Tutkarz bacbusek

objawy, zwalczanie, charakterystyka, budowa i rozwój

Występowanie
Pospolity w Europie Wschodniej i Środkowej. Występuje na wielu gatunkach drzew liściastych, także na jabłoni, gruszy, wiśni, czereśni, śliwie, brzoskwini i moreli. Największe szkody powoduje na jabłoniach.
Objawy
Wczesną wiosną w nierozwiniętych pąkach widać głębokie wyżerki. Uszkodzone pąki zasychają i opadają. W lecie i jesienią płytsze i głębsze wgryzienia można zauważyć zarówno na zawiązkach, jak i na owocach. Owoce w miejscach nakłuć są zdeformowane. Większość uszkodzonych zawiązków zwisa luźno na podgryzionych szypułkach. Wewnątrz przywiędniętych zawiązków w korytarzu znajduje się larwa szkodnika, uszkodzone zawiązki bardzo często są opanowywane przez brunatną zgniliznę.
Zwalczanie
Opryskiwać drzewa przed kwitnieniem lub zaraz po kwitnieniu preparatami zawierającymi metoksychlor lub trichlorfon albo karbaryl.
Budowa
Owad dorosły jest chrząszczem z rodziny ryjkowcowatych, długości 5 - 5,5 mm, barwy czerwono purpurowej lub ciemnobrązowo czerwonej. Larwy są białe, beznogie, zwinięte.
Rozwój
W ciągu jednego lub, rzadziej, dwóch lat rozwija się jedno pokolenie. Zimują głównie owady dorosłe pod korą pni lub w zeschłych liściach. Mogą także zimować larwy w glebie lub w opadłych owocach. Chrząszcze stają się aktywne wczesną wiosną. W tym czasie wygryzają pąki, później wyżerają niewielkie dziury w liściach oraz nakłuwają zawiązki i owoce, zwłaszcza bliżej szypułki. Samica składa jaja w maju i czerwcu do otworów zrobionych w zawiązkach, a po złożeniu jaja podcina szypułkę owocu. Jedna samica może złożyć ponad 200 jaj. Wylęgnięte larwy żerują najpierw pod skórką zawiązka, a potem drążą korytarze głębiej. Żerowanie trwa 25 - 50 dni.