J.I. Case 10-18 dane techniczne, wymiary, spalanie
J.I. Case 10-18 to kompaktowy ciągnik rolniczy z lat 40. XX wieku, zaprojektowany do wszechstronnych prac polowych na małych i średnich gospodarstwach.
Model 10-18 produkowany przez amerykańską firmę J.I. Case wprowadzał do swojej klasy rozwiązań konstrukcyjnych typowych dla okresu powojennego, łącząc prostotę obsługi z niezawodnością. Był to ciągnik o niewielkich rozmiarach i umiarkowanej mocy, co predestynowało go do zastosowań na gospodarstwach o ograniczonych potrzebach sprzętowych oraz na terenach o mniejszej powierzchni uprawnej.Charakterystyka konstrukcji i miejsce modelu w ofercie J.I. Case
J.I. Case 10-18 stanowił reprezentanta linii małych ciągników rolniczych, które wyróżniały się prostą budową mechaniczną i trwałością. Konstrukcja opierała się na czterosuwowym silniku benzynowym o stosunkowo niskiej mocy, co pozwalało na efektywne wykonywanie podstawowych zadań rolniczych. Model ten był następcą wcześniejszych wersji i wpisywał się w strategię producenta, który dążył do zaoferowania ekonomicznego ciągnika dla mniejszych gospodarstw.Zastosowanie i rola w gospodarstwie
Ciągnik J.I. Case 10-18 był przystosowany głównie do lekkich prac polowych, takich jak orka na niewielkich powierzchniach, uprawa roli, transport niewielkich ładunków oraz obsługa maszyn rolniczych o niskim zapotrzebowaniu na moc. Jego gabaryty i moc umożliwiały również wykorzystanie w sadownictwie i warzywnictwie, gdzie zwrotność i kompaktowość były istotne. Dzięki temu model ten często pełnił rolę podstawowego narzędzia mechanizacji w gospodarstwach rodzinnych.Obsługa i rozwiązania istotne w użytkowaniu
Obsługa modelu 10-18 była stosunkowo prosta, co wynikało z jego mechanicznej konstrukcji i ograniczonej liczby systemów wspomagających. Przekładnia manualna umożliwiała wybór kilku biegów, co pozwalało dostosować prędkość pracy do różnych zadań. Stanowisko operatora było typowe dla ciągników tej klasy i epoki, z podstawowymi przyrządami kontrolnymi i wygodnym dostępem do dźwigni sterujących. Konstrukcja sprzyjała łatwej konserwacji i naprawom w warunkach polowych.Dopasowanie i uwarunkowania wyboru
J.I. Case 10-18 był dedykowany przede wszystkim dla gospodarstw o niewielkiej powierzchni uprawnej, które potrzebowały niezawodnego, prostego i ekonomicznego ciągnika do podstawowych prac. Ze względu na ograniczoną moc i wyposażenie, nie nadawał się do ciężkich zadań czy pracy z dużymi maszynami rolniczymi. Wybór tego modelu był korzystny tam, gdzie liczyła się łatwość obsługi, niskie koszty eksploatacji i zwrotność maszyny.Informacje o modelu J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | J.I. Case |
| Model ciągnika | J.I. Case 10-18 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | J.I. Case 12-20 |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1918 do 1920 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o J.I. Case 10-18 Nowe! 2.45 AGROrank to nasza ocena! silnik 4-cylindrowy, raczej niskie obroty znamionowe silnika, oświetlenie raczej typowe, brak wspomagania nagłego hamowania, raczej średnich rozmiarów, szeroki rozstaw kół, typowe 2 koła napędowe, skrzynia bez synchronizacji, mała liczba biegów do przodu, bardzo dużo przełożeń do tyłu... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o J.I. Case 10-18 | Pytania - forum dotyczące modelu J.I. Case 10-18 Nowe! |
Osiągi J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | b.d. |
| Obroty znamionowe | 1050 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
Silnik w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Producent silnika | b.d. |
| Typ silnika | J.I. Case |
| Pojemność silnika | 3.831 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 98 mm |
| Skok tłoka (suw) | 127 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
Turbosprężarka w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
Elektryka w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
Wałek przekaźnika mocy (WOM) w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
Układ hamulcowy w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
Wymiary ciągnika J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | 2743 mm |
| Wysokość | 1473 mm |
| Szerokość | 1321 mm |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | 30x6 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
Układ napędowy w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
Hydraulika w J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
Przekładnia i skrzynia biegów J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 2 |
| Liczba biegów do tyłu | 1 |
| Biegi pełzające | b.d. |
Wyposażenie J.I. Case 10-18
| J.I. Case 10-18 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Najczęściej zadawane pytania
Jakie znaczenie miał model J.I. Case 10-18 w ofercie marki Case i do jakiego okresu produkcji należy go zaliczyć?
J.I. Case 10-18 był jednym z wczesnych ciągników marki Case i należy go zaliczyć do początku XX wieku, do okresu przejściowego między maszynami trakcyjnymi a pełnoprawnymi ciągnikami rolniczymi. W ofercie firmy miał znaczenie jako konstrukcja pokazująca kierunek rozwoju marki w stronę mechanizacji prac polowych.
To model historyczny, związany z epoką, w której dopiero kształtował się rynek ciągników rolniczych. Nie był to jeszcze ciągnik w dzisiejszym rozumieniu, lecz maszyna reprezentująca wczesny etap rozwoju napędu mechanicznego w rolnictwie.
Jakie rozwiązania konstrukcyjne wyróżniały J.I. Case 10-18 na tle innych ciągników z początku XX wieku?
Na tle wielu maszyn z początku XX wieku J.I. Case 10-18 wyróżniał się prostą, ciężką konstrukcją nastawioną na pracę uciągową. Tego typu ciągniki miały ograniczoną liczbę zespołów roboczych, a ich budowa była podporządkowana przede wszystkim zapewnieniu siły pociągowej i odporności na trudne warunki polowe.
W przypadku tak wczesnych modeli istotne były też rozwiązania typowe dla epoki, czyli duże koła, nieskomplikowany układ jezdny i brak wielu elementów znanych z późniejszych ciągników, takich jak rozbudowana hydraulika czy nowoczesna skrzynia biegów. To właśnie ta prostota odróżniała go od późniejszych konstrukcji rolniczych.
Czy J.I. Case 10-18 był ciągnikiem przystosowanym do pracy z pługiem, czy raczej do innych zastosowań polowych?
J.I. Case 10-18 był przede wszystkim ciągnikiem do prac uciągowych, więc mógł współpracować z pługiem, ale w realiach swojej epoki chodziło zwykle o lżejsze lub odpowiednio dobrane narzędzia. Nie był to jeszcze ciągnik projektowany pod szeroki zakres współczesnych maszyn zawieszanych.
W praktyce jego rola obejmowała także inne zadania polowe wymagające stałego uciągu, na przykład pracę z narzędziami do uprawy gleby lub transportem rolniczym. O tym, czy dobrze radził sobie z konkretnym pługiem, decydowały warunki gleby, masa narzędzia i sposób jego sprzęgnięcia z ciągnikiem.
Jakiego rodzaju napęd i układ jezdny zastosowano w J.I. Case 10-18 i jak wpływało to na jego pracę w terenie?
To był ciągnik z napędem na tylne koła i prostym układem jezdnym typowym dla wczesnych maszyn rolniczych. Taka konstrukcja dawała mu podstawową zdolność do pracy w polu, ale nie zapewniała trakcji i zwrotności znanej z późniejszych ciągników.
W terenie oznaczało to dobrą przydatność do powolnych, ciężkich prac uciągowych, lecz także większą wrażliwość na warunki gruntu. Na miękkiej lub nierównej powierzchni liczyły się masa maszyny, przyczepność kół i odpowiedni dobór narzędzia, bo układ jezdny był znacznie prostszy niż w nowszych konstrukcjach.
Jakie były główne ograniczenia J.I. Case 10-18 podczas pracy w porównaniu z późniejszymi ciągnikami rolniczymi?
Największym ograniczeniem J.I. Case 10-18 była jego epoka konstrukcyjna: prosty układ napędowy, ograniczona uniwersalność i brak rozwiązań, które później stały się standardem w ciągnikach rolniczych. W porównaniu z nowszymi maszynami miał mniejszy zakres zastosowań i słabsze dostosowanie do różnych narzędzi.
W codziennej pracy oznaczało to również niższy komfort obsługi, mniejszą elastyczność w polu i większą zależność od warunków gruntowych oraz umiejętności operatora. Nie był to ciągnik do szybkiej, wielozadaniowej eksploatacji, lecz maszyna do prostych prac uciągowych w realiach początku XX wieku.
Czy J.I. Case 10-18 był modelem przeznaczonym do gospodarstw o większym areale, czy sprawdzał się także w mniejszych gospodarstwach?
J.I. Case 10-18 był bardziej przydatny w gospodarstwach, w których potrzebowano mechanicznego wsparcia do cięższych prac polowych, więc częściej pasował do większego areału lub do gospodarstw wykonujących bardziej wymagające zadania. W tamtym okresie takie ciągniki nie były jeszcze maszynami uniwersalnymi dla każdego typu gospodarstwa.
W mniejszych gospodarstwach mógł być używany, jeśli uzasadniała to skala pracy i dostęp do odpowiednich narzędzi, ale jego potencjał nie był tak łatwo wykorzystywany jak w gospodarstwach o większej powierzchni. O przydatności decydowały przede wszystkim potrzeby uciągowe, a nie sama wielkość gospodarstwa.
Jaką rolę J.I. Case 10-18 pełnił w gospodarstwie w okresie, gdy był produkowany?
W gospodarstwie J.I. Case 10-18 pełnił rolę ciągnika uciągowego, czyli maszyny zastępującej lub wspomagającej pracę zwierząt pociągowych przy cięższych zadaniach. Był wykorzystywany tam, gdzie liczyła się siła i możliwość długiej pracy z narzędziami polowymi.
Jego znaczenie polegało przede wszystkim na mechanizacji podstawowych prac rolnych w okresie, gdy ciągnik był jeszcze nowością. Nie był maszyną do wielu różnych zadań naraz, lecz narzędziem do wykonywania prostych, powtarzalnych prac w polu i przy transporcie gospodarczym.
Z jakimi maszynami lub narzędziami J.I. Case 10-18 mógł współpracować w realiach swojej epoki?
W realiach swojej epoki J.I. Case 10-18 mógł współpracować z prostymi narzędziami uciągowymi, takimi jak pługi, brony czy inne maszyny wymagające ciągnięcia po polu. Zakres współpracy był jednak ograniczony przez ówczesne sposoby sprzęgania i przez brak nowoczesnych układów zawieszenia.
Możliwa była też praca przy prostym transporcie rolniczym, jeśli narzędzie lub wóz były dostosowane do ówczesnych rozwiązań technicznych. Trzeba jednak pamiętać, że nie był to ciągnik projektowany pod dzisiejszy osprzęt, więc zgodność zależała od epoki i konkretnej konfiguracji gospodarstwa.
Jakie cechy J.I. Case 10-18 są najczęściej podkreślane przez pasjonatów starych ciągników i historyków techniki?
Pasjonaci starych ciągników i historycy techniki najczęściej zwracają uwagę na wczesny charakter konstrukcji, prostotę budowy i miejsce tego modelu w rozwoju mechanizacji rolnictwa. J.I. Case 10-18 jest interesujący jako przykład maszyny z okresu, gdy ciągniki dopiero zaczynały zastępować tradycyjne źródła siły pociągowej.
Ważna jest też jego wartość dokumentacyjna: pokazuje, jak wyglądały rozwiązania techniczne stosowane na początku XX wieku i jakie kompromisy były wtedy konieczne. Dla kolekcjonerów istotna bywa również oryginalność zachowanych elementów, bo w tak starych maszynach to właśnie ona najlepiej oddaje historyczny charakter egzemplarza.
Na co zwracać uwagę przy ocenie zachowanych egzemplarzy J.I. Case 10-18 pod kątem kompletności i oryginalności?
Przy ocenie zachowanego egzemplarza najważniejsze są kompletność głównych zespołów, zgodność elementów z okresem produkcji i brak nadmiernych przeróbek. W przypadku tak starej maszyny szczególnie istotne są oryginalne rozwiązania konstrukcyjne, bo późniejsze naprawy często zmieniają jej historyczny charakter.
Warto sprawdzić, czy zachowały się kluczowe części układu jezdnego, napędowego i sterowania oraz czy nie zostały zastąpione elementami z innych modeli. Dla kolekcjonera liczy się nie tylko stan wizualny, ale też to, na ile egzemplarz odpowiada pierwotnej specyfikacji i czy nie jest złożony z przypadkowych części.
Do jakich prac polowych J.I. Case 10-18 był przeznaczony?
J.I. Case 10-18 był przeznaczony do prostych prac polowych wymagających uciągu, przede wszystkim do ciągnięcia narzędzi uprawowych i wykonywania cięższych zadań niż te, które wcześniej powierzano zwierzętom. W jego przypadku kluczowa była siła pociągowa, a nie wszechstronność znana z późniejszych ciągników.
W praktyce oznaczało to pracę przy orce, bronowaniu i podobnych zadaniach związanych z przygotowaniem gleby. Nie był to jednak ciągnik do szerokiego zakresu współczesnych operacji polowych, lecz maszyna odpowiadająca potrzebom rolnictwa z początku XX wieku.
Dla jakiego rodzaju gospodarstwa J.I. Case 10-18 mógł być odpowiednim ciągnikiem?
J.I. Case 10-18 mógł być odpowiedni dla gospodarstwa, które potrzebowało prostego ciągnika do cięższych prac uciągowych i miało warunki do wykorzystania takiej maszyny. Najlepiej pasował do gospodarstw, w których liczyła się mechanizacja podstawowych zadań polowych, a nie wielozadaniowość.
Nie był to model nastawiony na każdy typ gospodarstwa w dzisiejszym rozumieniu. Jego przydatność zależała od skali pracy, rodzaju gleby i tego, jakie narzędzia były dostępne w danym okresie, dlatego bardziej odpowiadał gospodarstwom o wyraźnych potrzebach uciągowych.
Jaką rolę J.I. Case 10-18 pełnił w gospodarstwie jako ciągnik?
Jako ciągnik J.I. Case 10-18 pełnił rolę maszyny, która miała zastąpić pracę zaprzęgu przy cięższych zadaniach polowych. Był więc przede wszystkim źródłem siły pociągowej, a nie uniwersalnym nośnikiem osprzętu.
W gospodarstwie oznaczało to wsparcie przy orce, uprawie i prostym transporcie wewnętrznym. Jego zadaniem było ułatwienie prac wymagających stałego uciągu, w realiach, w których mechanizacja dopiero zaczynała się upowszechniać.
Z jakimi narzędziami lub maszynami mógł współpracować J.I. Case 10-18?
J.I. Case 10-18 mógł współpracować z narzędziami ciągnionymi, takimi jak pługi, brony czy proste maszyny uprawowe używane w jego epoce. Zakres współpracy był ograniczony do osprzętu dostosowanego do ówczesnych sposobów zaczepiania i do możliwości uciągowych maszyny.
W pewnym zakresie mógł też obsługiwać proste wozy i inne środki transportu gospodarskiego. Nie należy jednak przenosić na niego współczesnych oczekiwań dotyczących hydrauliki, WOM czy maszyn zawieszanych, bo takie rozwiązania nie były wtedy standardem.
Jakie były najważniejsze ograniczenia J.I. Case 10-18 w codziennej eksploatacji?
Najważniejsze ograniczenia J.I. Case 10-18 wynikały z jego wczesnej konstrukcji: był prosty, ale przez to mało uniwersalny i wymagający dostosowania pracy do warunków pola. W codziennej eksploatacji ograniczały go też rozwiązania techniczne typowe dla początku XX wieku, które nie dawały komfortu i elastyczności znanej z późniejszych ciągników.
Trzeba też brać pod uwagę, że taki model był bardziej wrażliwy na stan nawierzchni, rodzaj gleby i właściwy dobór narzędzia. W praktyce oznaczało to mniejszą swobodę użytkowania, większą zależność od doświadczenia operatora i brak wielu udogodnień, które później stały się standardem w rolnictwie.