| W ciągu roku występuje w Polsce około 10 pokoleń. Zimują larwy, głównie na szyjce korzeniowej i dolnej części pnia, a w szkółkach na glebach lekkich - także na korzeniach. W czasie surowych zim bardzo duża część larw ginie. Larwy stają się aktywne w końcu kwietnia lub na początku maja. Powstałe samice rozmnażają się dzieworodnie rodząc larwy. Jedna samica rodzi średnio w ciągu swojego życia około 50 larw. Larwy i dorosłe mszyce wysysają soki z korzeni, pni, konarów i gałęzi, a przy dużym nasileniu - także z pędów jednorocznych i nerwów głównych liści. W naszych warunkach populacja mszyc wzrasta szybko w czerwcu i pierwszej połowie lipca, zanika prawie zupełnie w drugiej połowie lipca oraz w sierpniu i ponownie wzrasta od połowy lub końca września. Głównym czynnikiem zmniejszającym populację szkodnika w drugiej połowie lata i na początku jesieni jest jego pasożyt - osiec korówkowy . Pasożyt ten składa jaja w ciało mszyc, z których po zakończeniu rozwoju i zniszczeniu szkodnika wylatują owady dorosłe. Ciało porażonych mszyc traci woskowy nalot, czernieje i staje się błyszczące. Na górnej stronie ciała, które opuścił już osiec, widać okrągłe otwory . Efektywność ośca bardzo często przekracza 90%. W okresie późnej jesieni rozwój jego wskutek niskiej temperatury odbywa się wolniej i wtedy populacja mszyc może wzrastać. Osobniki uskrzydlone pojawiają się jesienią. Jaja zimowe składane są rzadko. |
