J.I. Case 412 dane techniczne, wymiary, spalanie

J.I. Case 412 był uniwersalnym ciągnikiem rolniczym o konstrukcji typowej dla maszyn produkowanych w latach 70. XX wieku, przeznaczonym do szerokiego zakresu prac polowych i transportowych.

Model J.I. Case 412 reprezentował linię ciągników rolniczych marki J.I. Case, które powstały w okresie rozwoju mechanizacji rolnictwa w drugiej połowie XX wieku. Jego konstrukcja łączyła sprawdzone rozwiązania techniczne z funkcjonalnością dostosowaną do potrzeb gospodarstw o średniej wielkości. Był to ciągnik o charakterze uniwersalnym, zaprojektowany do efektywnej pracy zarówno w polu, jak i przy przewozie ładunków.

Konstrukcja i miejsce modelu J.I. Case 412 w ofercie producenta

J.I. Case 412 wyróżniał się konstrukcją opartą na solidnej ramie i klasycznym układzie napędowym z napędem na tylne koła, co było typowe dla ciągników tej klasy i epoki. Model ten stanowił rozwinięcie wcześniejszych konstrukcji Case, oferując zwiększoną moc i lepszą ergonomię obsługi. Znajdował się w średnim segmencie mocy ciągników Case, przeznaczonych do szerokiego spektrum zastosowań rolniczych.

Jego miejsce w ofercie producenta było skierowane do użytkowników poszukujących trwałej i sprawdzonej maszyny, która mogła sprostać różnorodnym zadaniom bez specjalistycznej specjalizacji.

Zastosowanie ciągnika J.I. Case 412 w gospodarstwie rolnym

Model 412 był przeznaczony do wykonywania typowych prac rolniczych, takich jak orka, uprawa gleby, siew, a także transport płodów rolnych i innych materiałów. Dzięki odpowiedniej mocy i konstrukcji mógł współpracować z różnorodnym osprzętem, w tym z narzędziami uprawowymi oraz przyczepami.

Jego wszechstronność pozwalała na wykorzystanie w gospodarstwach o różnym profilu produkcji, zwłaszcza tam, gdzie potrzebna była maszyna do wielu zadań, a nie wyspecjalizowany ciągnik o wąskim zakresie zastosowań.

Obsługa i rozwiązania techniczne istotne w użytkowaniu J.I. Case 412

Ciągnik J.I. Case 412 wyposażono w manualną skrzynię biegów, która umożliwiała operatorowi precyzyjne dostosowanie prędkości do warunków pracy. Stanowisko operatora cechowało się prostotą i funkcjonalnością, z łatwym dostępem do podstawowych elementów sterowania.

Układ hydrauliczny pozwalał na obsługę podstawowego osprzętu, co ułatwiało realizację różnorodnych zadań polowych. Konstrukcja ciągnika była przystosowana do stosunkowo łatwej obsługi i serwisu, co miało znaczenie dla utrzymania maszyny w dobrym stanie technicznym podczas eksploatacji.