Rdza śliwy

objawy, zwalczanie, charakterystyka, budowa i rozwój

Występowanie
Występuje powszechnie w rejonach uprawy śliw. Największe znaczenie gospodarcze ma w Stanach Zjednoczonych, Australii oraz w rejonie Morza Śródziemnego. W środkowej Europie, pomimo masowego występowania, szkody są niewielkie. W Polsce jest notowana powszechnie i czasami wyrządza dość znaczne szkody. Żywicielem pośrednim jest zawilec.
Objawy
W drugiej połowie lata na dolnej stronie liści śliw pojawiają się małe, rdzawe, pylące brodaweczki , a pod koniec lata powstają ciemnobrunatne skupienia . Na górnej stronie występują najpierw żółtawozielone plamki, później szarobrunatne, nekrotyczne . Silnie zaatakowane liście są nimi pokryte i wcześniej opadają. Objawy na zawilcu polegają na zniekształceniu liści i pędów kwiatowych. Wskutek zarażenia pędów podziemnych rozwijające się co roku liście są chore i mają barwę jasnozieloną. Na ich dolnej stronie tworzą się jakby miseczki wypełnione rdzawym proszkiem , między nimi zaś, jak również na górnej stronie liści - żółtobrunatne lub ciemnobrunatne plamki.
Zwalczanie
Oprysk w okresie spoczynku i w okresie wegetacji.
Rozwój
Grzyb zimuje w postaci zarodników przetrwalnikowych na opadłych liściach, a także w postaci grzybni w korze pędów jednorocznych. Źródłem zakażenia pierwotnego są zarodniki podstawkowe , które zakażają zawilce. Wytworzone na zawilcu zarodniki ognikowe są źródłem zakażenia liści śliw . Grzyb ten może również odbyć cały cykl rozwojowy na jednym żywicielu - śliwie, gdyż oprócz zarodników przetrwalnikowych zimują na liściach zarodniki letnie , stanowiące na wiosnę źródło infekcji pierwotnej śliw.