Choroba szteklenberska wiśni

objawy, zwalczanie, charakterystyka, budowa i rozwój

Występowanie
Występowanie choroby szteklenberskiej stwierdzono w większości krajów europejskich. W Polsce jest to popularna choroba wirusowa wiśni.
Objawy
Choroba jest wywoływana przez szczep wirusa nekrotycznej plamistości pierścieniowej i objawy jej w pierwszym roku po infekcji są identyczne, jak opisano na str. 284. Wiosną na liściach porażonych drzew obserwuje się chlorotyczne, przechodzące w nekrotyczne plamy i pierścienie, w których obrębie tkanka wykrusza się . Liście są drobniejsze, a kwiaty rozwijają się później i mają silnie skrócone szypułki oraz zniekształcone pręciki i słupki. W następnych latach po infekcji pojawia się nowy typ objawów - tzw. enacje. Są to bardzo charakterystyczne, grzebieniowate wyrostki, znajdujące się na dolnej stronie nielicznych liści . Wzrost drzewa jest silnie zahamowany, a na wierzchołkach pędów tworzą się rozetki z drobnych, wąskich i twardych liści . Drzewa chore przechodzą na ogół po fazie szoku w fazę wyzdrowienia. Obserwuje się jednak również zamieranie poszczególnych gałęzi, a po kilku latach nawet całych drzew.
Zwalczanie
Jak nekrotycznej plamistości pierścieniowej wiśni.
Budowa
Czynnik chorobotwórczy: wirus nekrotycznej plamistości pierścieniowej wiśni
Rozwój
Wirus przenoszony jest z pyłkiem, nasionami, a także z chorymi podkładkami, zrazami i oczkami. Szkodliwość choroby zależy w dużej mierze od odmiany oraz pielęgnowania drzew chorych. Najwięcej drzew zamierających z powodu porażenia przez chorobę szteklenberska stwierdza się w sadach zaniedbanych, słabo nawożonych. Umiarkowane cięcie i wysokie dawki nawozów organicznych sprzyjają wyzdrowieniu drzew. Drzewa chore dają znacznie niższe plony nie tylko w fazie szoku, lecz i wówczas, gdy pozornie wyzdrowiały.