Tarcznik niszczyciel

objawy, zwalczanie, charakterystyka, budowa i rozwój

Występowanie
Występuje na wszystkich kontynentach. Poraża ogółem około 250 gatunków roślin, głównie drzew i krzewów liściastych, w tym także drzew owocowych. W Polsce nie występuje, zaliczony jest jednak do szkodników kwarantannowych. W zimie 1948/1949 występował w 3 ogniskach w województwie krakowskim, lecz został zlikwidowany. Szkodnik silnie uszkadza owoce, które zniekształcają się i tracą wartość, oraz osłabia i niszczy całe drzewa lub krzewy owocowe.
Objawy
Na gałązkach i owocach, rzadziej na liściach, występują, zwykle bardzo licznie, okrągłe oraz wydłużone, różnej wielkości, ciemnoszare tarczki . Na środku tarczki znajduje się jaśniejsze uwypuklenie w postaci pierścienia . Wokół tarczek na owocach i młodych pędach oraz w miejscach po opadłych tarczkach widać czerwonawe lub zielonobrunatne plamki .
Zwalczanie
Jak owocanki południówki.
Budowa
Jest to czerwiec z rodziny tarcznikowatych. Samice, o ciele miękkim, barwy żółtej, nie mają nóg, czułków, oczu ani skrzydeł, mają natomiast bardzo długą, cienką kłujkę . Przebywają ukryte pod okrągłymi, szarymi tarczkami o średnicy około 2 mm . Samce są bezskrzydłe lub uskrzydlone, z odwłokiem wyciągniętym w cienki stylik . Ich tarczka jest wydłużona. Larwy I stadium są żółte i mają 3 pary nóg, oczy oraz czułki . Larwy starszych stadiów, podobnie jak samice, pozbawione są nóg, czułków oraz oczu i ukryte pod odpowiednio mniejszymi tarczkami.
Rozwój
W Polsce mogłyby w ciągu roku wystąpić 1 - 2 pokolenia. Zimują larwy ukryte pod tarczkami. Począwszy od wiosny samice rodzą żywe larwy, które po wyszukaniu sobie odpowiedniego miejsca zapuszczają kłujkę w tkankę roślinną, nieruchomieją i wytwarzają tarczkę grzbietową.