| Fiat 1300S dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | Fiat |
| Model ciągnika | Fiat 1300S |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | – |
| Następny model | – |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1976 do 1979 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Fiat 1300S Nowe! 2.91 AGROrank to nasza ocena! dość mocna jednostka, nadaje się na duże gospodarstwa, zasilany olejem napędowym, silnik o dużej pojemności skokowej i mocy, jednostka przeciętna aczkolwiek efektywna, gwarantuje dobry stosunek osiągów do kosztów, osiągi i sprawność wypadają bardzo dobrze, ta ilość cylindrów zapewnia wyższą kulturę pracy, znamionowe obroty pracy na wręcz idealnym poziomie... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Fiat 1300S | Pytania - forum dotyczące modelu Fiat 1300S Nowe! |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 150 KM (111.9 kW) |
| Obroty znamionowe | 2400 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | Fiat |
| Typ silnika | Fiat |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | 7.4 l. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 6 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | 110 mm |
| Skok tłoka (suw) | 130 mm |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | b.d. |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | b.d. |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | 540 obr. / min. |
| Sterowanie WOM | ręczne |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | 4270 mm |
| Wysokość | 2930 mm |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | 2560 mm |
| Rozmiar kół z przodu | 12.4-28 |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x4, MFWD, 4WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na wszystkie koła, stały rozkład siły na wszystkie 4 koła, napęd przedni, napęd mechaniczny na przednie koła |
| Napęd stały | Tak |
| Stały rozkład sił na wszystkie koła | Tak |
| Dynamiczny podział mocy na osie (włącznie z całkowitym umieszczeniem mocy na jednej osi) | b.d., napęd AWD |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | 12 |
| Liczba biegów do tyłu | 4 |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Fiat 1300S dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Fiat 1300S najlepiej pasował do lżejszych i średnio ciężkich prac polowych, zwłaszcza tam, gdzie liczyła się dobra zwrotność i możliwość pracy z typowymi maszynami zawieszanymi. W praktyce sprawdzał się przy uprawie przedsiewnej, bronowaniu, siewie, koszeniu oraz przy pracach pomocniczych w gospodarstwie.
W transporcie mógł obsługiwać przyczepy i przewóz płodów rolnych na krótszych oraz średnich odcinkach. Nie był to ciągnik nastawiony na bardzo ciężki transport, ale w gospodarstwach o mieszanym profilu dobrze uzupełniał pracę polową właśnie dzięki temu, że mógł przechodzić między polem a podwórzem bez dużych przestojów.
Fiat 1300S był rozwinięciem rodziny Fiata 1300, czyli wersją przygotowaną jako odmiana mocniejsza lub lepiej dostosowana do określonych potrzeb użytkowych. W praktyce takie oznaczenie zwykle wskazywało na wariant z innym zestrojeniem lub wyposażeniem niż podstawowy model, a nie na całkowicie nową konstrukcję.
Różnice względem Fiata 1300 dotyczyły przede wszystkim konfiguracji technicznej i poziomu wyposażenia, a nie samej idei ciągnika. Bez dokumentacji dla konkretnej wersji nie warto przypisywać mu wszystkich cech całej serii, ale można przyjąć, że 1300S stanowił bardziej dopracowaną odmianę w obrębie tej samej rodziny modeli.
W Fiacie 1300S zastosowano silnik wysokoprężny z rodziny stosowanej w ciągnikach Fiata z tego okresu, nastawiony na prostą i trwałą eksploatację. Tego typu jednostka była typowa dla maszyn tej klasy: zapewniała równą pracę pod obciążeniem i była przystosowana do wielogodzinnej pracy w polu.
Na kulturę pracy wpływało przede wszystkim to, że silnik diesla lepiej znosił stałe obciążenie niż jednostki o bardziej samochodowym charakterze. Użytkownicy takich ciągników zwykle zwracali uwagę na elastyczność przy pracy z narzędziami roboczymi oraz na to, że przy odpowiedniej obsłudze silnik pracował przewidywalnie i bez nadmiernych komplikacji konstrukcyjnych.
W okresie produkcji Fiat 1300S mógł współpracować z typowymi maszynami zawieszanymi i przyczepianymi używanymi w gospodarstwach średniej wielkości. Chodziło przede wszystkim o pług, bronę, kultywator, siewnik, kosiarkę, przetrząsacz, zgrabiarkę oraz lekkie przyczepy transportowe.
Dobór osprzętu zależał od wersji wyposażenia, stanu technicznego i warunków pracy, więc nie każdy egzemplarz miał identyczny zakres możliwości. W praktyce Fiat 1300S był ciągnikiem, który dobrze odnajdywał się przy klasycznych narzędziach rolniczych swojej epoki, bez wchodzenia w segment najcięższych maszyn uprawowych.
W codziennej eksploatacji najważniejsze były prostota budowy, dostęp do podstawowych podzespołów i konstrukcja nastawiona na łatwą obsługę serwisową. W starszych ciągnikach tej klasy liczyło się też to, że wiele czynności można było wykonać bez skomplikowanej diagnostyki elektronicznej, co miało duże znaczenie w gospodarstwach pracujących we własnym zakresie.
Istotne były również rozwiązania wpływające na trakcję, sterowność i wygodę obsługi podczas wielogodzinnej pracy. W praktyce użytkownik oceniał taki ciągnik przez pryzmat tego, czy dobrze znosił codzienne uruchamianie, pracę z narzędziami i podstawową obsługę okresową, a nie przez liczbę nowoczesnych funkcji.
Fiat 1300S był ciągnikiem przede wszystkim uniwersalnym. Taki model miał łączyć prace polowe, transport i zadania pomocnicze w gospodarstwie, zamiast być wyspecjalizowaną maszyną do jednego typu robót.
To właśnie uniwersalność była jego główną cechą użytkową: mógł obsługiwać różne narzędzia i przechodzić między sezonowymi zadaniami bez konieczności budowania całego gospodarstwa wokół jednej funkcji. Nie był jednak maszyną wyspecjalizowaną do bardzo ciężkiej uprawy ani do zadań wymagających dużej mocy rezerwowej.
Najczęściej odczuwalnym ograniczeniem była skala możliwości wynikająca z konstrukcji i epoki, w której ten ciągnik powstał. W porównaniu z nowszymi maszynami miał mniejszy komfort pracy, prostsze wyposażenie i ograniczenia przy bardzo ciężkich zadaniach polowych lub transporcie z dużym obciążeniem.
W praktyce użytkownicy takich ciągników zwracają też uwagę na wiek egzemplarzy: stan zużycia, dostępność sprawnych podzespołów i jakość wcześniejszych napraw mocno wpływają na odczuwalne ograniczenia. Dlatego w przypadku Fiata 1300S ważniejszy od samego modelu bywa konkretny stan techniczny danego ciągnika.
Przy ocenie stanu technicznego po latach użytkownicy najczęściej sprawdzają silnik, skrzynię biegów, układ hydrauliczny, hamulce oraz luzy w układzie kierowniczym i zawieszeniu osi. W starszym ciągniku równie ważne są wycieki, ciśnienie oleju, dymienie silnika i łatwość uruchamiania na zimno.
Duże znaczenie ma też stan instalacji elektrycznej, ogumienia i elementów roboczych, bo to one często decydują o realnym koszcie dalszej eksploatacji. W praktyce egzemplarz zadbany mechanicznie bywa znacznie ważniejszy niż sam przebieg czy wiek zapisany w dokumentach.
Do Fiata 1300S można dziś znaleźć wiele podstawowych części eksploatacyjnych, ale nie zawsze jest to tak proste jak w przypadku nowszych modeli. Filtry, oleje, paski, uszczelnienia czy elementy obsługowe są zwykle dostępne, natomiast części bardziej specyficzne mogą wymagać szukania w wyspecjalizowanych źródłach lub wśród zamienników.
Trzeba też brać pod uwagę, że dostępność zależy od konkretnego podzespołu i wersji ciągnika. W przypadku starszych Fiatów często łatwiej zdobyć materiały eksploatacyjne niż elementy skrzyni, hydrauliki czy wyposażenia kabiny, dlatego przed zakupem warto weryfikować dostępność dla konkretnej części, a nie dla modelu ogólnie.
Najczęściej pytania dotyczą wymiany oleju i filtrów, regulacji układu paliwowego, obsługi hydrauliki oraz podstawowej diagnostyki silnika i skrzyni biegów. W starszym ciągniku użytkownicy często chcą też wiedzieć, jakie płyny stosować i jak rozpoznać objawy zużycia poszczególnych podzespołów.
Pojawiają się również pytania o odpowietrzanie układu paliwowego, stan pompy wtryskowej, pracę sprzęgła i hamulców oraz o to, które czynności można wykonać samodzielnie. To naturalne przy maszynie z tej epoki, bo większość bieżącej obsługi opiera się na regularnej kontroli mechanicznej, a nie na elektronice.
Fiat 1300S najlepiej nadawał się do codziennych prac ogólnogospodarczych i lekkich do średnich prac polowych. Dobrze wpisywał się w zadania takie jak uprawa przedsiewna, siew, koszenie, zgrabianie, transport płodów rolnych i obsługa prostych maszyn pomocniczych.
Był to ciągnik, który mógł pełnić rolę podstawowej maszyny w gospodarstwie o umiarkowanej skali albo ważnego ciągnika pomocniczego tam, gdzie większe jednostki wykonywały cięższe zadania. Jego mocne strony ujawniały się wtedy, gdy potrzebna była wszechstronność, a nie specjalizacja w jednym, bardzo wymagającym kierunku pracy.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstw średnich, mieszanych i takich, które potrzebowały jednego ciągnika do wielu zadań w ciągu roku. W takich warunkach liczyła się możliwość pracy zarówno w polu, jak i przy transporcie, załadunku pomocniczym czy obsłudze prostych narzędzi.
W mniejszych gospodarstwach mógł pełnić rolę głównej maszyny, a w większych często byłby traktowany jako ciągnik uzupełniający. O jego przydatności decydowała raczej elastyczność zastosowań niż wyspecjalizowanie pod jeden typ produkcji.
Fiat 1300S mógł pełnić obie role, ale najczęściej był ceniony jako ciągnik uniwersalny do zadań codziennych. W gospodarstwie średnim mógł być maszyną główną, jeśli zakres prac nie wymagał bardzo dużej mocy, natomiast w większym gospodarstwie zwykle lepiej sprawdzał się jako ciągnik pomocniczy.
Jako maszyna pomocnicza był przydatny do transportu, lekkich prac uprawowych i obsługi osprzętu sezonowego. Jako ciągnik główny miał sens tam, gdzie gospodarstwo opierało się na klasycznych technologiach i nie wymagało pracy z ciężkimi, szerokimi agregatami.
Najczęściej współpracował z pługami, bronami, kultywatorami, siewnikami, kosiarkami, zgrabiarkami i lekkimi przyczepami. W zależności od wyposażenia i warunków mógł też obsługiwać inne klasyczne maszyny zawieszane używane w gospodarstwach z okresu jego produkcji.
Zakres współpracy zależał od zapotrzebowania na moc, rodzaju zaczepu, hydrauliki i sprawności układu WOM, jeśli dany osprzęt tego wymagał. Dlatego w praktyce najlepiej patrzeć na Fiata 1300S jako na ciągnik do typowych narzędzi rolniczych swojej epoki, a nie do najcięższych zestawów uprawowych.
Najlepiej odpowiadały mu warunki typowe dla gospodarstw o umiarkowanej skali, z pracą rozłożoną na wiele prostych zadań w sezonie. Dobrze radził sobie tam, gdzie ważna była regularna eksploatacja, umiarkowane obciążenie i częsta zmiana rodzaju pracy.
W praktyce był to ciągnik dla pól i zadań, w których nie trzeba było stale wykorzystywać maksymalnej mocy ani bardzo ciężkiego osprzętu. Najlepiej czuł się w pracy ciągłej, ale bez ekstremalnych przeciążeń, przy klasycznych narzędziach i w gospodarstwie, które potrafiło wykorzystać jego prostą, użytkową konstrukcję.