracy poniżej 2000, oświetlenie raczej typowe, wałek odbioru mocy o bardzo dobrej specyfikacji, hamulec bez wspomagania, tarczowe, napęd na 2 koła, brak synchronizacji biegów, średnia ilość biegów w przód jak na model podobnej klasy, biegi w tył mocno ograniczone... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o J.I. Case 813-B | Pytania - forum dotyczące modelu J.I. Case 813-B Nowe! |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 1800 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | b.d. |
| Typ silnika | J.I. Case |
| Pojemność silnika | 4.398 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 105 mm |
| Skok tłoka (suw) | 127 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | 540 obr. / min. |
| Sterowanie WOM | ręczne |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | hamulce tarczowe, mechaniczne |
| Tarcze | Pojedyncza tarcza |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 8 |
| Liczba biegów do tyłu | 2 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| J.I. Case 813-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
J.I. Case 813-B należał do starszej generacji ciągników Case i wpisywał się w ofertę maszyn uniwersalnych do pracy w gospodarstwie, a nie w segment wyspecjalizowanych ciągników do jednego zadania. W praktyce był to model z epoki, w której Case rozwijał proste, mechaniczne konstrukcje przeznaczone do codziennej pracy polowej i transportowej.
Na tle innych ciągników marki z tego okresu różnił się przede wszystkim poziomem rozwiązań technicznych i charakterem użytkowym wynikającym z czasu produkcji. W porównaniu z późniejszymi modelami Case był zwykle prostszy konstrukcyjnie, mniej komfortowy i bardziej nastawiony na podstawowe prace rolnicze niż na szeroki zakres wyposażenia czy wysoką specjalizację.
W realiach swojej epoki J.I. Case 813-B najlepiej sprawdzał się przy lżejszych i średnio ciężkich pracach polowych, takich jak uprawa przedsiewna, bronowanie, siew z prostszymi maszynami oraz prace transportowe w obrębie gospodarstwa. Tego typu ciągniki były projektowane tak, aby wykonywać codzienne zadania bez nadmiernie skomplikowanej obsługi.
W zależności od wersji i wyposażenia mógł też pracować z podstawowymi maszynami napędzanymi z WOM lub obsługiwanymi hydraulicznie, o ile ich wymagania mieściły się w możliwościach ciągnika. Nie był to jednak model kojarzony z bardzo ciężką orką na dużych areałach, lecz raczej z pracą tam, gdzie liczyła się prostota i elastyczność zastosowań.
J.I. Case 813-B był raczej ciągnikiem uniwersalnym niż maszyną wyspecjalizowaną w jednym typie pracy. Takie modele z tego okresu miały obsługiwać możliwie szeroki zakres zadań w gospodarstwie: od prac polowych, przez transport, po podstawowe prace pomocnicze.
Jednocześnie jego uniwersalność miała granice wynikające z konstrukcji i realiów technicznych tamtych lat. Oznacza to, że dobrze pasował do typowego gospodarstwa mieszanej produkcji, ale nie był ciągnikiem do zadań wymagających dużej mocy, wysokiej wydajności hydrauliki czy rozbudowanego wyposażenia roboczego.
Najmocniej z jego charakterem użytkowym wiązała się prosta, mechaniczna konstrukcja nastawiona na łatwą obsługę i pracę w podstawowych warunkach polowych. W takich ciągnikach kluczowe były rozwiązania zapewniające niezawodne przeniesienie napędu, prostą regulację oraz możliwość współpracy z typowym osprzętem rolniczym swojej epoki.
Istotne były też cechy typowe dla starszych Case, czyli nacisk na funkcjonalność zamiast na rozbudowany komfort operatora. To właśnie prostota układu napędowego, układu roboczego i sterowania decydowała o tym, że maszyna była praktyczna w codziennym użytkowaniu, ale nie oferowała rozwiązań znanych z późniejszych, bardziej zaawansowanych ciągników.
Użytkownicy i kolekcjonerzy najczęściej zwracają uwagę na stan techniczny egzemplarza, dostępność części oraz to, jak zachowuje się układ napędowy po wielu latach pracy. W przypadku starszych ciągników tej klasy ważne są też szczelność układów, zużycie elementów mechanicznych i jakość wcześniejszych napraw.
W relacjach pojawiają się również kwestie związane z obsługą codzienną, zwłaszcza z regulacją i utrzymaniem prostych podzespołów, bo to one najbardziej wpływają na bezproblemowe użytkowanie. Dla kolekcjonerów znaczenie ma dodatkowo oryginalność egzemplarza i zgodność z konfiguracją właściwą dla danego okresu produkcji.
Przy codziennej obsłudze zwracano uwagę przede wszystkim na podstawowe czynności kontrolne: stan oleju, smarowanie, napięcie elementów roboczych i poprawne działanie układów odpowiedzialnych za napęd oraz sterowanie. W starszych ciągnikach tego typu regularna kontrola miała duże znaczenie, bo konstrukcja była mniej tolerancyjna na zaniedbania niż nowsze maszyny.
Istotna była także bieżąca regulacja pod konkretną pracę, na przykład ustawienie osprzętu, dopasowanie obciążenia i sprawdzenie, czy ciągnik pracuje bez nadmiernych drgań lub poślizgu. W praktyce operator musiał częściej reagować ręcznie niż w nowszych modelach, gdzie wiele funkcji przejęła hydraulika i bardziej rozbudowana automatyka.
Typowe ograniczenia wynikały z epoki, w której powstał: mniejsza moc, prostsza hydraulika, skromniejszy komfort pracy i ograniczona liczba funkcji wspomagających operatora. Taki ciągnik dobrze radził sobie z podstawowymi zadaniami, ale nie był przystosowany do pracy z bardzo wymagającymi maszynami ani do intensywnej eksploatacji na dużą skalę.
Trzeba też brać pod uwagę ograniczenia związane z wiekiem konstrukcji, czyli większą wrażliwość na zużycie podzespołów, niższy poziom ergonomii i zależność od stanu konkretnego egzemplarza. W praktyce o możliwościach pracy decydował nie tylko model, ale też to, jak był utrzymany przez lata.
Takie różnice mogły wynikać z wersji wyposażenia, rynku docelowego i drobnych zmian konstrukcyjnych w obrębie tej samej rodziny modeli. W starszych ciągnikach Case oznaczenie modelu często wiązało się z konkretną konfiguracją silnika, układu jezdnego lub wyposażenia roboczego, dlatego porównanie wymaga ostrożności.
Bez potwierdzenia w dokumentacji nie warto zakładać, że każdy podobnie oznaczony model był identyczny w szczegółach. W praktyce odróżniały je najczęściej takie elementy jak osprzęt, układ sterowania, przełożenia, wyposażenie hydrauliczne albo drobne zmiany w nadwoziu i kabinie, jeśli dana wersja ją posiadała.
J.I. Case 813-B miał znaczenie jako jeden z modeli pokazujących kierunek rozwoju marki w okresie przejściowym między prostymi ciągnikami starszej generacji a bardziej dopracowanymi maszynami późniejszych lat. Takie konstrukcje budowały doświadczenie producenta w zakresie trwałości, obsługi i dopasowania ciągnika do codziennej pracy rolniczej.
Z perspektywy historii marki ważne jest to, że modele tej klasy tworzyły bazę techniczną i użytkową dla kolejnych rozwiązań Case. Nie był to ciągnik przełomowy w sensie jednej spektakularnej innowacji, ale raczej element stopniowego rozwoju oferty, który odzwierciedlał potrzeby rolnictwa swojej epoki.
J.I. Case 813-B jest dziś interesujący, bo pokazuje, jak wyglądał praktyczny ciągnik roboczy w okresie, gdy mechanizacja gospodarstw opierała się na prostych, trwałych i łatwych do utrzymania konstrukcjach. To dobry przykład maszyny, która odzwierciedlała realne potrzeby rolnictwa sprzed epoki pełnej elektroniki i rozbudowanych układów wspomagających.
Dla historii mechanizacji ważne jest też to, że takie modele pokazują ewolucję od maszyn bardzo podstawowych do coraz bardziej uniwersalnych ciągników gospodarstwowych. Właśnie dlatego interesują kolekcjonerów i pasjonatów techniki rolniczej: pozwalają zobaczyć, jak zmieniały się wymagania wobec ciągnika i jak producent odpowiadał na te potrzeby.
J.I. Case 813-B nadaje się do podstawowych prac gospodarskich i polowych, zwłaszcza tam, gdzie nie jest potrzebna duża moc ani zaawansowane wyposażenie. Może być wykorzystywany do uprawy lekkiej i średniej, transportu wewnątrzgospodarczego oraz pracy z prostszymi maszynami zawieszanymi.
W praktyce najlepiej sprawdza się w zadaniach, które nie wymagają wysokiej wydajności godzinowej, ale za to opierają się na regularnej, spokojnej pracy. To ciągnik odpowiedni do gospodarstw, w których liczy się prostota obsługi i możliwość wykonywania wielu codziennych czynności jednym pojazdem.
Był odpowiedni przede wszystkim dla gospodarstwa o niewielkiej lub średniej skali, w którym ciągnik miał wykonywać różne zadania, ale bez bardzo dużych obciążeń. Taki model pasował do gospodarstw mieszanych, gdzie potrzebna była maszyna do prac polowych, transportu i obsługi podstawowego osprzętu.
W większym gospodarstwie mógł pełnić rolę pomocniczą, natomiast jako jedyny ciągnik najlepiej sprawdzał się tam, gdzie zakres prac był umiarkowany. O jego przydatności decydował też stan techniczny konkretnego egzemplarza, bo w starszych maszynach ma to duże znaczenie dla codziennej eksploatacji.
Jako ciągnik główny mógł obsługiwać podstawowe prace w mniejszym gospodarstwie, gdzie nie było potrzeby korzystania z kilku wyspecjalizowanych maszyn. W takim układzie wykonywałby większość codziennych zadań, od lekkich prac polowych po transport i proste prace pomocnicze.
Jako ciągnik pomocniczy był natomiast użyteczny w gospodarstwach większych, gdzie przejmował mniej wymagające zadania od mocniejszych maszyn. To była typowa rola dla ciągnika tej klasy: nie zastępował największych jednostek roboczych, ale dobrze uzupełniał park maszynowy tam, gdzie liczyła się wszechstronność.
Mógł współpracować z prostszymi maszynami zawieszanymi i ciągniętymi, takimi jak brony, lekkie agregaty uprawowe, siewniki czy przyczepy gospodarskie, o ile ich wymagania mieściły się w możliwościach ciągnika. W przypadku maszyn napędzanych z WOM znaczenie miało też dopasowanie parametrów napędu i stanu technicznego konkretnego egzemplarza.
Nie należy jednak zakładać pełnej kompatybilności ze wszystkimi narzędziami z późniejszych lat. W starszych ciągnikach kluczowe były: udźwig podnośnika, wydajność hydrauliki, rodzaj zaczepu oraz realna moc dostępna do pracy z danym osprzętem.
Najlepiej odpowiadały mu warunki umiarkowanego obciążenia, regularnej pracy i zadań, które nie wymagały bardzo dużej mocy ani wysokiej prędkości roboczej. Taki ciągnik był stworzony do spokojnej, powtarzalnej eksploatacji w gospodarstwie, a nie do pracy na granicy możliwości przez długi czas.
W praktyce dobrze czuł się w zadaniach wykonywanych na polach o niewielkim lub średnim areale, przy prostym osprzęcie i w warunkach, gdzie ważniejsza była niezawodność niż wydajność maksymalna. Jeśli egzemplarz był utrzymany w dobrym stanie, mógł pracować także w codziennych zadaniach pomocniczych przez długi czas.