| J.I. Case 410-B dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | J.I. Case |
| Model ciągnika | J.I. Case 410-B |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1958 do 1959 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o J.I. Case 410-B Nowe! 2.43 AGROrank to nasza ocena! duża pojemność skokowa, nieźle wypada jeśli porównamy koszty i osiągi, cztery cylindry (klasycznie), znamionowe obroty pracy na wręcz idealnym poziomie, oświetlenie raczej typowe, hamulec bez wspomagania, napęd na 2 koła, brak synchronizacji w skrzyni, klasyczna liczba biegów do przodu, przeciętna liczba przełożeń do tyłu... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o J.I. Case 410-B | Pytania - forum dotyczące modelu J.I. Case 410-B Nowe! |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 2000 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | J.I. Case |
| Typ silnika | J.I. Case |
| Pojemność silnika | 2.6 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 86 mm |
| Skok tłoka (suw) | 111 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 8 |
| Liczba biegów do tyłu | 2 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| J.I. Case 410-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
J.I. Case 410-B był ciągnikiem przeznaczonym przede wszystkim do codziennych prac gospodarskich i lżejszych prac polowych. Tego typu maszyna służyła do obsługi podstawowych zadań, takich jak uprawa, transport wewnątrzgospodarczy czy prace pomocnicze przy obsłudze sprzętu.
W praktyce oznaczało to ciągnik uniwersalny, ale nie nastawiony na najcięższe zadania. Najlepiej sprawdzał się tam, gdzie liczyła się wszechstronność i możliwość wykonywania wielu różnych prac w jednym gospodarstwie.
Ten model najlepiej pasował do gospodarstw małych i średnich, które potrzebowały jednego ciągnika do wielu zadań, ale nie wymagały bardzo dużej mocy. Mógł być używany zarówno w gospodarstwach nastawionych na produkcję roślinną, jak i tam, gdzie ciągnik obsługiwał także prace pomocnicze.
Najbardziej odpowiadał profilowi produkcji o umiarkowanych wymaganiach polowych, z dużym udziałem prac codziennych, transportu i lżejszej uprawy. W gospodarstwach o większym areale lub przy cięższych pracach jego rola była zwykle bardziej pomocnicza niż podstawowa.
Najczęściej pełnił rolę ciągnika pomocniczego, choć w mniejszych gospodarstwach mógł być także maszyną główną. Zależało to od skali produkcji i tego, jakie zadania miał wykonywać na co dzień.
W gospodarstwach o niewielkim lub średnim areale taki ciągnik mógł obsługiwać większość bieżących prac. Przy większym parku maszynowym zwykle przejmował lżejsze zadania, a cięższe prace wykonywały mocniejsze ciągniki.
W praktyce mógł współpracować z typowymi maszynami i narzędziami używanymi do lekkich oraz średnio wymagających prac, na przykład z pługami o niewielkiej liczbie korpusów, bronami, kultywatorami, siewnikami czy przyczepami. Zakres współpracy zależał jednak od konkretnej konfiguracji ciągnika i warunków pracy.
Przy doborze osprzętu ważne były nie tylko moc i uciąg, ale też masa maszyny, układ hydrauliczny oraz wyposażenie w WOM, jeśli dana maszyna tego wymagała. Dlatego bez znajomości wersji i stanu egzemplarza można mówić raczej o typowych narzędziach dla tej klasy ciągnika niż o pełnej kompatybilności z każdym osprzętem.
Najważniejsze ograniczenie dotyczyło możliwości pracy z cięższymi narzędziami i w bardziej wymagających warunkach polowych. W porównaniu z mocniejszymi ciągnikami taki model miał mniejszy zapas siły uciągu, więc szybciej osiągał granicę swoich możliwości przy głębszej uprawie lub większych zestawach.
Oznaczało to także mniejszą elastyczność przy pracy z dużymi maszynami i w gospodarstwach o większym areale. W praktyce był to ciągnik lepiej dopasowany do zadań umiarkowanych niż do intensywnej, ciężkiej eksploatacji.
Był przede wszystkim ciągnikiem do lekkich i umiarkowanie ciężkich prac polowych. Do takich zadań należały podstawowe zabiegi uprawowe, prace transportowe i obsługa prostszych maszyn zawieszanych lub przyczep.
Cięższe zadania mogły być dla niego zbyt wymagające, zwłaszcza jeśli chodzi o większe narzędzia robocze lub pracę w trudniejszych warunkach glebowych. W takich zastosowaniach lepiej sprawdzały się mocniejsze modele z większym zapasem uciągu.
W mniejszych gospodarstwach taki ciągnik zwykle był oceniany jako praktyczny ze względu na prostsze manewrowanie i łatwiejszą obsługę na ograniczonej przestrzeni. Zwrotność miała znaczenie zwłaszcza przy pracy na podwórzu, w obejściu i na niewielkich działkach.
To właśnie w gospodarstwach o mniejszym areale jego gabaryty i charakter pracy mogły być zaletą, bo nie wymagał dużej infrastruktury ani bardzo szerokich maszyn. Nie był jednak maszyną stworzoną do maksymalnej wydajności na dużych polach.
Mógł być wykorzystywany z ładowaczem czołowym, ale tylko wtedy, gdy dany egzemplarz był odpowiednio przygotowany technicznie i wyposażony w właściwy osprzęt montażowy. W starszych ciągnikach tego typu bardzo ważny był stan przedniej osi, hydrauliki i całej konstrukcji nośnej.
W praktyce taki zestaw nadawał się raczej do lżejszych prac przeładunkowych niż do intensywnej, ciężkiej obsługi ładowaczem przez cały dzień. Ostateczna przydatność zależała więc bardziej od stanu konkretnej sztuki niż od samego oznaczenia modelu.
Bez pewnej identyfikacji konkretnej wersji nie da się bezpiecznie przypisać temu modelowi jednego, wyraźnie wyróżniającego rozwiązania technicznego. W przypadku starszych ciągników J.I. Case różnice między odmianami mogły dotyczyć przekładni, hydrauliki, wyposażenia WOM lub układu sterowania.
Jeżeli porównuje się go z innymi ciągnikami marki z tego okresu, bardziej istotne są zwykle praktyczne cechy użytkowe niż pojedynczy element konstrukcji. Warto więc sprawdzać dokładną wersję i specyfikację egzemplarza, bo to one decydują o rzeczywistych rozwiązaniach technicznych.
Przy zakupie używanego egzemplarza najczęściej sprawdza się stan silnika, skrzyni biegów, hydrauliki i układu jezdnego. W starszym ciągniku ważne są też wycieki, zużycie podzespołów roboczych oraz dostępność części do konkretnej wersji.
Użytkowników interesuje również to, czy maszyna pracuje równo pod obciążeniem i czy nie ma problemów z rozruchem, sprzęgłem albo podnośnikiem. W przypadku takiego modelu kluczowy jest nie tylko przebieg, ale przede wszystkim faktyczny stan techniczny i historia obsługi.
Najlepiej nadawał się do lżejszych prac polowych, takich jak uprawa przedsiewna, bronowanie, siew w prostszych zestawach czy prace pomocnicze na mniejszych areałach. Mógł też obsługiwać transport płodów rolnych i inne zadania towarzyszące sezonowi polowemu.
Jeżeli warunki glebowe nie były bardzo ciężkie, a narzędzia miały umiarkowane wymagania, taki ciągnik mógł pracować dość wszechstronnie. Przy większym oporze roboczym jego możliwości były już wyraźnie bardziej ograniczone.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstwa, które potrzebowało prostego i uniwersalnego ciągnika do codziennej pracy, ale nie opierało całej produkcji na ciężkiej mechanizacji. Chodzi przede wszystkim o małe i średnie gospodarstwa o zróżnicowanych zadaniach.
Taki model dobrze wpisywał się w gospodarstwa, gdzie ciągnik miał wykonywać wiele różnych czynności, od prac polowych po transport i obsługę obejścia. W dużych gospodarstwach mógł być natomiast traktowany jako uzupełnienie większego parku maszynowego.
W codziennej pracy mógł pełnić funkcję ciągnika do zadań bieżących: podwożenia materiałów, pracy z prostszymi maszynami, obsługi przyczep i wykonywania lżejszych zabiegów polowych. Taka rola była typowa dla maszyn uniwersalnych z tego segmentu.
W praktyce był to ciągnik, który miał odciążać większe maszyny od prostych, powtarzalnych prac. Dzięki temu mógł być wykorzystywany przez większą część sezonu, ale w zakresie zgodnym z jego możliwościami.
Mógł współpracować z maszynami rolniczymi o umiarkowanych wymaganiach, takimi jak lekkie pługi, brony, kultywatory, siewniki, rozsiewacze czy przyczepy. W starszych ciągnikach znaczenie miało też to, czy dana maszyna wymagała napędu z WOM albo zasilania hydraulicznego.
Zakres współpracy zależał od konkretnej wersji ciągnika i stanu technicznego egzemplarza, więc nie każda maszyna z tej grupy będzie odpowiednia w każdym przypadku. Najbezpieczniej dobierać osprzęt do rzeczywistego wyposażenia danego ciągnika, a nie tylko do jego oznaczenia.
Najlepiej odpowiadały mu warunki umiarkowane: niezbyt ciężkie gleby, niewielkie i średnie areały oraz prace, które nie wymagały dużego zapasu mocy. W takich warunkach mógł pracować stabilnie i wykonywać wiele codziennych zadań.
Gdy warunki stawały się trudniejsze, na przykład przy dużym oporze roboczym albo z cięższym osprzętem, jego możliwości były już bardziej ograniczone. Dlatego był to ciągnik lepiej dopasowany do pracy wszechstronnej niż do zadań skrajnie wymagających.