| Występowanie | |
|---|---|
| W Europie, Azji i Ameryce Północnej. Dość powszechna. Poraża głównie porzeczkę czerwoną, białą i czarną, rzadziej agrest. Żywicielami wtórnymi są czyściec i jasnota. Mszyca ta przenosi wirusy. |
| Objawy | |
|---|---|
| Na najmłodszych liściach występują nabrzmienia barwy żółtawej, żółtej lub intensywnie karminowoczerwonej . Na starszych liściach nabrzmienia są mniej liczne, lecz znacznie większe. Liście mogą się lekko zwijać. |
| Zwalczanie | |
|---|---|
| Jak w przypadku mszycy jabłoniowej. |
| Budowa | |
|---|---|
| Jest to pluskwiak z rodziny mszycowatych. Dorosłe dzieworódki, długości około 2 mm, mają ciało owalne, błyszczące, zielonożółte lub cytrynowożółte . Osobniki uskrzydlone mają barwę zieloną . Larwy są podobne do postaci bezskrzydłej, ale mniejsze. Jaja są czarne, błyszczące. |
| Rozwój | |
|---|---|
| W ciągu roku występuje kilka pokoleń. Zimują jaja u nasady pąków na pędach porzeczek. Larwy wylęgają się w okresie rozwijania się młodych liści i osiedlają się na dolnej ich stronie, wysysając soki. Samice rodzą larwy, które mogą przechodzić na inne liście. W czerwcu i w lipcu pojawiają się osobniki uskrzydlone, które przelatują na czyściec i jasnotę, część jednak osobników przez cały rok pozostaje na porzeczce. Uskrzydlone samice przelatują z powrotem na porzeczkę we wrześniu. Po kopulacji w październiku i listopadzie składają jaja zimowe. |