| Farmall A-514 dane techniczne | |
|---|---|
| Marka (producent) | International Harvester |
| Model ciągnika | Farmall A-514 |
| Seria | b.d. |
| Poprzedni model | Farmall AM-7 |
| Następny model | Farmall A-554 |
| Mniejsza wersja | – |
| Większa wersja | – |
| Lata produkcji | od 1962 do 1964 r. |
| Kabina z systemem ROPS | Nie |
| Opinie | Opinie o Farmall A-514 Nowe! 2.3 AGROrank to nasza ocena! silnik nie jest dość mocny, silnik diesla, silnik 4-cylindrowy, raczej niskie obroty znamionowe silnika, oświetlenie raczej typowe, hamulec bez wspomagania, napęd na 2 koła, brak synchronizacji w skrzyni... cała opinia |
| Porównywarka | Porównaj ciągnik Nowe! |
| Pytania na forum o Farmall A-514 | Pytania - forum dotyczące modelu Farmall A-514 Nowe! |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Maksymalna moc (KM / kW) | 50.5 KM (37.7 kW) |
| Obroty znamionowe | 1450 obr. / min. |
| Spalanie | b.d. |
| Pojemność zbiornika paliwa | b.d. |
| Maksymalna prędkość | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Rodzaj paliwa | Olej napędowy (diesel) |
| Producent silnika | b.d. |
| Typ silnika | International Harvester AD-264 |
| Rodzaj silnika | Diesel (silnik wysokoprężny) |
| Pojemność silnika | b.d. |
| Ilość suwów | 4 |
| Liczba cylindrów | 4 |
| Kompresja (stopień sprężania) | b.d. |
| Średnica tłoka | b.d. |
| Skok tłoka (suw) | b.d. |
| Maksymalny moment obrotowy | b.d. |
| Filtr powietrza | b.d. |
| Filtr paliwa | b.d. |
| Ilość komór w filtrze paliwa | b.d. |
| Filtr oleju | b.d. |
| Pompa oleju | b.d. |
| Regulacja obrotów (sterowanie) | b.d. |
| Rodzaj pompy wtryskowej | b.d. |
| Wtryskiwacze | b.d. |
| Ciśnienie wtrysku | b.d. |
| Chłodzenie | Silnik chłodzony cieczą |
| Obieg wymuszony | b.d. |
| Chłodnica | tak |
| Termostat | b.d. |
| Rodzaj chłodnicy | b.d. |
| Ilość płynu chłodzącego | b.d. |
| Sprzęgło | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Turbosprężarka | Nie |
| Podwójna sprężarka (dual) | Nie dotyczy |
| Chłodnica powietrza doładowującego (intercooler) | Nie dotyczy |
| Chłodnica za sprężarką (aftercooler) | Nie dotyczy |
| Turbosprężarka z zaworem wastegate | Nie dotyczy |
| Zmienna geometria łopatek w turbinie | Nie dotyczy |
| Zawór regulacyjny ciśnienia (wastegate) | Nie dotyczy |
| Dodatkowe parametry turbiny | – |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napięcie zasilania rozrusznika (V) | b.d. |
| Masa | b.d. |
| Akumulator (V) | b.d. |
| Ilość akumulatorów | b.d. |
| Rodzaj ładowania | b.d. |
| Producent systemu ładowania | b.d. |
| Rodzaj zapłonu | b.d. |
| Tylna lampa stopu | tak |
| Tylna lampa rolnicza | b.d. |
| Lampa typu kogut | nie |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Liczba obrotów | b.d. |
| Sterowanie WOM | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| System ABS (zapobieganie blokowaniu kół) | Nie |
| System wspomagania hamulców | Nie |
| Zespół hamulcowy | b.d. |
| Mechanizm różnicowy | Nie |
| Rodzaj hamulców | b.d. |
| Tarcze | – |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Ciężar | b.d. |
| Długość | b.d. |
| Wysokość | b.d. |
| Szerokość | b.d. |
| Prześwit | b.d. |
| Rozstaw kół z przodu | b.d. |
| Rozstaw kół z tyłu | b.d. |
| Rozstaw osi | b.d. |
| Rozmiar kół z przodu | b.d. |
| Rozmiar kół z tyłu | b.d. |
| Dop. masa całkowita przyczepy bez hamulca | 1500 kg |
| Dop. masa całkowita przyczepy z hamulcem | b.d. |
| Największy dopuszczalny nacisk na oś | b.d. |
| Dopuszczalna masa całkowita (DMC) | b.d. |
| Promień skrętu | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Napęd | 4x2, 2WD (w zależności od wersji) |
| Dodatkowe cechy napędu | napęd na jedną oś |
| Niezależne zawieszenie (ILS - Independent Link Suspension) | Brak |
| Przegubowe | – |
| Napęd gąsienicowy | Nie |
| Hydrostatyczny układ kierowniczy | Nie |
| Mechanizm różnicowy | b.d. |
| Układ kierowniczy | drążkowy |
| Drążki reakcyjne z przodu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z tyłu | b.d. |
| Zwolnice planetarne z przodu | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| TUZ | b.d. |
| Rodzaj podnośnika hydraulicznego | b.d. |
| Wydajność pompy podnośnika | b.d. |
| Ciśnienie pompy podnośnika | b.d. |
| Układ hydrauliczny Load Sensing | Nie |
| Układ zamknięty | b.d. |
| Układ centralny | Nie |
| Stały przepływ | Nie |
| Stałe ciśnienie | Nie |
| Układ sterujący | b.d. |
| Rozdzielacz dwusekcyjny | b.d. |
| Szybkozłącza | b.d. |
| Funkcja / Przycisk Auto Lift | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Skrzynia synchroniczna | b.d. |
| Przekładnia PowerShift | Nie |
| Przekładnia z mechanizmem nawrotnym (PowerShuttle) | Nie |
| Dodatkowe informacje o przekładni | – |
| Liczba biegów do przodu | b.d. |
| Liczba biegów do tyłu | b.d. |
| Biegi pełzające | b.d. |
| Farmall A-514 dane techniczne | Wartość |
|---|---|
| Górny zaczep transportowy | tak (???) |
| Zaczep dolny | b.d. |
| Klimatyzacja | b.d. |
Farmall A-514 był ciągnikiem o charakterze lekkim lub średnim, więc jego konstrukcja wpisywała się w typowe potrzeby mniejszych i średnich gospodarstw z okresu, w którym powstał. W porównaniu z większymi Farmallami był prostszy i bardziej nastawiony na codzienne prace pomocnicze niż na ciężką orkę czy pracę z szerokimi zestawami uprawowymi.
Na tle mniejszych modeli z tej samej rodziny jego znaczenie polegało przede wszystkim na tym, że mógł przejąć część zadań wymagających większego zapasu możliwości niż w najlżejszych ciągnikach. W praktyce taki układ dawał użytkownikowi maszynę bardziej uniwersalną, ale nadal osadzoną w realiach gospodarstw, które nie potrzebowały dużego ciągnika polowego.
Ten model był bliższy roli ciągnika pomocniczego niż głównej maszyny do najcięższych prac. Najczęściej sprawdzał się tam, gdzie potrzebny był ciągnik do lżejszych zadań, transportu, prac przy obsłudze gospodarstwa i prostszych prac polowych.
W mniejszych gospodarstwach mógł jednak pełnić funkcję podstawowego ciągnika, jeśli zakres prac nie wymagał dużej mocy ani pracy z ciężkim osprzętem. O tym, czy był maszyną główną, decydował więc przede wszystkim profil gospodarstwa i skala produkcji.
Najbardziej pasował do gospodarstw o umiarkowanej powierzchni, w których liczyła się wszechstronność, a nie duża wydajność w ciężkiej uprawie. Taki ciągnik wybierano zwykle tam, gdzie trzeba było wykonywać wiele różnych zadań, ale bez stałej potrzeby pracy z dużymi maszynami.
W praktyce mógł odpowiadać gospodarstwom mieszanym, nastawionym na uprawę i obsługę zwierząt, a także mniejszym gospodarstwom rodzinnym. Jego charakter był bliższy codziennej pracy pomocniczej niż specjalistycznej eksploatacji w dużej produkcji polowej.
W porównaniu z większymi ciągnikami International Harvester Farmall A-514 zajmował miejsce maszyny bardziej uniwersalnej, ale mniej odpowiedniej do ciężkich zadań. Mógł wykonywać prace, które dla dużego ciągnika byłyby zbyt mało opłacalne organizacyjnie, a jednocześnie dawał większy zapas możliwości niż najmniejsze modele.
W gospodarstwie taki układ zwykle oznaczał rolę ciągnika pośredniego: do codziennych prac, lżejszej uprawy, transportu i obsługi sprzętu. Nie zastępował dużej maszyny w ciężkiej orce, ale mógł przejąć wiele zadań, które nie wymagały najwyższej klasy uciągu.
W praktyce mógł współpracować z lżejszymi maszynami zawieszanymi i narzędziami używanymi w typowych pracach gospodarstwa, takimi jak kultywatory, brony, lekkie pługi czy proste maszyny do pielęgnacji upraw. Zakres współpracy zależał jednak od konkretnej wersji wyposażenia, zwłaszcza układu hydraulicznego i WOM.
Do zastosowań gospodarczych należały też prace z przyczepą, rozsiewaczem, opryskiwaczem albo innymi maszynami wymagającymi ciągnika o umiarkowanej mocy i prostym zapotrzebowaniu na napęd. Nie był to jednak model przeznaczony do najcięższych zestawów, więc dobór osprzętu musiał uwzględniać jego klasę i realne możliwości uciągu.
Najważniejszym ograniczeniem była skala prac, do których taki ciągnik był po prostu za mały. Przy ciężkiej orce, pracy z szerokimi agregatami albo w trudnych warunkach glebowych jego możliwości mogły być niewystarczające, więc dobór do takich zadań wymagał ostrożności.
Brano też pod uwagę zapas mocy, udźwig podnośnika i możliwości współpracy z maszynami wymagającymi stabilnego napędu. W praktyce oznaczało to, że Farmall A-514 lepiej pasował do lżejszych i średnich prac niż do zadań, w których liczy się duża rezerwa siły i wydajności.
W przypadku tego modelu najważniejsze były rozwiązania typowe dla ciągników Farmall z tego okresu: prosta konstrukcja, układ nastawiony na łatwą obsługę i przystosowanie do codziennej pracy w gospodarstwie. To właśnie taki charakter techniczny decydował o jego zastosowaniu bardziej niż pojedynczy, wyróżniający się detal.
Jeżeli egzemplarz był wyposażony w hydraulikę lub WOM, miało to bezpośredni wpływ na zakres możliwych prac i dobór osprzętu. W praktyce użytkownik oceniał więc nie tylko sam model, ale też konkretną konfigurację, bo od niej zależała użyteczność ciągnika w pracy z maszynami towarzyszącymi.
Z punktu widzenia użytkownika najważniejsze były różnice w klasie mocy, masie i zakresie zadań, do których ciągnik był przeznaczony. Pokrewne modele mogły wyglądać podobnie, ale w praktyce różniły się zapasem siły uciągu, możliwościami pracy z osprzętem i tym, czy lepiej sprawdzały się jako maszyny pomocnicze czy bardziej uniwersalne.
Istotne były też różnice w wyposażeniu, zwłaszcza w hydraulice, WOM i rozwiązaniach przekładniowych, bo to one wpływały na codzienne użytkowanie. Przy porównaniu z innymi Farmallami nie chodziło więc tylko o oznaczenie modelu, ale o to, jaką pracę można było realnie wykonać danym egzemplarzem.
Najlepiej pasował do warunków, w których potrzebny był ciągnik do regularnej, ale niezbyt ciężkiej pracy: na polach o umiarkowanej powierzchni, w gospodarstwach mieszanych i przy zadaniach pomocniczych. Taki model był sensowny tam, gdzie liczyła się wszechstronność i prostota obsługi, a nie maksymalna wydajność w dużych zestawach roboczych.
W realiach swojego okresu produkcji dobrze odpowiadał także pracy w gospodarstwach, które wykonywały wiele czynności jednym ciągnikiem. Jego charakter był więc bardziej praktyczny niż wyspecjalizowany, zwłaszcza w środowisku, gdzie maszyna miała obsługiwać różne zadania w ciągu sezonu.
Przy ocenie zachowanych egzemplarzy najczęściej zwraca się uwagę na stan zużycia mechanicznego, szczelność układów i kompletność wyposażenia. W starszych ciągnikach tego typu istotne są też elementy związane z uruchamianiem, pracą przekładni oraz stanem hydrauliki, jeśli była montowana w danej wersji.
Duże znaczenie ma również dostępność części i to, czy egzemplarz był wcześniej naprawiany zgodnie z oryginalną konstrukcją. W praktyce zachowany Farmall A-514 ocenia się nie tylko przez pryzmat wieku, ale też przez stopień zachowania sprawności i wcześniejszych przeróbek.
Najlepiej nadawał się do lżejszych prac polowych, takich jak uprawa przedsiewna, bronowanie, prace pielęgnacyjne i inne zadania niewymagające dużego zapasu mocy. W gospodarstwie mógł też obsługiwać transport, proste prace przy załadunku oraz zadania związane z codzienną obsługą obejścia.
Jego charakter sprawiał, że był użyteczny tam, gdzie ciągnik miał często zmieniać rodzaj pracy i nie musiał współpracować z najcięższym sprzętem. To właśnie połączenie prostych prac polowych i gospodarczych było dla takiej konstrukcji najbardziej naturalne.
Najbardziej odpowiedni był dla gospodarstwa małego lub średniego, w którym ciągnik miał wykonywać wiele różnych zadań, ale bez potrzeby pracy z dużymi maszynami. Taki profil obejmował zwykle gospodarstwa rodzinne, mieszane i te, które potrzebowały jednej wszechstronnej maszyny do codziennej obsługi.
Jeśli gospodarstwo miało ograniczony areał i umiarkowane wymagania w zakresie ciężkiej uprawy, Farmall A-514 mógł być rozsądnym wyborem użytkowym. Nie był natomiast maszyną nastawioną na duże, intensywne gospodarstwa polowe o wysokim zapotrzebowaniu na moc.
Jako ciągnik pomocniczy sprawdzał się bardzo naturalnie, bo mógł przejmować transport, lekkie prace polowe i obsługę maszyn, które nie wymagały dużej mocy. W takim układzie odciążał większy ciągnik i był używany tam, gdzie liczyła się zwinność oraz prostota pracy.
Jako ciągnik podstawowy mógł funkcjonować przede wszystkim w mniejszych gospodarstwach, gdzie zakres zadań nie przekraczał jego możliwości. Wtedy pełnił rolę głównej maszyny roboczej, ale tylko w realiach, które nie wymagały ciężkiej, intensywnej eksploatacji.
Podczas typowych prac rolniczych mógł współpracować z lekkimi narzędziami uprawowymi i maszynami zawieszanymi, takimi jak brony, kultywatory, lekkie pługi czy opryskiwacze. W zależności od wyposażenia mógł też obsługiwać maszyny napędzane z WOM, jeśli dana wersja taki układ posiadała.
W praktyce ważne było dopasowanie osprzętu do jego klasy mocy i możliwości hydrauliki, bo nie każdy współczesny lub cięższy agregat byłby dla niego odpowiedni. Najbezpieczniej traktować go jako ciągnik do prostych i umiarkowanie wymagających zestawów roboczych.
Najważniejsze ograniczenia wynikały z jego klasy użytkowej: nie był to ciągnik do ciężkich prac ani do pracy z dużym osprzętem. W codziennej eksploatacji oznaczało to konieczność rozsądnego doboru zadań, zwłaszcza gdy pojawiały się trudniejsze warunki glebowe lub większe obciążenie transportowe.
Drugą istotną kwestią była zależność od stanu konkretnego egzemplarza, bo w starszych maszynach duże znaczenie mają zużycie podzespołów i wcześniejsze naprawy. W praktyce ograniczeniem bywała więc nie tylko konstrukcja modelu, ale też rzeczywisty stan zachowanego ciągnika.