Mszyca śliwowo-trzcinowa

objawy, zwalczanie, charakterystyka, budowa i rozwój

Występowanie
W Europie, Azji oraz w Ameryce Północnej i Południowej. Ogólnie bardzo pospolita. Poraża śliwy i ałycze, a jej żywicielem wtórnym jest trzcina.
Objawy
Na dolnej stronie liści śliw oraz na końcach pędów występują kolonie mszyc jak gdyby obsypanych białym proszkiem. Porażone liście nie marszczą się, a tylko niektóre z nich są lekko zwinięta. Mszyce wydalają znaczne ilości rosy miodowej.
Zwalczanie
Jak w przypadku mszycy jabłoniowej.
Budowa
Jest to pluskwiak z rodziny mszycowatych. Bezskrzydłe samice dzieworódki są jasno- lub ciemnozielone . Mszyce wszystkich pokoleń z wyjątkiem pierwszego mają całe ciało silnie pokryte woskiem, który nadaje im barwę zielonawo popielatą . Na trzcinie w jednej kolonii obok zielonych można spotkać osobniki brunatno czerwone. Są one również pokryte woskiem. Osobniki uskrzydlone mają barwę jasnozieloną . Larwy są nieco jaśniejsze od samic. Jaja zimowe, długości około 0,5 mm, są owalne, po złożeniu zielonożółte, później czarne, pokryte skupieniami wosku.
Rozwój
W ciągu roku występuje 13 - 16 pokoleń. Zimują jaja na gałązkach śliw. Larwy wylęgają się w okresie pękania pąków. Wysysają soki z liści i końców pędów. W ostatnich dniach maja oraz w czerwcu pojawiają się osobniki uskrzydlone, które przelatują na trzcinę. Na trzcinie mszyca śliwowo-trzcinowa daje kilka pokoleń bezskrzydłych. Dopiero jesienią znowu pojawiają się uskrzydlone samce i samice, które przelatują na śliwy. Samice rodzą larwy pokolenia płciowego, które po dorośnięciu kopulują z samcami przylatującymi z trzciny i składają jaja zimowe. Część dzieworódek pozostaje na śliwach przez cały okres wegetacji aż do wystąpienia przymrozków.