| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | J.I. Case |
| Model ciągnika | J.I. Case 400B 411-B |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1958 do 1960 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o J.I. Case 400B 411-B Nowe! 2.74 AGROrank to nasza ocena! typowa pojemność skokowa, niekoniecznie opłacalny na dużym gospodarstwie, silnik 4-cylindrowy, idealnie dopasowane obroty znamionowe, rozrusznik zasilany 12V, duży akumulator 24V, oświetlenie raczej typowe, hamulec bez wspomagania, hamulce tarczowe, suche, raczej do najcięższych nie należy, napęd na 2 koła, brak synchronizacji biegów, typowa liczba przełożeń do przodu... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o J.I. Case 400B 411-B | Pytania - forum dotyczące modelu J.I. Case 400B 411-B Nowe! |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 2000 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | J.I. Case |
| Typ silnika | J.I. Case |
| Pojemność silnika | 2.4 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 86 mm |
| Skok tłoka (suw) | 105 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | 12 V |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | 12 V |
| Ilość akumulatorów | 1 |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Tak |
| Rodzaj hamulców | hamulce tarczowe, suche, mechaniczne |
| Tarcze | Pojedyncza tarcza |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 1972 kg do 3716 kg (w zależności od wersji) |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | 5.50-16 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 8 |
| Liczba biegów do tyłu | 2 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| J.I. Case 400B 411-B dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Oznaczenie 411-B wskazuje na konkretną odmianę wykonania w obrębie rodziny 400B, a nie na osobny, całkowicie odrębny model. W praktyce takie oznaczenia w starszych ciągnikach J.I. Case zwykle odnosiły się do wersji wyposażenia, rynku lub konfiguracji technicznej, dlatego różnice między odmianami mogły dotyczyć detali konstrukcyjnych i osprzętu, a nie samej ogólnej koncepcji ciągnika.
Bez dokumentacji przypisanej dokładnie do tej wersji nie warto zakładać, że 411-B różnił się od innych odmian serii 400 jakąś jedną, łatwo wskazywalną cechą. Najbezpieczniej traktować to oznaczenie jako identyfikator wariantu, który należy sprawdzać razem z numerem seryjnym i wyposażeniem konkretnego egzemplarza.
Ten model był przede wszystkim ciągnikiem do typowych prac gospodarskich i polowych, a nie maszyną projektowaną wyłącznie pod ładowacz. W realiach swojej epoki takie ciągniki często pracowały w wielu zadaniach, ale ich podstawową rolą było napędzanie narzędzi i wykonywanie prac uciągowych oraz pomocniczych w gospodarstwie.
Praca z ładowaczem mogła być możliwa, jeśli egzemplarz był odpowiednio doposażony, jednak nie należy zakładać, że była to jego główna specjalizacja. O przydatności w takim zastosowaniu decydowały przede wszystkim stan hydrauliki, ogumienie, obciążenie przedniej osi i konkretna zabudowa danego ciągnika.
Najbardziej charakterystyczne były rozwiązania typowe dla starszych ciągników J.I. Case z tego okresu: prosta, mechaniczna konstrukcja, nastawiona na pracę użytkową i łatwiejszą obsługę serwisową. W takich maszynach istotne były układ napędowy, mechaniczne sterowanie podstawowymi funkcjami oraz konstrukcja dostosowana do pracy z narzędziami zawieszanymi i ciągnionymi.
Jeżeli pytanie dotyczy cech wyróżniających właśnie wersję 411-B, to trzeba je wiązać z konkretnym wariantem produkcyjnym, a nie z samą rodziną 400B. Dostępne materiały nie pozwalają bezpiecznie przypisać tej odmianie jednej, jednoznacznie odrębnej cechy konstrukcyjnej bez odwołania do dokumentacji egzemplarza.
W praktyce taki ciągnik najczęściej współpracował z klasycznymi maszynami gospodarczymi swojej epoki: pługami, bronami, kultywatorami, siewnikami, rozrzutnikami, przyczepami oraz prostszymi maszynami napędzanymi z WOM, jeśli dany egzemplarz był w taki układ wyposażony. To były zastosowania najbardziej naturalne dla ciągnika tej klasy i okresu.
Zakres współpracy zależał jednak od wersji wyposażenia, zwłaszcza od hydrauliki, zaczepów i dostępnego napędu WOM. Dlatego w konkretnym gospodarstwie mógł pracować zarówno z narzędziami uprawowymi, jak i z prostym osprzętem transportowym czy pomocniczym, o ile nie przekraczał możliwości układu napędowego i podnośnika.
Najważniejsze ograniczenia wynikają z wieku konstrukcji i z tego, że to ciągnik z epoki prostszych układów roboczych. Przy doborze maszyn trzeba brać pod uwagę wydajność hydrauliki, dostępność i parametry WOM, masę własną ciągnika oraz to, że nie był projektowany do współpracy z ciężkim, nowoczesnym osprzętem o dużych wymaganiach.
W praktyce ograniczeniem bywa też komfort i precyzja obsługi w porównaniu z nowszymi ciągnikami, zwłaszcza przy pracy wymagającej częstych manewrów lub dużej liczby funkcji hydraulicznych. Dlatego najlepiej dobierać do niego maszyny odpowiadające jego klasie uciągu i wyposażeniu konkretnego egzemplarza, a nie tylko samemu oznaczeniu modelu.
Był raczej uniwersalnym ciągnikiem gospodarczym niż maszyną wyspecjalizowaną w jednym zadaniu. Tego typu konstrukcje miały obsługiwać szeroki zakres codziennych prac: od uprawy i transportu po lżejsze zadania pomocnicze w gospodarstwie.
Jednocześnie uniwersalność nie oznaczała pełnej wszechstronności w dzisiejszym rozumieniu. W swojej klasie dobrze sprawdzał się tam, gdzie potrzebny był prosty, mechaniczny ciągnik do wielu zadań, ale nie był stworzony do pracy z bardzo wymagającym, nowoczesnym osprzętem.
Po latach najczęściej pojawiają się kwestie związane ze zużyciem układu napędowego, hydrauliki, hamulców, instalacji elektrycznej i uszczelnień. W starszych ciągnikach tego typu typowe są też wycieki oleju, luzy w elementach sterowania oraz problemy wynikające ze zużycia podzespołów eksploatacyjnych.
Warto też liczyć się z tym, że stan konkretnego egzemplarza zależy bardziej od historii serwisowej niż od samego modelu. Dobrze utrzymane sztuki potrafią nadal pracować, ale zaniedbane egzemplarze często wymagają dopracowania kilku układów jednocześnie, zanim wrócą do regularnej eksploatacji.
Przed zakupem trzeba sprawdzić przede wszystkim silnik, skrzynię biegów, sprzęgło, hydraulikę i układ jezdny. Istotne są też wycieki, łatwość rozruchu, równomierność pracy pod obciążeniem oraz to, czy ciągnik nie ma nadmiernych luzów w układzie kierowniczym i zawieszeniu osi.
W starszym modelu ważna jest również zgodność wyposażenia z potrzebami użytkownika, bo brak sprawnego WOM, podnośnika albo odpowiednich zaczepów może mocno ograniczyć praktyczne wykorzystanie maszyny. Warto oceniać nie tylko sam stan wizualny, ale też faktyczną sprawność wszystkich podstawowych układów roboczych.
Największe znaczenie miały elementy, które decydowały o użyteczności ciągnika w gospodarstwie: sprawny podnośnik, WOM, zaczepy oraz hydraulika zewnętrzna, jeśli była dostępna. To one przesądzały o tym, z jakimi maszynami dało się pracować i jak wygodnie można było wykonywać codzienne zadania.
W praktyce ważne były też obciążniki, ogumienie i stan układu kierowniczego, bo wpływały na trakcję i prowadzenie ciągnika w polu oraz podczas transportu. W starszych maszynach nawet pozornie drobne elementy osprzętu często decydowały o tym, czy ciągnik był rzeczywiście funkcjonalny, czy tylko zachowany jako egzemplarz kolekcjonerski.
Może mieć pewne różnice wynikające z wersji 411-B, ale bez dokumentacji konkretnego egzemplarza nie da się ich bezpiecznie wskazać jako cech jednoznacznie wyróżniających. W starszych ciągnikach J.I. Case z tego okresu różnice między odmianami często dotyczyły wyposażenia, rynku docelowego albo drobnych zmian technicznych.
Jeśli porównuje się go z innymi Case'ami z tej samej epoki, najbardziej zauważalne są zwykle detale konstrukcyjne i konfiguracja robocza, a nie całkowicie odmienna architektura maszyny. Dlatego przy ocenie odrębności tej wersji najlepiej opierać się na danych katalogowych i numerze seryjnym, a nie na samym oznaczeniu modelu.
Najlepiej nadawał się do lekkich i średnich prac polowych oraz do codziennych zadań gospodarczych. W praktyce chodziło o uprawę przedsiewną, pracę z prostymi narzędziami zawieszanymi, transport płodów rolnych i obsługę podstawowych czynności w obejściu.
Był to ciągnik, który dobrze wpisywał się w rytm pracy mniejszego lub średniego gospodarstwa. Nie był natomiast maszyną nastawioną na bardzo ciężką uprawę na dużą skalę ani na pracę z osprzętem wymagającym dużej mocy hydrauliki i wysokiej masy własnej.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstwa, które potrzebowało prostego, wielozadaniowego ciągnika do codziennej obsługi prac polowych i pomocniczych. Taki model dobrze pasował do mniejszych i średnich gospodarstw, gdzie liczyła się wszechstronność, a nie wysoka specjalizacja.
W większym gospodarstwie mógł pełnić rolę ciągnika pomocniczego, zwłaszcza przy lżejszych zadaniach, transporcie i pracach przy obejściu. Jego przydatność zależała jednak od stanu technicznego konkretnego egzemplarza i od tego, jakiego osprzętu faktycznie używano w gospodarstwie.
W realiach swojego okresu mógł pełnić obie role, ale najczęściej był traktowany jako ciągnik główny w mniejszym gospodarstwie albo jako maszyna pomocnicza w większym. Wszystko zależało od skali produkcji, liczby maszyn i tego, jakie zadania miał wykonywać na co dzień.
Jeżeli gospodarstwo było niewielkie i oparte na prostym parku maszynowym, taki ciągnik mógł stanowić podstawę prac polowych i transportowych. W bardziej rozbudowanej strukturze częściej przejmował lżejsze zadania, gdzie liczyła się zwrotność i prostota obsługi.
W codziennej pracy mógł współpracować z typowymi maszynami rolniczymi swojej klasy: pługami, bronami, kultywatorami, siewnikami, przyczepami, rozrzutnikami i prostszymi maszynami napędzanymi z WOM. To były najbardziej naturalne narzędzia dla ciągnika o takiej konstrukcji i z takiego okresu.
Zakres współpracy zależał od konkretnego wyposażenia egzemplarza, zwłaszcza od hydrauliki, zaczepów i dostępności WOM. Dlatego przy ocenie kompatybilności zawsze trzeba patrzeć na rzeczywisty stan i konfigurację maszyny, a nie wyłącznie na oznaczenie modelu.
Najlepiej sprawdzał się w prostych, powtarzalnych warunkach pracy: na średnich i lekkich glebach, przy klasycznych narzędziach oraz tam, gdzie liczyła się niezawodna, nieskomplikowana obsługa. Dobrze pasował do gospodarstw, w których ciągnik wykonywał wiele różnych zadań, ale bez bardzo wysokich wymagań co do hydrauliki i mocy pomocniczej.
Ograniczenia pojawiały się przy ciężkiej uprawie, pracy z dużymi maszynami i w zadaniach wymagających dużej wydajności układów roboczych. W takich warunkach jego konstrukcja i parametry były już bardziej typowe dla starszego, uniwersalnego ciągnika niż dla maszyny przeznaczonej do intensywnej pracy z nowoczesnym osprzętem.