| J.I. Case 1690 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | J.I. Case |
| Model ciągnika | J.I. Case 1690 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | J.I. Case 1410 |
| Następny model | J.I. Case 1594 |
| Mniejsza wersja | J.I. Case 1490 |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1980 do 1983 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o J.I. Case 1690 Nowe! 3.07 AGROrank to nasza ocena! zasilany olejem napędowym, ilość cylindrów stanowi wyróżnik, znamionowe obroty pracy na wręcz idealnym poziomie, rozrusznik 12V, duży akumulator 24V, oświetlenie raczej typowe, wałek odbioru mocy o bardzo dobrej specyfikacji, brak wspomagania nagłego hamowania, hamulce tarczowe, mokre, ciężki traktor, dobrze się sprawdzi w dużym gospodarstwie... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o J.I. Case 1690 | Pytania - forum dotyczące modelu J.I. Case 1690 Nowe! |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 2200 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | b.d. |
| Typ silnika | J.I. Case |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 5.372 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 6 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 100 mm |
| Skok tłoka (suw) | 114 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | 12 V |
| Masa | ujemna |
| Akumulator (V) | 12 V |
| Ilość akumulatorów | 1 |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | 540 obr. / min. |
| Sterowanie WOM | ręczne |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | hamulce tarczowe, mokre, hydrauliczne |
| Tarcze | Pojedyncza tarcza |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | od 3971 kg do 5656 kg (w zależności od wersji) |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | od 1499 mm do 1803 mm |
| Rozstaw kół z tyłu | od 1543 mm do 2159 mm |
| Rozstaw osi | 2550 mm |
| Rozmiar kół z przodu | 10-16 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Tak |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia synchronizowana mechanicznie | Nie, sterowanie elektrohydrauliczne |
| Przekładnia PowerShift | Tak |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | dwa sprzęgła (dwusprzęgłowa skrzynia biegów), sterowanie elektrohydrauliczne sprzęgła, szybka zmiana biegów |
| Liczba biegów do przodu | 12 |
| Liczba biegów do tyłu | 4 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| J.I. Case 1690 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
J.I. Case 1690 był ciągnikiem przeznaczonym przede wszystkim do prac polowych i transportowych w średnich oraz większych gospodarstwach. W praktyce wykorzystywano go do orki, uprawy przedsiewnej, pracy z agregatami uprawowymi i innych zadań wymagających ciągnika o większej sile uciągu.
W zależności od wyposażenia mógł też pełnić rolę maszyny do codziennych prac pomocniczych, ale jego podstawowe zadanie wiązało się z cięższą pracą w polu, a nie z lekkimi, drobnymi czynnościami gospodarczymi.
Najbardziej pasował do średnich i większych gospodarstw nastawionych na produkcję polową, gdzie liczyła się możliwość pracy z szerszymi narzędziami i dłuższa praca pod obciążeniem. Taki ciągnik był szczególnie przydatny tam, gdzie wykonywano dużo orki, uprawy i transportu płodów rolnych.
W mniejszych gospodarstwach mógł być po prostu za duży do części codziennych zadań, natomiast w bardzo dużych gospodarstwach bywał jednym z ciągników w parku maszynowym, obsługującym cięższe prace sezonowe.
Mógł pełnić rolę ciągnika głównego do cięższych prac, zwłaszcza tam, gdzie potrzebny był większy zapas mocy i uciągu. W gospodarstwie często był wykorzystywany jako maszyna do najtrudniejszych zadań polowych, a lżejsze prace pozostawiano mniejszym ciągnikom.
W niektórych gospodarstwach mógł też działać jako ciągnik uniwersalny do transportu i obsługi większych narzędzi, ale jego miejsce w parku maszynowym zwykle wynikało z potrzeby zastąpienia słabszych maszyn w pracach wymagających większej rezerwy siły.
W praktyce mógł współpracować z narzędziami typowymi dla ciągnika tej klasy, czyli z pługami, agregatami uprawowymi, bronami, kultywatorami oraz maszynami do transportu. Zakres współpracy zależał jednak od konkretnej wersji wyposażenia, zwłaszcza układu hydraulicznego, zaczepów i WOM.
Nie da się przypisać mu pełnej kompatybilności z każdą maszyną tylko na podstawie modelu. O tym, z czym rzeczywiście mógł pracować, decydowały też wymagania narzędzia, masa zestawu i warunki pracy w danym gospodarstwie.
Przy doborze trzeba uwzględnić przede wszystkim to, że był to ciągnik starszej konstrukcji, więc nie oferował współczesnego poziomu ergonomii, elektroniki ani precyzji sterowania. W porównaniu z nowszymi maszynami mógł też mieć większe wymagania obsługowe i mniej wygodne rozwiązania dla operatora.
Ważne są również realny stan konkretnego egzemplarza, dostępność części i stopień zużycia podzespołów. W przypadku maszyn tej generacji to właśnie stan techniczny często ma większe znaczenie niż sam model na tabliczce znamionowej.
Model J.I. Case 1690 pojawił się na rynku w latach 80-tych jako jeden z ciągników średnio-mocnej klasy w ofercie Case. Był częścią rodziny modeli rozwijanych z myślą o pracy w gospodarstwach potrzebujących uniwersalnego, ale już wyraźnie mocniejszego ciągnika do cięższych zadań.
W ofercie producenta zajmował miejsce pomiędzy lżejszymi maszynami a większymi ciągnikami przeznaczonymi do najcięższych prac. Dzięki temu trafiał do gospodarstw, które potrzebowały ciągnika do intensywnej pracy polowej, ale niekoniecznie do największych zestawów roboczych.
Różnice między nim a innymi modelami z tej samej rodziny dotyczyły przede wszystkim mocy, masy, wyposażenia i przeznaczenia roboczego. W obrębie serii poszczególne wersje były dobierane do różnych potrzeb, więc jeden model mógł być bardziej uniwersalny, a inny nastawiony na cięższą pracę.
Bez odniesienia do konkretnego modelu porównawczego nie da się uczciwie wskazać jednej, zawsze obowiązującej przewagi. W praktyce różnice w tej rodzinie ciągników były zwykle odczuwalne w uciągu, zapasie mocy i konfiguracji wyposażenia.
Użytkownicy najczęściej zwracali uwagę na układ napędowy, pracę przekładni oraz ogólną prostotę konstrukcji. W starszych ciągnikach tej klasy właśnie te elementy decydowały o tym, jak maszyna zachowuje się pod obciążeniem i jak łatwo utrzymać ją w sprawności.
W ocenach pojawiały się też kwestie związane z komfortem pracy i obsługą codzienną, ale najwięcej uwagi zwykle skupiało się na tym, czy ciągnik dobrze znosi długą pracę w polu i czy jego rozwiązania techniczne są trwałe w eksploatacji po latach.
Po latach pracy użytkownicy zwracają uwagę przede wszystkim na stan przekładni, hydrauliki, układu chłodzenia i silnika. W starszym ciągniku te podzespoły najbardziej wpływają na to, czy maszyna nadal może pracować bez przerw i czy nie wymaga częstych napraw.
Istotne są też luzy w układzie kierowniczym, zużycie elementów roboczych oraz ogólny poziom szczelności. Przy egzemplarzach wieloletnich to właśnie regularna kontrola i bieżąca obsługa decydują o tym, jak długo ciągnik pozostanie użyteczny.
Najważniejsze są regularna obsługa silnika, kontrola olejów i filtrów oraz sprawdzanie stanu układów odpowiedzialnych za przeniesienie napędu i hydraulikę. W starszym ciągniku zaniedbania w tych obszarach szybko przekładają się na spadek niezawodności.
Warto też pilnować chłodzenia, szczelności przewodów i stanu podzespołów narażonych na zużycie przy pracy pod obciążeniem. Przy takim modelu bieżący serwis ma duże znaczenie, bo pozwala utrzymać maszynę w dobrej kondycji mimo wieku konstrukcji.
Najlepiej sprawdzał się przy orkach, uprawie przedsiewnej i pracy z cięższymi agregatami. To były zadania, w których liczył się uciąg, stabilność i możliwość dłuższej pracy bez wyraźnego spadku efektywności.
Mógł też wykonywać inne prace polowe, ale jego charakter najbardziej odpowiadał zadaniom wymagającym większego obciążenia niż typowa lekka uprawa czy proste prace pomocnicze. Właśnie dlatego był ceniony jako ciągnik do bardziej wymagających etapów sezonu.
Był przeznaczony głównie dla gospodarstw średnich i większych, które potrzebowały ciągnika do intensywnej pracy polowej. Taki profil użytkowania obejmował zarówno uprawę, jak i transport oraz obsługę cięższych narzędzi.
W gospodarstwach o mniejszym areale mógł być po prostu zbyt duży do części zadań, natomiast w większych stanowił sensowny wybór tam, gdzie ciągnik miał regularnie pracować pod obciążeniem i zastępować słabsze maszyny w najcięższych pracach.
Najczęściej pełnił funkcję ciągnika głównego do cięższych prac, zwłaszcza w gospodarstwach, które potrzebowały jednej mocniejszej maszyny do kluczowych zadań sezonowych. W takim układzie obsługiwał orkę, uprawę i transport większych ładunków.
Jako ciągnik pomocniczy mógł występować rzadziej, bo jego klasa była zwykle zbyt wysoka do prostych, codziennych zadań. Jeśli już pełnił taką rolę, to raczej w większym gospodarstwie, gdzie był jednym z kilku ciągników o różnym przeznaczeniu.
W praktyce mógł pracować z osprzętem przeznaczonym do ciągników tej klasy, czyli z pługami, bronami, agregatami uprawowymi, przyczepami i innymi maszynami wymagającymi uciągu lub napędu z WOM. Dobór osprzętu zależał jednak od konkretnej konfiguracji ciągnika.
Znaczenie miały zwłaszcza wydajność hydrauliki, rodzaj zaczepu i parametry współpracującej maszyny. Dlatego przy takim modelu zawsze trzeba sprawdzać nie tylko moc, ale też wymagania techniczne osprzętu i stan konkretnego egzemplarza.
Najbardziej wymagające były długotrwałe prace pod dużym obciążeniem, zwłaszcza w ciężkiej glebie, podczas orki i przy pracy z dużymi narzędziami. W takich warunkach najmocniej obciążane są silnik, przekładnia, układ chłodzenia i hydraulika.
Trudne były też sytuacje, w których ciągnik pracował w wysokiej temperaturze, z dużym zapyleniem albo przy intensywnym transporcie. W starszej konstrukcji właśnie takie warunki najszybciej ujawniają zużycie i ewentualne słabsze punkty egzemplarza.